12_jarigen

beroependag

Beroependag

Ik stap binnen in de redactie van het “ Brugsch Handelsblad”.

De rijk versierde en de met marmer bezette inkom en muren verrast me een beetje.

‘Hij zal er pas zijn om 13.45u. zijn. ‘ ‘En neem maar gerust een krant’, klinkt een vriendelijke vrouwenstem van achter de balie.

Ik neem een krant en ga zitten aan een kleine tafel in hoek.

Een halfuur gaat voorbij als hij eindelijk is aangekomen.

Eerst: een interview met een man die 5 jaar geleden een zwaar auto- ongeluk is tegengekomen.

372, 374, 376, 378, 380.  Daar is het.

Het verhaal: het was november 2003.

Hij was een beetje tè snel aan het rijden tot hij plots de controle over het stuur verloor en begon te tollen en tenslotte in de vaart terechtkwam.

Gelukkig was zijn broer mee en belde onmiddellijk een ambulance.

De eerste dagen waren cruciaal voor zijn leven.

Hij moest zelfs twee keer worden gereanimeerd.

En hij lag anderhalve maand in coma.

Toen hij weer bijkwam, hadden de dokters slecht nieuws voor hem.

Zijn rug was zo erg toegetakeld dat zijn benen voor altijd verlamd zouden zijn.

Na zes maand ziekenhuisverblijf mocht hij terug naar huis.

Toen heeft hij besloten om niet bij de pakken te blijven neerzitten en hard beginnen trainen.

Nu , 5 jaar lateis alles weer veel beter geworden.

Na dit interview stelde ik nog een paar vragen:

‘Zijn er speciale eisen voor dit beroep?’

‘Nee, niet echt, maar een hoog diploma en vlotte pen zijn toch wel vereist. En je moet wel tegen de stress bestand zijn.’

‘Zijn de bazen streng en leggen ze de lat hoog’?

‘De bazen leggen de lat wel hoog ook omdat er steeds minder mensen voor hen werken.

‘Zijn er plus-en minpunten aan dit beroep?’

‘Je leert wel veel mensen kennen en je wordt uitgenodigd voor vanalles en nog wat. Maar stress en hoge werkdruk horen er ook bij.

 Nu nog twee persconferenties en uiteindelijk naar huis.  

 Einde

verslag middelbaar

het eerste overdoen

Het eerste overdoen

Ik sta op de koude vloer te wachten op de uitslag van mijn rapport.

Overdoen of niet.

Ik hoopte vurig van niet.

Klaas stapte naar de lange tafel en ging rustig zitten.

Hij zuchtte diep.

Ik sta te wachten op wat komen moest.

Langzaam begon hij te spreken:” Ik ben bang dat je het eerste zal moeten overdoen.”

Ik voelde de tranen in mijn ogen prikken.

“ Voor jou zal dat het beste zijn. Als je dan pas naar het tweede leerjaar gaat, dan zullen ze opkijken van jou omdat het zo goed lukt met jou.” Mijn gezicht loopt rood aan en de tranen stromen over mijn wangen.

Sindsdien is alles goed verlopen en heb

Ik geen jaren meer moeten overdoen. Einde  

verslag scholenmarkt deel 1,2 en3

Verslag scholenmarkt deel1

. De eerste schooldagen liepen altijd vlot.

. Dat je eigenlijk niet zoveel schrik moet hebben van de eerste schooldag.

.De zenuwen zijn niet zo erg als er wordt beweerd.

. Je maakt redelijk snel vrienden en na een paar maanden gaat het weer vlot.

. De meeste leerkrachten proberen er iets leuks van te maken en zijn dus ook iets losser.

. De overgang zelf gaat wel vlot en je hoeft je geen zorgen te maken.

Deel 2 .

Het  middelbaar. Weg van de vertrouwde basisschool.  Iedereen moet het nu eenmaal ondergaan.

Daar is niets aan te doen.  Er is een ruim aanbod van scholen.

Normaal is dat een school waar je de komende 6 jaar zit.

