Uw eigen gratis blog? Klik hier!




Naar Niger

dakoro

07:36, Sunday 28 March 2010 .. Link


acclimatisation succeeded

07:28, Sunday 28 March 2010 .. Link
 

Zal nog maar eens iets schrijven want vorige keer was het niet zo makkelijk. Ondertussen heb ik echt een goei week achter de rug. Ik had dinsdag mijn computer ook gekregen met Autocad, want dat excell tekenen was toch nie zo handig ...papier gaat wel als er tenminste biccen zijn maar het bureau is toch wel echt een stofkot. Mijn map , mijn notitieboekje , t is allemaal nogal stoffig hier dus als ik nu alles wa op de computer kan gezet krijgen is da wel makkelijker. Toen ik autocad opendeed...was het 1 of ander laatste geavanceerde versie van 2009, voor 3D dus..ik kon ni eens vinden hoe ik de maten erop moest zetten...een heel andere layout, ik dacht ooh nee, nu geen getaffel met te gaan uitzoeken hoe ik nu plots in 3D moet gaan tekenen, heb er mij een dagje mee beziggehouden en hop, k ben ermee vertrokken, ...t is te zeggen, hetgeen ik moest tekenen is wel heel simpel, gelukkig maar. Net goed voor een eerste oefening met Autocad3D, en ik denk ook maar goed voor een eerste poging tot uitgevoerd krijgen van dat planneke...je t gaat er hier nogal aan toe op da gebied , zelle, we gingen is een ramingske maken voor een stom paar muurkes...heeft me minstens een hele dag gekost!!!!hahaha, hoe kan dat nu? Maar goed , uw bestelling moet wel doorgegeven worden aan de hand van het aantal zakken cement , zand en steenslag per camion van 5ton, water in vaten van 200L enz... dus bereken eerst maar hoeveel stenen je nodig hebt, hoeveel m³ mortel en pleisterwerk  je daarvoor nodig hebt, en beton enz....om vervolgens uit te komen op het aantal zakken cement, zand , steenslag en watervaten van 200L ...vervolgens moet je dan maar zien uit te vissen dat de eenheidsprijs van de wapening van 8mm gekend is voor een pak van 20staven met telkens een lengte van 12lm ....enfin, ge kunt ni korter komen dan de basismoleculen waaruit elke bouwmateriaal hier vervaardigd wordt. (een ervaren arbeidkracht daarentegen kost 10euro voor 1dag om te kopmen metsen) + de naft en de chauffeur om onze camion het materiaal te gaan laten leveren aan de bouwplaats, de mannen van het dorp die daar mee gaan helpen afladen, ...enfin

Daarna zal ik wel een tabel fixen waar we dan een richtprijs kunnen vr maken per m² metselwerk...genoeg technisch gedoe..

In elk geval , bouwen zit hier wel dankbaar eenvoudig in elkaar,  hangt er een beetje van af wat want heb verschillende projectjes , t ander is al wel groter en in steen , daar komt dan wel al schrijnwerk in , stromend water en electriciteit en ventilatie en betonnen of betegelde vloer, ...maar voorlopig zit ik met een “hangaar” zal ik maar zeggen, wat I profielen in de grond (hout wordt door de termieten vrij snel opgegeten) , metalen spanten laten lassen, golfplaten op het dak en Secko (stro achtig) tegen de warmte op de golfplaten. “Muren” zullen we met kunststofgaas op houten raamwerk maken zodat compartimenten ontstaan waar sensibilizerings acties plaatsvinden (o.a. familyplanning, voeding, hygiene), waar de kindjes gewogen en gemeten worden, ev. Koorts gemeten en hun opvolgingsfiche wordt ingevuld , ...en afh. Van deze parameters verschillende voedselprogrammas krijgen en opgevolgd worden elke week...kindjes met malaria, meningitis, of zwaar verzwakt worden meegenomen naar de basis hier in Dakoro waar een echt hospitaal is (dat voor de afdeling pediatrie moet uitgebreid worden met 70 bedjes, hetgeen het “grote” project is dan in steen da k zal prepareren en wie weet ook al met de uitvoering kan starten voor september, oktober , november, zou leuk zijn mocht ik het afkrijggen natuurlijk.

Aah, vrijdag tijdens de siesta naar de markt geweest in Dakoro met Elise. We hadden daar nogal bekijks, zij naar ons en wij naar hun, hahaha, vergezeld van een handvol kinderen van kraamke tot kraamke, ja , ik begin het hier wel te apprecieren, t leven in Dakoro,

En vooral ook leuk da we zo n zalige 30, 35 graden hebben, tegenwoordig met een (niet frisser) briesje. Toen ik hier pas aankwam was het effe een hittegolf denk ik want de laatste week is het echt wel beter, s nachts moet ik zelfs een tshirt met lange  mouwen aandoen en hoeft de airco helemaal niet aan, daarvan had ik echt wel last gecombineerd met da stof hier had ik al meteen keelpijn

Maar het is hier in elk geval fijn,  ik hoop da het zo blijft en dat alles vlot zal verlopen.

Groeten en tot de volgende,

Ik heb met mijn gsm wa foto s genomen en op de blog gezet maar ik zie dat het precies ni zichtbaar is, snap ni waar bloghost ermee hene is  ik zal later wel is durven over de markt gaan met mijn goeie kodak maar voorlopig durf ik ni echt op zo n drukke plaatsen war ie’een u ziet staan, om foto s te gaan trekken.

Aiai détail, t is al van da, he, heb mij al nen burka gekocht, allé, ik zocht ne sjaal tegen t stof voor mijn mond en keel wa te beschermen, nu zie ik in feite da da die (tafel)doeken zijn die alle vrouwen hier dragen op hun hoofd tot aan hun bovenbenen, ma goe, ik draag hem dus als sjaal, no worries, zal hem nooit als burka dragen (tenzij misschien als mijn haar pas gewassen is en er veel stof en wind waait op de weg als haardoek, no moslima for me , thx, hahaha



07:26, Sunday 28 March 2010 .. Link


Dakoro Niger

01:13, Sunday 14 March 2010 .. Link
 

Ha , eindelijk kan ik is iets schrijven, heb nog steeds geen computer, de mensen gebruiken hier vaak hun persoonlijke computer en gsm vr t werk...kan beter, zou ik zeggen. In elk geval, den imam zit weer op de achtergrond te roepen en de gebeden zijn weer begonnen...(s morgens om 5.30 en zanglessen zouden echt ni teveel zijn ) ondertussen loop ik weer bijna op een kikker. Die leven blijkbaar onder de grond en komen s avonds boven. Het krioelt hier ook van de  hagedissen , sommige veranderen fel van kleur, geel en blauw rond hun nek en staart. En verder zijn er sprinkhanen ,...soms wel verschieten als je zo n dingen tegenkomt in de keuken of je kamer. Zeg niet dat er niks kan leven in de woestijn. Ik heb ook wel redelijk goed ontvangst met mijn gsm maar heb een lokale kaart gekocht, dus als je wil SMSsen of bellen is het op +227 97819381.  Anderszijds is er wel regelmatig gebrek aan water, electriciteit,internetconnectie (yes!straf). Drinkwater is er wel altijd want als er in de namiddag geen airco is door electr.gebrek en gn douche om af te koelen dan is t wel efkes afzien. En het gaat nog warmer worden. Gelukkig is het wel droge warmte, rond de 40 graden. Ik moet zeggen dat ik wel een week nodig heb gehad om het hier wat op zijn plaats te krijgen..Ik heb al veel gereisd maar het leven in een woestijn is toch iets apparts. De kleine dorpjes op de weg hier naar toe hebben geen electriciteit, rond 19 h is het donker dus behelpen ze zich met olielampn. Bij bezoek aan het hospitaal zag je veel kinderen met brandwonden, niet alleen ondervoeding en malaria of één of andere besmettelijke ziekte of infectie. Ik begrijp echt niet van wat ze leven hier. Ik heb nog geen irrigatie tegen gekomen. Ze hebben wel schitterende voorraadkamers voor hun oogst in te bewaren . Eén keer per jaar kunnen ze gierst oogsten na het regenseizoen. Nu wachten ze op de regen en sommige voorraden zijn er door dus wordt een piek verwacht in de opvang van de ondervoede kindjes. MSF is parraat. De materniteit en pediatrie van het hospitaal zijn af maar de intensieve afdeling voor kindjes onder de 5jaar moet nog helemaal opgestart worden. Dat zal mijn hoofdtaak zijn. Ik zal een lokale architect zoeken die in feite het werk moet doen maar toch zal het niet zo simpel zij allemaal heb ik het gevoel. Het hospitaal is een groot terrein maar ze zetten maar her en der overal kleine bijbouwtjes, wachtzaaltjes, latrines, magazijnen, mortuariums, keuken en wasplaats waar het hun uitkomt zonder rekening te houden met mogelijke uitbreidingen , ...zoals nu dus. Het geeft een zeer chaotische indruk want sommige gebouwen zijn al vervallen, anderen staan zelfs leeg!! Heb de indruk dat een goede opruimactie ons al ruimte kan opleveren maar of ik ze zover zou krijgen. Ben al wa gaan opmeten maar Autocad is nog onderweg en printen kan hier maar op A4. Gelukkig heb ik van thuis kalk meegenomen en ruitjespapier en plakband, het is dus knippen en plakken, pfff, dat ik maar vlug ne goeie architect heb.

Het hospitaal, onze bureau en ons huis zijn allemaal op wandelafstand maar de mensen bekijken u nogal..ik geraak het moeilijk gewoon. Ze denken ook meteen dat ik dokter ben ofzo. De andere opdrachten zijn de ombouw van een aantal CSI’s , dat zijn verder afgelegen consultatieruimtes waar we de geïsoleerde bevolkingsgroepen willen bereiken die anders soms dagen moeten stappen om bij een dokter te geraken. MSF doet goed werk op die manier. Er zijn er 7 en binnenkort een 8ste. De mensen zijn wel lang onderweg in de 4x4 maar de auto transporteert ook de erge gevallen telkens die in het hospitaal moeten worden opgenomen. En is dus een ambulance service. Het team hier is heel leuk, we zijn met een 10-tal personen maar de meeste zijn belgen (zelfs 4vlamingen). Goed , ik ga later verder schrijven want anders wordt het te lang.Zo hebben jullie toch al een beetje een idee.

Enerzijds leven en bouwen ze hhier wel heel ecologisch, genoodzaakt weliswaar: op sommige plaatsen zit het grondwater dieper dan op andere plaatsen, als het niet diep zit, dan graven ze daar een grote put en gebruiken de klei-achtige grond om met een mal stenen te maken . Het is hier echt wel kleien en pottebakken wat bouwen betreft. Ze gebruiken geen cement. Deze klei wordt gebruikt voor de stenen te maken maar ook om ze te metsen en nadien te bezetten. Het zijn dus uitsluitend uniforme aardebruine dorpen maar het mooiste zijn de grote voorraadkamers. Het lijken wel kruiken die met een pottebakkerstafel gevormd werden , maar alleen zijn  ze een tweetal meter hoog . De opening boven wordt met een rieten dak afgewerkt voor ventilatie. Weet ni hoe ze dat maken maar denk niet dat die dingen een geraamte van takken hebben (wat vaak voorkomt). Het lijkt wel of ze de klei met toevoeging van strooien vezels (overschot van het gerst) gebruiken om de enorme potten op te bouwen. In elk dorp staan er soms wel een 10-tal van deze aarde afgeronde enorme kruiken, heeel mooi is dat. Enkele 10-tallen meters buiten de dorpjes meestal,  zie je s morgens en s avonds vrouwen en kinderen rond de waterput staan die ze met emmertjes en touw ophalen (soms 20-tal meters diep). Diegenen die een ezel hebben die de grote gele jerrycans kunnen dragen kunnen al wat meer meenemen naar huis. Dan zijn ze met zijn allen wel eventjes bezig met litertjes over te gieten . De anderen komen de dag door met kleine hoeveelheden die ze op hun hoofd dragen. Hier lopen de vrouwen en kinderen zowat altijd met dingen op het hoofd, da begint van een jaar of 4, vaak met nog een kleiner broertje of zusje op hun rug gebonden. De volgende taak is het hout gaan sprokkelen of er kopen, langs de weg verzamele zich soms mensen met 10-tallen bundels bijeengebonden hout, afkomstig van verdorde bomen en struiken die je op sommige plaatsen wel ziet. Dan begint het stampen en zeven  van de gerst zodat er bloem is. Ik weet niet juist onder welke vorm ze dat klaarmaken , denk platte broden ofzo. Vuur aansteken om water te koken , enfin. Het is duidelijk dat kinderen hier niet veel kansen zullen krijgen om school te lopen . Er is in de meeste dorpen dan ook geen school te bespeuren en tevoet is het eenheel eind om bestaan meestal uit 1 kamer maar soms wel een vrij groot geleeg voor de kippen, ezels, ossen, karren. Er zijn gewoonlijk gn toiletten, noch douches. Ze gaan gewoon int wild maar er zijn dorpen waar ze wel een publieke toilet hebben (al wordt die misschien ni al te vaak gebruikt), als ze vol is wordt het residu gebruikt om over het land uit te spreiden als meststof. Ik kan nog veel vertellen maar heb nu geen tijd. In elk geval is het hier niet makkelijk leven voor de mensen. E is nood aan opvoeding om hygiêne ed uit te leggen zodat ziektes makkelijk zouden kunnen voorkomen worden, ..maar zo simpel gaat het allemaal niet. IK bewonder deze mensen wel dat ze hier kunnen overleven , enkel met water uit de grond, klei en gerst 1x per jaar. Ze voorzien volledig zelf in al hun behoeften, straf!!