Maar je hebt ook middenscholen. Dat is een school voor de eerste 2 jaar middelbaar. Je kan ook gewoon direct naar een grote school gaan.

Je weet gewoon niet wet kiezen. Er zijn zoooveel  richtingen. Maar als je weet wat je wil doen, komt dat allemaal heus wel in orde.

En je mag zèker niet bedrogen uitkomen.

Kortom, al zo’n dingen waar je rekening mee moet houden.

Nu terug naar de scholen.

De leerkrachten bijvoorbeeld. Die verschillen van school tot school.

Sommige zijn streng, andere niet, er zijn er die zeer begripvol en meelevend  zijn, en als je geluk hebt, dan heb je misschien volgend jaar wel zo een.

Maar dat is jammer genoeg niet bij àlle scholen zo.

Ik wens iedereen een fantastische tijd in het middelbaar. The end?

Deel 3.

Een bezoekje aan een school die ik even

Spes Nostra instituut

Spes nostra

Ik loop richting Spes Nostra instituut.

Ik voel de wind door me haren strijken. Ah! Daar is het. Een betonnen kubus met deuren en ramen er in. Ik loop naar binnen, en schud vriendelijk de hand van (dat denk ik toch) de directeur. Het eerste wat ik wie is een heleboel kinderen een lokaal en een trap. Eerst stap ik in het lokaal van Latijn binnen. Meteen word ik overspoelt door muren, die volgepropt zijn met bladeren posters. En ook nog tafels die enorme stapels boeken openliggen. Mijn ogen doen pijn allen maar naar de muren te kijken. Ik blader nog altijd in de boeken, en kijk in de cursussen en vertrek weer. Volgende het TO lokaal. Al die draadjes en knopjes, om gek van te worden. Ik loop tussen tafels die kreunen onder het gewicht van die panelen. Ik ga vlug weer weg, voor ik echt gek word. Derdelokaal; wiskunde. Ik zie alleen bergen schriften en cursussen. Het is gelukkig grotendeels herhalen. Verder kijk ik nog wat, en ga weg. Volgende lokaal; Nederlands. Er staan tafeltjes met boeken en cursussen en boekbesprekingen, en verder niks bijzonders. Hup! De volgende, het computerlokaal. Ik zie een lokaal die volgestouwd is met de nieuwste computers. Dan een gesprek over de school. En dan naar huis.

Sint Remberts college

Sint Rembert

Ik kijk naar de  grote  gebouwen van het Sint Remberts college. 

Ik loop over de harde  stenen en ruik de  aangename,warme, weeïge  buitenlucht. Ik wordt overdondert door de stenen gebouwen die  scherp afsteken tegen de wolkenloze, helderblauwe lucht. Ik loop door en zie nog meer van die  stenen monsters. Geen graspleintje, geen boom, alleen grote  betonnen en stenen bouwsels.  Ik hoor kinderen  en volwassenen praten, roepen en lachen. Ik loop verder door het  stenen doolhof. Waar ik ook loop, overal hetzelfde. Gebouwen , gebouwen en nog eens gebouwen.  Ik zie de sporthal en ga eens naar binnen. Een vreemde , muffe  doordringende  stank overvalt me.  Ik ga weer weg.  De  stank is tè erg.  Terug buiten,dat is al wet beter.  Ik loop weer verder door het doolhof.  Ik kom uit aan een kleiner gebouw. Het 1^ste en 2^de jaar.  Ik ga naar binnen.  Wèèr zo’n muffe  stank.  Het  eerste wat ik zie  zijn tientallen, misschien wel  honderden lokalen.  Ik vraag me af hoe het gelukt is om al die lokalen hier in te krijgen.  Ik ga van het ene lokaal naar het andere : Wiskunde, aardrijkskunde, Nederlands, Frans, geschiedenis, godsdienst, sport, t.o., Latijn, biologie, wetenschappen, enz.... Dit is het einde van een opendeurdag in het Sint Remberts college.