Niger

11:18, Friday 19 February 2010 .. Link
Helaba, hier zijn we eindelijk...met een plan, een goed plan, k zijn content.
Jawatte, nu heb ik lang moeten wachten om mijn eerste echte buitenlandse vertrek met Artsen Zonder Grenzen, van in oktober 2009 toen ik mijn opleiding kreeg in Italië en in Merchtem, samen 14dagen,. intensief was dat wel, di eopleiding, maar heel leuk en ook een heel tof team leren kennen,
Daarna een blitsaktie met het tentenkamp in Brussel Noord, dat was ook wel heel intensief, heb er even lang van moeten bekomen dan dat de aktie geduurd heeft...maar nu eindelijk een echt project en dan nog wel in Afrika, voor diegenen die nog ni op de hoogte zijn...ja, de kans zat er wel in natuurlijk, Haiti had gekund maar is dus niet!
 Het gaat om een project in Dakoro, Niger, West Afrika (grenzend aan Nigeria, aan Mali, aan Algerije en Libië). AZG is al vele jaren aktief in Niger in meerdere projecten ivm met ondervoeding en kindersterfte. Het jaar 2010 ziet er bovendien zeer slecht uit op dat gebied, er is een echt voedseltekort. Door de verdere verwoestijning en de klimaatsveranderingen ziet de toekomst er niet rooskleurig uit voor de bevolking van Niger die al altijd in belangrijke mate afhankelijk is geweest van buitenlandse hulp. De ombouw- en uitbreidingswerken van de materniteit en pediatrie van de plaatselijke kliniek is in opdracht van AZG. De werken zijn reeds in uitvoering en ik zal instaan voor  verder de werken op te volgen, als ik het allemaal goed begrepen heb. Verder nog enkele kleinere polykliniekjes , zeg maar, waar de tijdelijke constructies moeten vervangen worden door "stenen"permanente constructies. Ben alleszins benieuwd. heb er absoluut wel zin in! De opdracht is voor 9maanden., 't zal zweten worden aan de rand van de woestijn denk ik. Hou julliein elk geval op de hoogte,
CIAO


pictures

11:09, Monday 16 June 2008 .. Link


venezuela in het lang(dradig)

02:06, Monday 24 March 2008 .. Link
aaah , hier nog is nieuws van dedees,
 ja heeft wel lang geduurd ma ben momenteel ne vetten break aan t  nemen, heb hier een appartementje gehuurd op Isla Margarita, zo n typisch brochure - eiland met palmboomstranden en gekleurde vissersbootjes enz, wel heel mooi zelle, de huizekes zijn bijna allemaal geschilderd in van die felle vrolijke kleurencombinatiekes , pistachegroen met kanariegeel,azuurblauw met marineblauwe boordekes, daarnaast weer een fuchsia gevelke, ne mens wordt er zowaar zeer vrolijk van,
ja da mag wel want ons lies is weg, toch een beetje triest geweest dus, want ze heeft me hier toch wel als een uitgeputte vod achetrgelaten (heerlijk overdrijven natuurlijk),
de laatste twee weken waren we superactief en de laatste 5 dagen was zij absoluut onvermoeibaar ,(terwijl ik in t begin nog in t ritme was van 200per uur)ma t is heeeeeel fijn samen geweest , he "mi amor", ja ,  iedereen spreekt iedereen hier aan met "mi amor"of "mi corazon", da s toch gewoon super: "kan ik hier een bus nemen naar pamaptar?" "nee mi amor, dan moet je 2 cuadras verder zijn , daar is de halte!!" thanks sugar,
zo gaat  het hier , best leuk want da zeggen ze nu anders nooit tegen mij ook  nie ,he, (zeker nie als ze me kenne, hahah)
ja wat een evolutie en revoluties maakten wij hier allemaal mee; ...
een    grappig evolutieke is die van onze "posada"keuze (=particulier   hotelleke), ik herinner mij de eerste posada in Merida :  woning van de  gewone of eerder iets lagere klasse met een patiooke met  een   versleten scheve vloer en dito kookfornuis onder een golfplaten afdak, vrij basic (lees armzalig)kamerke, ikke al enthousiast, "ooh een patioke en een keukeske, goe voor mij deze posada..." tot ik lies   haar gezicht zag, oei, die heeft duidelijk ander   verwachtingen...bon, we zijn geeindigd voor een kleine prik meer in   een heel zwitserse posada met dakterras en heel netjes! (nooit  meegemaakt in mijn hele reistijd, goe lies, trouwens het perfecte   bed om weer eens twee dagen bedziek te zijn voor mij (is nu al de   4de of 5de keer what the fuck is wrong with me?)!! het  laatste hotel waar we zaten was een maat erger dan t eerste hierboven beschreven: geen patio en keukske meer, enkel nog een very basic kamer met venster zonder glas (wel dievenijzers) en 2 bedden , ik  dacht , zie ons hier nu zitten voor de laatste avond samen en die   lies: "ma ja , da s toch ma om te slapen, da s toch nie zo erg, he!! "
alle, waren we eindelijk  vollenbak gerodeerd en al lang gewoon aan de zuid  amerikaanse normen zonder het zelf te beseffen en toen vetrok ze dus,
achteraf bezien wel grappig ma vrees da k alleen fotos heb van de  mooie posada voor illustratie

verder zijn hier ook wa minder leuke (r)evoluties :den chavez zet   hier om de 5 voet het land op zijn kop, dien probeert hier nog    dingen te doen die de fidel zijne kameraad 30jaar geleden in cuba  deed en wa ze  daarvoor in rusland deden en wa dus al lang nie  meer aanvaardbaar is in deze tijden, de controlefreak, en nu is hier  bijgevolg nie eens  melk te verkrijgen , rijst ook nie met momenten, 
bloem,drinkbaar water,....   alle van die  supernoodzakelijke dingen da ze  zelfs in ethiopie wel tot bij de  mensen krijgen tegenwoordig,
nee,  alcohol is met hopen en goedkoop te krijgen evenals benzine en that s  it,
den chavez is in feite dezelfde propaganda figuur dan zijn  aartsvijand Bush en alles wa met amerika te maken heeft, venezuala  
boven alles dus hier komt geen stella artois binnen zelle, alleen   vreselijk venezolaans afwaswater (dat men hier dan cerveza durft te   noemen, nee, t bier drnken zal ik noodgedwongen afgeleerd zijn tegen   da k thuis ben)
anderszijds heeft men hier, tgv al deze vrijheidsbeperkingen en het ontbreken van vrije markteconomie, wel   een schitterend milieu gecreeerd in smokkel en zwarte markt handel,    bravo chavez, nog wa meer aanwakkeren van illegale circuitjes zal de  veiligheid hier nog wa meer in t gedrang brengen,

in een notedop, klote besturing van het land is storend want 
verschillende basisproducten zijn niet te krijgen of zeer duur 
(bvb.een appel aan de witte marktprijs kost hier 1,35euro PER STUK, 
niet per kg)
ten tweede is t hier onveilig na zonsondergang door de grote armoede 
zijn de sukkels verplicht om toeristen of zatte of andere onwetenden 
te overvallen (nee niet enkel pickpocketjes) met of zonder wapens of 
glazen fles of whatever
ten derde is t al donker om 18.00 ,gelukkig waren we met twee en
hebben we ons nooit moeten vervelen in die lange avonden, ma de
kortheid van de dag om activiteiten te doen is hoedanook toch storend
, ma bon, in belgie zal t nie beter zijn, k zijjn in elk geval wel
supercontent met de aangename temperatuur hier , da s een streling
voor de huid zelle,
alle, venezuela is nie klaar voor toerisme, toch nie voor backpackers,
wel all inclusieve paketten , zo is dit het tweede  land in mijn leven
waar ik met mijn bankkaart geen geld uit de muur krijg en ook nie in
de bank, ik moet dus ook illegale praktijkjes doen noodgedwongen, lang
leve chaves komt me da dan weer wa voordeliger uit, ma toch,
een plattegrond van de nationale parken is hier onvindbaar evenals
andere toeristische info, vergeet ook maar leuke soevenierswinkeltjes
ofzo, jammer voor jullie dus ma k kan alleen t maximum aan ruhm
meebregengen want aan alcohol is hier dan weer nooit gebrek en ook
geen enkele beperking of controle (da s blijkbaar t enigste da ni moet
gecontroleerd worden door de regering)volia , t is eruit, is goe
gelachen met die apenregering hier (om nog maar te zwijgen van de
oorlogstroepen die den chavez al had laten aanrukken om tegen het
-door amerika gesteunde colombia- wa boel te gaan stoken, was ook effe
spannend hier toen ze ene van de guerilla vermoord hebben)
en nu het verslagje van de fantastisch -all in -tour die we gedaan hebben, super
geweldig naar de hoogste waterval ter werled gereisd, eerst met een
klein sportvliegtuigske, lies en ikke op de achterste bank, verdorie
als we ons hoofd bewogen om beter te kunnen kijken naar buiten dan
bewoog precies heel da vliegerke mee, nene hele kilo zweet verloren op
een half uur tijd , wa was me da, dien piloot wist ook van ons
"geluiden aaaah s en oooh s en oeh s )ma hij kon er wel goe mee
lachen, beter als wijle schrikkpieten, enfin, na de landing met een
gemotoriseerde kano de rivier op , ma omda we wat achter zaten op t
schema gingen die zotten doorheen alle rapids op de rivier (terwijl je
daar volgens de veilighiedsregels voor moet uitstappen en over land
stappen zoda enkel de bootman en de bagage door de rapids gaan) bon,
ma goe want het was nog uren varen tot we helemaal in den donker de
weg moesten zoeken en doorweekt en bevroren aankwamen maar gelukkig
gezond en zonder anakonda s onderweg,
in ons campament met theelichtjes onze weg gevonden naar de hangmatten
(gelukkig was t volle maan) en ook nog eens van die leuke
lichtvliegskes, ikke moe gaan slapen, en die lies nog den boel meegaan
uithangen met een deel van de rest van de leuke bende wel (ja diene
australische verpleger die de aboriginals moet genezen heeft haar uit
hare slaap gehouden natuurlijk )dus de volgende dag zij met klein
oogskes , zenne,haha,oeps terug een paar uur met onze speedkano, woeffel die gingen er nogal door man, ongeloofelijk, hoe die opp de rotsen in t water
aftevenen , rekening houdend met de stroming die ons er dan net van
afdrijft zoda we mooi tussen twee rotsen doorsjeezen, als die nekeer
missen en met zo n snelheid op een rots knallen, en dan die piranhas
in da water, poelalala toch allemaal zo gedoe hier, dan een mooie
wandeling door de selva, da was wel ontspannend, tot aan de beroemde
Angel-falls  , onze groepsamenstelling was ookal zo geflipt, een deel
backpackers nog die samen en/of onafhakelijk reisden, allemaal fijne
interessante mensen, en dan die familie die hier de bruiloft kwam
voorbereiden tussen hem, nen ausrtalier, toffe zot, en zij een sjike
venezolaanse met haar ma en dan de toekomstige schoonouders en dus de
getuige verpleger aboriginals met z n sappige grappige verhalen (beide
nogal sappige mannen in feite), nie anders als watervallen onderweg
terwijl zijn broer vorig jaar doodgevallen is met een accident met een
waterval (psychologisch gezinsdrama-trherapie toestanden enz, en hare
pa is vermoord enkele jaren gelden met een carjacking in venezuela - waar andes- dus die mochten ook niemeer buiten na 19.00h en nie zomaar reizen waar ze
wilden in gevaarlijke colombiaanse streken enz, tja, t was allemaal
wel wa geflipt ma iedereen wel met het nodige begrip voor de situaties
hetgeen de groepsgeest nog versterkte),
alle, we hadden nog een extra dag geboekt en prachtige wandelingen
gamaakt door een nog authentiek indianedorp , die laatste dag konden
we dan ook eens foto s pakken van de tepuis want het waren zo n natte dagen geweest da we bijna geen foto s konden pakken van al die belevenissen zonder
risico voor waterschade aan de kodak ,
I ll show you later for the foto s en t verder verhaal zal misschien life in belgie zijn want het kort hier serieus af, nog een dike 14dagen, oeieoeieoi!!!
CIAO


san pedro de atacama very nice

02:42, Monday 28 January 2008 .. 6 commentaar .. Link

Ola, hier ben ik nog eens, deze keer lekker uitgeslapen, joehoe, weg van de jeugdige argentijntjes, nie da die nie mogen feesten en zingen heel de nacht, ma toch wel vermoeiend geweest (4weken nu al) als je overdag ook nog dingen wil gaan bezoekn, eerst en vooral dingen wilt bezoeken trouwens!!

ja, weer in chili doe wel goe, nie alleen veel leuke mensen ontmoet, weliswaar ook europeanen na 4 weken uitsluitend argentijntjes tussen de 17 en de 24!!!nog eens goe kunnen tetteren, ze zullen het geweten hebben, de Javi, den Alvaro en de twee hollandse meiden marion en gonny (in t nederlandsnog wel , da s helemaal alles geven geweest)

uiteindelijk toch goe aangekomen in san pedrode atacama -chili na een fantastische rit vanuit purmamarca via de paso de jama,

 

(foto purmamarca)

nie zonder gezever trouwens, eerste keer da ik wel kon blijten , die verdomde camionchauffeurs wilden mij nie meenemen naar de grens van argentinie met chili :

- eerst waren er weer maar twee bussen per week om van purmamarca -Arg. naar San pedro de atacama -Chilli te geraken, die waren goe volzet tot de week erop en in purmamarca kon ik geen hele week mij bezighouden (laat staan tussen de fierlantijntjes) dus bon, nog maar eens liften,

-intussen weer ziek geworden (artisanale geitekaas zeker , verdomde artesanias!!hahaha ) alvorens  het laatste dorpje voor de grens te bereiken, nl. susques op ong 3400m gelegen, zeer typisch boliviaans altiplano dorpje, (want ja, toch wel effe pijn in t hart gehad omTupiza en Uyni in Bolivia links te moeten laten liggen nu ik daar zo verdomd kortbij was, ong 40km aaagh),( achetrf bezien oke want san pedro is ook suuuuuper de moeite !EN nieuw!)

-na genezing , al weer genoeg tijd verspild hier,dus , hups , zo snel mogelijk eindelijk naar die verdomde grens nu toch geraken, ...ja wadde, gene enkle camion die mij meepakt, hoe kan da nu?
de bergpas was intussen tijdelijk gesloten door het slechte weer en om weersvoorspellingen vragen is hier nog steeds gelijk aan, "maak u nie belachelijk"

-bergpas tegen de middag schijnbaar weer open ma die chauffeurs  doen gewoon of ge niebestaat en negeren u vollenbak, nu , zoals te peinzen was hebben ze schrik voor drugssmokkel over de grens, (we zitten hier vlak op het 3punt van chili-bolivie-argentinie)denk ik,ma goe,zo zien ik er nu toch nie uit. Op de koop toe had ik al nachtmerries gehad over hoe fucking traag die volgeladen , vaak met 2 aanhangwagens, camions vooruit puffen, t is echt nesuper hoge bergpas met 4800 - 5000meter waardoor de moteren ook nog eens superzwaar belast worden door te weinig zuurstof in de lucht. die 140km tot aan de grens kan dus best 6 uur duren en dan nog eens 165 van de grens naar san pedro, einde is wel meer bergaf, bon, had al nieveel goesting om 12uur naast dezelfde te moeten zitten en met hun accent versta ik er toch niks van, wa moet ik daar nu zolang tegen gaan vertellen ,weeral heel mijn reisverhaal uit de doeken doen en de hele historie van belgie die ze moeten weten, pfff.
daarmee was wel duidelijk hoeellendig ik mij die moment voelde (hAd ik misschien toch beter viabolivie een omweg gemaakt?)

MAAR TOEN KEERDE HET GELUK... joehoe, uiteindelijk kei veel chance gehad van een 4x4 te vinden die nog net 1 plaatjes vrij had (ocharme om dat 1jonske van t gezelschap minderjarig was en dus de grens nie overmocht en terug naar argentinie moest, daardoor was er een plaatje vrij , jammer voor hem,geluk voor mij, ooooh que feo) ikmocht zelfs vragen om te stoppen als ik een foto wou maken enz, super, alleen was t nog steeds heel de weg bewolkt

aangekomen in san pedro de atacama heeel fijn typisch altiplano toeristendorp (dus wel iets te doen nog) eerste avond trouwens een optreden van zogezegd typische dansgroepkes, wa was me da, precies de kostuums van een frans kabaret en dan op typische altiplano panfluit bergmuziek, foute boel mij gedacht, volgend groepke met kostuums van Rio de Janeiro en pluimen op borts en hhofdware het nie da die ene nog een wit fluo T shirt eronder aan had ipv een bruingespierde borstkas, hahah, lachen, zelle, en dan die honden da daar tussen die dansrs rondwandelen, t is me toch wel uets allemaal.

De dag nadien fiets gehuurd en owowowow, wa heeft de woestijn hier allemaal te bieden, supergrave rotslandschappen, al dan niet met enorme zandduinen (vanwaar ze strandboarden) of uitgedroogde zoutkorsten opde roodbruine aarde wat dan weer , zekerbij zonsondergang, precies een maanlandschap lijkt,heeeeel ferm, echt geweldig , zie maar de foto s . elke minuut kleurt de zon de rotsen weer iniets anders en ma foto s trekken, danmeer gelig, dan meer roodachtig, paarsachtig, was me da allemaal

 

(foto s valle de la luna)

 

 

 

nadien ook nog de geisers El Tatiogaan bezoeken met een tour, om 4 uur opstaan omtegen zonsopgang daar te zijn, schitterens, prachtig , kijk maar,

enige jammere is da t nog steeds zo bewolkt was waardoor de prachtige omliggende El Tatio vulkaan nie zichtbaar was, evenmin als de andere omliggende 5000 a 5500ers, in totaal ben ik zeker 4 of5dagen insan pedro geweest en heb maar 1 keer een glimp kunnen opvangen van de Licancabur vulkaan, de hoogste kegel, dacht ik toch , in deze region,  

Foto el tatio geiserpark

 

ma geen gezever, in de namiddag nog de salar de atacama gaan bezoeken, zoutmeren, ook natuurlijke aoutwatermeer waar we inkonden drijven en nadien in een perfect rond zoet meer onsafgespoeld, heel leuk, ook wa onnozel gedaan met optische effecten, alle, goe gelache 

(fotos salar de atacama)

weet nie goe wa er gebeurd is met de kwaliteit van de foto s ma in elk geval, t is geen trucage !!enkel optisch bedrog, claro

hier nog een sfeerbeeld bvan een altiplano dorpke, bij gebrek aan goede onbewolkte foto s van dealtiplano zelf, mis ik nog steeds ma goe, san pedro had zowieso al veel meer te bieden dan ik verwacht had, heerlijk, see you later

groetjes

het kruis boven de woningn van dit dorpje moeten de kwade geesten buiten houden die komen met het sulfaat van de omliggende vulkanen

Iruya

griet on technology

07:35, Thursday 10 January 2008 .. 5 commentaar .. Link

ja, kijk me nu eens aan, ons griet heeft ne blogsite kadeau gekregen, se!! nekeer kijken hoe da werkt, straf!!!moet er zelf nog aan wennen en zit hier al een halfuur met ne smile achter da toetsenbord,  k ben er wel een beetje fier op, bedankt om mij zo goe opweg te helpen, thanks mate!

terwijl direct  van de gelegenheid gebruik maken om te zeggen da ik tot nu toe altijd berichtjes vind als ik mijn mailbox open. soms heel korte, soms met bijlages en al, heeeeeel leuk vind ik ze 1 voor 1, echt waar! 2 of 10 zinnen, heuze verhalen,deprimide wintertoestanden of feestuitspattingen,  rijmpjes, muziekjes, fototjes, maakt nie uit, it s jut great and thanks for that!!!het doet mij echt plezier!! tegelijk ook sorry da ik nie iedereen persoonlijk altij beantwoord, ma 2 uur zijn vlug verstreken als je soms mails met bijlagetjes hebt enzo, je kent dat wel , he."terug naar inbox" alvorens hetvolgende bericht te kunnen lezen, duurt soms gewoon al 2minuten,

nog iets heel leuks!!!!!! griettechnology heeft eindelijk een deel van de liekes kunnen op haar MP3 copieren, thanks for sending, mates!!!al is het een prulleding die MP3 da k hier gekocht heb, die batterij ga ma een uur ofzo mee , maw zit hier tegenwoordig nogal eens op de compu, al is het om de warmtevan de namiddag te ontvluchten, da blijft hier precies maar een hittegolf, 42 graden, eerst in Mendoza, dan Cafayate , nu in Salta, k zal nog wa hoger de bergen in moeten en da zie ik nog goe zitten ook, de laatatse daagjes hier stillekens aan in Argentinie, nog wa altiplano en misschien is wa sporten eerst morgen en overmorgen , en dan steken we voor de laatste keer (ooh wat triest klinkt da toch, gedaan met smilen als ik daaraan denk) de grens overnaar chili - San Pedro de Atacama om zo naar Santiago de Chile af te zakken en dan na Venezuela te vliegen, to meet another griet, lies dus, hahaha

zit hier nu dus in Salta, veel te grote stad, op de camping speciaal omda ze daar een zwembad hebben, was daar weeral geen water in, kei groot zwembad echt enorm, ze zijn ergister beginnen vullen met water , misschien kan ik sewwens al tot aan mijn middel erin ofzo, ma t schijnt duurt het een heel week dag en nacht eer da vol is en da geloof ik goe, ma zolang wacht ik nie zelle, morgen ben ik hier weg,

t zit hier ook wel bommestevol met argentijnen die nu verlof hebben en er met de tent op uittrekken, echt in geen enkel camping van de laatste 2weken ben ik nog nene europeaan tegengekomen, nu, die gaan denk ikwel meer in hostals ofzo, de rijkerikken, hahaha,

wel weer een paar spectaculaire tripjes achter de rug, Cafayate ,jaja, met de fiets door de Quebrada de las Conchas 48km, verdorie , had toennog nie goe door hoe heet het hier is, da s toch nie zo gezond precies ma heb wel weer heerlijke kiekjes kunnen pakken op mijn eigen gemakje (stiekem dubbel zo hard genieten als ik demensjes het  toeristenbusje zie instijgen "Vamos - Vamos") ma heb toch serieus gezweet om aan het "gevamos" te ontsnappen, zelle,

Cafayate bleek uiteindelijk toch ook nie the relief te zijn waar ik op gehoopt had, enkel de eerste nacht, vo de rest zitten die groepen jongeren hier uitbundig en vooral luidruchtig te amuseren, t leek wel camping Dallas in Blankeberge, de hele nacht door op gitaar of ander instrument, nie da k ze da nie gun, ma 4 nachten achtereen was me nu toch wa teveel (begint meestal tegen 23 a 24h , is goe op gang tegen 3 a 4u en dooft wa uit tegen 6, 7, 8 u  als de eerste vroege hane dan weeral beginnen mate te zetten als ontbijt. gelukkig hebben ze hier een schaduwrijk dorpsplein/park waar ik dan overdag nogal eens ging uitpuffen (eindelijk mijn eerste leesboek uit na 2,5mdn, t was super spannend van Chris Ryan)

de laatste nacht op de camping echt superhard onweer gehad, zo erg was ik verschoten da de muesli uit mijn handen vloog toen ik die donder hoorde, eerst was ik denk ik beginnen muesli eten van het ongemak terwijl ik zat te wachten tot het doorregende in de tent, en misschien toch ook wa van schrik, gelukkig was ik op een camping ma ik denk da diene bliksem in 1van die hoge bomen is geweest,uiteindelijk denk ik wel da een camping relatief veilig is want je ligt plat op de grond en je moet maar zien da je droog blijft dan zal de bliksem wel naar interessanter plaatsen gaan, bovendien hebben we toch ook nie meer van die canadeese tenten met ijzer stokken, hahah,nee zever zever, ma t ging toch allemaal door mijn koppeke toen,

waar die bussen hier in s hemelsnaam doorrijden, via de quebrqdq de Calchaiquie naar Calchi, prachtig gewoon, de aarde helemaal op zijn zij gekanteld, perfect 90graden gelaagde rotsen over vele vele kilometers, schitterend, wel geen foto s kunnen trekken want die ruiten in de bus waren goe gebarsten en terug aaneengetaped enzo, die tikten zo hard door die putten da ik dacht da elke minuut die ruit erwwer ging uitvallen of barsten, oelalala, nie op mijn gemak, zeker ook wel 8 waterstromen over de weg door moeten rijden en denk nie dat er ergens asfalt ligt, zelle. Da laatste 88km hebben we met 12 man in een 4x4 moetem afleggen want daar rijden geen bussen niemeer, da was van Angastaco naar Cachi, we hebben dus een nieuw record van ong 9uur voor 260km deze keer,

van cachi na salta via PN Los Cardones, waar de bergflanken bezaaid zijn met Cardon- cactussen tegen roodverbrande rotsen op de achtergrond . aan de andere kant van de bergflank is er dan weer meer weelderige groene begroeiing tewgen de bergflanken die hier rond de 4000metre zijn (bergpas rond de 3400) en vrij steil , soms zie je ook da door de regen stukken afzakken van de weg, pfff met die lompe bussen vind ik da ook ma niks, die maken hier ooknogal verdacht vaak een kruisje die buschauffeurs, ken de betekenis nog nie goe ma heb toch wel da vermoeden

tot gauw met hopelijk gauw nog wa foto kes van de gekleurde rotsen en canyons en van de hoogvlaktes enzo

 

 



los andes lo mejor!

03:29, Sunday 6 January 2008 .. 0 commentaar .. Link
Ola ,
heeeeeeeerlijk, eindelijk eens een computer die het goe doet en die
geen eeuw duurt om een foto te downloaden, zo kan ik jullie honger
eindelijk nog eens wa stillen, heb het gevoel da ik jullie wa in de
steek laaaaat (aalleen de "a"blijft wel steken) in die koude
winteravonden , dus bij deze,
de aconguagua awas een heerlijke trekking, de andes amet weer een
ander gezicht, prachtig prachtig , I really love it!!! met de foto s
te zien fleur ikzelf helemaal op want ikmoetzeggen dat het hele stuk
tussen baariloche en cafaaaaaaaayate waar ik nu zit- wel redelijk
tegenviel, ni veel te beleven, snel reizen dus duur (weeral t zelfde
liedje) ma hier in Cafayateis het wel een supedagje verlof pakken denk
ik, lezen en slapen en  schaduw pakken, evb. een zwemmeke, hoe
uitynodigens het water soms ook is op 1 of andere trekking, zwemmen
lukt nooit vanwege de kou , ookal brandt de  zon, in gletsjermeer lukt
het niet, hoor, de naburige camping heeft  wel een zwembad, zal wel
zien ma heb in elk geval ma 5 uurkes geslapen, was gistr naar een
foklore festival in naburig dorp geweest, pfff da doen i toch nie meer
, zelle, de laataaaaaaaaaste groepen waren oke ma atoen was t al 3u s
nachts en was ik bevroren van de kou (whad geen pul bij want dascht da
de bus ons om 1u ofzo wel zou terugbrengen na ons dorp ma naee, die
gaaat apas terug op t einde van t feest om een uur of 5s morgens
verdomme, zat al lang met koppijn van die sechte groepen in t begin,
wat een gekraaai isme da, precies uit het gesticht  ontsnapt en dan da
gedans op diene maaacare, een kruising tussen ne boertige lompe
volksdans met kleren van een spaanse flaamenco en precies helemaaaal
uit de maat, !!!enfin, denk nie da hethier altij rozegeur en
maneschijn is, zal nog eens wa onnozeligheden vertellen die oo
gebeuren en die ik op t moment helermaal nie leuk vind en loop te
vloeken , los van de mP3 toestanden -ander verhaaal.
met kerst zat ik in mendoza in een hostel, was we fijn , groot
tuinfeest  met gevulde kip, we waren wel  met ne man of 80 geloof ik ,
van alle nationaliteiten dooreen, zat tussen een ouder koppel van
buenos aires en een jong baskisch koppel, heel de avond dus fijn in t
castellaans reiservaringen uitgewisseld, heeeel fijn,
om 4u gaan slapen , om 6u eerste keer gaan overgeven, daarna om de
2uur de hele esrtdag lang, ben oo de volgende nachten dag
noodgedwongen in t hotel moeten bliven om terug op kracht te komen wa
wa as me da, denk da ik in een van de dagen daarvoor iets verkeerd
gegeten heb, enfin, beter met kerstdag ziek in bed  want dan is toch
alles gesloten en rijden er nieveel bussen , zou toch verloren dag
geweest zijn sowieso, door het vele slapen van het ziekzijn heb ik
tenminste nie zoveel tijd gehad om het thuisfront -kerstfeest te missen.
daaraaana anaar auspallata gegaan, richting acongaaugua, op  t gemak
 eerst nog wa recuperene avorens te aaklimatiseren alvorens de hoogte
in te gaan,
tenteke opgezet onder de bomen voor beschutting van regen en zon, s
avonds wil ik binnengaan , heeft daar toch wel gene vogel recht op
mijn voordeur zijn best gedaan zeker, baa, dan glijdt da er nogaf en
trap ik er nog eens met mijn voet in ook,
bijde volgende kampeerplaats in puente del inca gebeurde toch wel nie
net hetzelfde zeker en nauw net vorige week , zat ik ook nog effein de
schaduw op een terasje vlug iets te eten tussen twee busritten in,
weer een vogeldrek recht op mijn schoot enhad eindeijk mijn kleren
eens heerlijk laten wassen ,
hoe kan da nu toch, gelukkig op mijn schoot en net nie in mijn bord ma
diene mosterd da ze bij den biefstuk gaven a, pfff t smaakte toch nie
meer nadien , zelle
die dingen gebeuren dus ook ma zie je nie op de foto s  ,he, nu ja,
kan er ondertussen zelf ook wel omlachen,op t momnent zelf de eerste
4minuten nie meestal, ma na die 4 minuten collere kan je ofwel wenen
ofwel lachen om da soort accidenten, dan moet iknatuurlijhk altij
lachen da s zo stom allleen, hahaha
acongauagua awas dus   supergeweldig, ben daar op 31/12/2007 toch vertrokken
met de tent tot Confluencvia gegaan op 3300m, de meesten kwamen hier
met groepen toe (500pesos) om dan hun gerief te laten dragen door
paarden en als ze aanakomen op de base camp staaan er allemaa tenten
kaar voor hun, er waren zelfs tenten met bedden die je kon huren
(waarvan ik de prjs nie eens moet weten) enfin, die tenten zijn
natuurlijk speciaaal tegenkoude en wind ma demijn heeft het toch ook
goe gedaan, wel weer alle leren mioeten aantrekken s nacxhts + twee
slaapzakken, ik bendan ook op 31/12 nieblijven wachten om om 0.00h de
ander visitors gelukkig nieuwjaarte wense, vanaf 21h is hetecht wel
kouen kruip ikgewoon mijn tent in , daardoor heb ik de tocht in 2
dagen gedaan ipv 3dagen en ben onmiddeellijk afgezakt naar het
eerstvolgendelager gelegen dorp. echter was het uur veranderd
(zomer-winteruur)die nacht buiten mijn weten om waardoor ik benden
aangekomebn, de laatste bus naar het dorp 100km verder heb gemist,
uiteindelijk dan toch nogvoor den donker een truck gevonden die me
heeft meegepakt want veel gerij was er niemeer om 21.00 op 31/12, was
dus doopop nadat ik mijn tent eindelijk heb opgezet om 23.h ma tochnog
moedig na de vuurwerkjes gaan kijken in t dorpje en pintje gedronken,
da was nieuwjaara, niks speciaals dus ma heb ook absoluut nie t gevoel
iets gemist te hebben
groeten aan iedereen en allerbeste wensen voor iedereen !!! 







the end of patagonia - candellaria Mancilla

11:34, Tuesday 18 December 2007 .. 0 commentaar .. Link
ola, hier ikke nog eens, he,
wow wat een fijne nacht gehad,
heerlijk warm, kwam zelfs met 1 slaapzak toe, weldra zal ik echt in
T-shirt in 1 slaapzak kunnen slapen!! zalig. hier ben ik Patagonie uit
aan t gaan - Esquel -Bariloche, dat merk ik onmiddellijk aan de wind
die er niet is.vannacht wakker geworden om 2.00 , tent geopend voor na
t toilet te gaan , wat een verrassing, die sterrenhemel, echt
fonkelende sterren vanaf de horizon vollenbak miljoenen en de poolster
recht boven mijn kop (denk toch da da de poolster was want ze was nog
helderder dan de andere)
al een heel avontuur achter de rug in Patagonie, expeditie griet was
me wat verdorie, ma wel de moeite, te voet van El Chalten naar
Chile.andere optie was ofwel een keidure boor van Puerto Natales naar
Puerto montt waardoor je een heel deel van de Carretera austral mist
en stel dat het slecht weer is, dan zit ge daar drie dagen all
inclussive waarschijnlijk uw geld op te drinken in t gezelschap van
ander toeristen
de andere optie was een hele dag buszitten naar Los Antiguos doorheen
de saaie pampa s van de ruta 40 in argentinie, da s ook ma niks,
bovendien zeer slechte weg en bus , t is hier nie altij gemakkelijk da
kan ik u zeggen, soms zijn er gewoon geen wegen over de aarde, laat
staan bussen, dan moet je keiver omgaan en da s dan weer kei duur en
soms dan 2 keer dezelfde weg terug enz,
enfin, toch enkele 100 mensen doen het zoals ik per jaar, heb er wel
een 4-talk dagen over gedaan voor de prijs van een bus in 1 dag, ma
heb er tenminste verschillende excursies voor gekregen.mijn
rugzakinhoud is ondertussen ook al afgestemd op dit soort trekkings,
ne mens heeft echt nie veel nodig, t meeste weegt meestal eten als je
da voor enkele dagen moet meesleuren, en hier was het geen overbodige
luxe,
toen ik in Candellaria Mancilla aankwam, was daar echt niks, heel
geflipt, 3 huizen van de carabineros en drie andere huizen, geen
winkel, geen electricteit (wel self made via windturbine in de tuin),
super lekker water komt uiteraard rechtstreeks van de gletsjerrivieren
- geen probleem-telefoon of internet of gas is er natuurlijk niet ,
enkel een radio verbinding. de superstoof is de motor van het huis,
daarin wordt het hout gestookt -da s hier maar op te rapen-want
mischien heb ik nog nie verteld hoe een patagonisch bos is, maar stel
u geen teveel loofbomen voor want het is vooral een landschap van
omvergewaaide takken en overeind gebleven dikke boomstammen en bomen
die schaaf uit de grond gerukt door de wind en afvallende takken - zo
dus hout genoeg. er zitten ook effectief wel puma s in t bos maar ik
weet nie zeker ook in da bos waar ik vanaf de argentijnse grens 20km
tevoetr moest doorwandelen tot aan Candellaria Mancilla, da was wel
saai en dan da gekraak van die bomen en enorme wind, toch effe
uitkijken dat er gen boom op u valt.om aan de arg. grens te geraken
ben ik 30km meegereden vanuit El Chalten met een "toeristentour
minibus" (had nie genoeg tijd om te liften, wel stom want heb moeten
voor een tour betalen al was het voor mij maar 1-richting), die nacht
had het weer heel hard gewaaid en dus was er een boomstronk over de
weg gevallen waardoor die versperd was,al die toeristen eruit voor te
helpen de stronk -en da zijn er hier serieus dikke-van dw weg te
kruijgen -natuurlijk direct met hunne stomme kodagk foto s aan t maken
ipv te helpen trekken aan het touw, gingh nie goe ,gelukkig is er nog
een buske gekomen en met ne man of 16 ging het uiteindelijk toch, oef
daarna kwamen we aan lago del desierto, daar kreeg ik geen toestemming
om alleen te voet langs het meer te gaan voor 15km ofzo omda het glad
kon zijn enz, dus de boot gepakt, wa nmatuurlijk ook weer geld kostte,
achteraf gezien misschien beter want daar is echt wel niemand om
alleen on t bos dan s nachts te moeten overnachten, enfin,
uiteindelijk was er toch nog een koppel van mechelen die daar
blijkbaar overnacht hadden, ma da kon ik nie weten ntuurlijk , die ben
ik pas tegengekomen op de boot na het bos.in het bos ben ik ook nog
een fietser tegengekomen, die gaan ook meestal via deze weg, als ze
zouden willen oversteken tussen chili en argentinie tenminste om bvb
naar ushuaia te fietsen.enfin, dan nog nen dag moeten wachten op nen
boot want die gaat ma twee keer per wee en 1keer per twee wekenb
passeert hij ook langs de estancias die omheen het Lago O Higgings
liggen. de boot is de enig weg hier, verder tevoet of te paard maar
winkels zijn er niet, alleen zelfvoorzienende estancia s om de 30km
ofzo, straffe manne hoe die zo alleen , geisoleerd van de hele wereld
kunnen overleven, chapeau zelle. dus net diene dag da wij wilden
oversteken naar villa O Higgings (min of meer eerstvolgende bewoonde
wereld dorp sinds de chileense grens)moest diene boor langs al die
estancia s dus kwam hij om 0.00 s nachts ons oppikken ipv om 17h in de
namiddag, t is hier wel kjlaar tot 22.30 a 23h maar bye bye bella
vistas, in de plaats hevige golven en donker donker donker + wel 20
mekkeremde lammeren aan boord van 1 of andere estancia + nog vanalle
inkoop en verkoopgoederen ,
enfin, om 4h s morgens dan toch aangekomen heel en wel , s nachts dan
de tent opgezet in de regen en wind en kou en nog wa slecht geslapen.
volgende morgen heerlijk gedouched , hier mag je in de huizen rond de
stoof lekker opwarmen,m ook al zit je op de camping, gelukkig maar,
dan geprobeerd te liften want vanaf villa O Higgingd is het begin /
einde van de Carretera austral , de enige verbindingsweg van noord
naar zuid chilli over land (en meren), voor 1000en kilomneters,
meestal aardeweg en vaak maar twee bussen per week,
tot hier het geslaagde avontuur ,
momenteel wordt er veel gelift, da spàart tijd want die heb ik veel te
kort, avontuurlijk reizen kost tijd, ben nu effe een inhaalbveweging
aan t maken en sjees van t een na t ander want als Lies 4 februari
naar venezuela komt, joepie, dan zal ik mij mopgen spoeien om nu na t
noorden te gaan - richting San Pedroi De atacama woestijn en de
altiplano , joehoe
nog effe iets zeeeeeer belengrijk,
ben mijn muziek (+fotos op GSM) kwijt wat zeeeer erg is op de lange
busritten die me te wachten staan, zeker nu ik nog een maandenhalf
alleen zal reizen, heb MP3 speler gekocht maar plaese please please,
als jullie iets voor mijn kerst willen geven, aub, stuur dan wa goei
liekes door zoda ik die op mijn MP3kan kopieren en eindelijk nog eens
muziek kan horen, da zou echt supergeweldig zijn!!!dit is echt een
desperate oproep!!
al vast bedankt, CAIO
als velen ushaia (incl tax free shoppincenter en weet ik veel welke
toerist.voorzieningen)het einde van de wereld beschouwen, denk ik dat
Mancilla van de aardbol is afgevallen


Patagonie

01:26, Tuesday 4 December 2007 .. 0 commentaar .. Link
ola,
here i am again,
amaai al heel wa achter de rug ondertussen, een supergeweldige
prachtige trekking van 4dagen naar de fitz roy, veel waw en ooh en aah
kwam er nie meer uit op den duur want het was te mooi voor woorden,
een openvallende mond en af en toe een  binnensmonds gemijmer van
ongeloofelijk ongeloofelijk,te meer aangezien de weergoden ons
abnormale mooie zichten bezord hebben. k  weet nie waar ik da verdiend
heb maar weinigen hebben volgens mij de  kans gehad om zo n mooie
blauwe lucht en goede zichtbaarheid te hebben
hier, da maakte het helemaal getikt natuurlijk.en da bleef maar komen,
prachtige meren , gletjers, de eerste dag met nog goe gevulde zakken
was het even steil omhoog maar nadien was het een gemakkelijk
parcours in feite, goe om erin te komen, de foto s laat ik voor zich
spreken...de nachten waren redelijk slapeloos van de kou, zelfs met
twee slaapzakken en al onze kleren aan (onderhemd, rolkraagtrui,
fleece,supertrainingsvesteke van stijn, buf van katia op hoofd ,
kousen van lara + 2 slaapzakken,
wat een ellende maar die zijn we onmiddellijk vergeten als de zonnestralen
ons beginnen te verwarmen en we al het moois aanschouwen. het water
moesten we gelukkig nie meesleuren voor 4 dagen want da konden we
regelmatig bij de riviertjes bijvullen, heerlijk, wel kou om u s
morgens te wassen na die koude nachten, brr
na de fitz roy zijn we dan naar de perito moreno geweest , ne mega grote
gletsjer en gietende regen maar optimisten als Marleen en ik vonden
dat dit eigenlijk wel beter was want door de zware bewolking kon je
beter het schaduwspel zien van de spleten in dit enorme ijsveld.als de
zon te fel zou schijnen zou de reflectie misschien overbelichting op
de foto s geven, hahaha, voor alles een uitleg , he,
omdat voor marleen de tijd serieus begint te korten zijn we maar snel
doorgekomen naar Torres del Paine in chilli, bus in , bus uit, douane,
geld wisselen, trekkingmateriaal bijeensprokkelen, (matje + extra
slaapzak voor merleen, kookvuur, gas en potten en pannen)extra
windhaken voor de tent gaan kopen, (gedroogde) voeding voor 5dagen,
....enfin , nog nie stil gezeten zenne, de volgende dag wijle weer
opstap, nog maar amper bekomen  van de vorige tocht maar wel
gerodeerd. met marleen als
trekkingpartner loopt het ook super goe, zo kunnen we het gewicht van
het materiaal verdelen, bovendien hebben we zeer veel overeenkomsten
wat betreft fysieke inspanningen en organisatie, we komen snel en
efficient in alles overeen en we genieten en fotograferen en zien af
en vinden ons best wel straf.
de tochten in torres del paine zijn wel langer, 3dagen achtereen wel
een 17tal kilometer per dag maar weer oerchance, eerste dag stralend
weer en fantastische camping s avonds aan een glettsjermeer waar grote
blokken ijs in dreven en de ondergaande zon ons nog verwarmde tot we
uitgeput gingen slapen. we zagen hoe er zich wolken vormden rond  de
besneeuwde
bergtop door het verdampen van de sneeuw door de avondzon, en we
hadden er zlefs een wijntje bij genomen (enkel de noodzakelijke bagage
meepakken en 1 extraaatje voor de moeite)da smaakt zeg
de tweede dag hadden we net een redelijk zware klim achter de rug (met
toch soms heel steil klimmen-klauteren op de rotsen)toen we in een
refugio aankwamen om te lunchen en
er plots een hevige patagoniscghe stortbui losbarste met hevige
stormwinden, oef da we daar konden schuilen, rond 16 zijn we dan toch
doorgetrokken -aan hoog tempo uit schrik dat de nog steeds dreigende
wolken opnieuw zouden losbarsten en we s avonds nat zouden aankomen op
de camping, maar heerlijk, het is pas s nachts beginnen regenen nadat
we onze tent al hadden opgezet en gekookt hadden. De
volgende dag hebben we een stuk moeten skippen naar de Cuernos want
daar heerste zo n harde sneeuw en wind dat je er sowieso geen uitzicht
had,
vervroegd dus naar de volgende camping vertrokken , weer vette chance
gehad want pas het laatste uur is het goe beginnen regenen en ....hier
waren warme douches ( eigelijk koude openairdouchecabines maar  met
warm stromend water)!!!!jiehaaa, heerlijk,
de laatste dag hebben we hard geklommem en deze keer wel vette pech
gehad, de Torres lagen helemaal in de mist en motsneeuw en wind ,
onze 9 uren tocht heeft dus niet veel foto s opgeleverd maar we zijn
toch blij da we da tocht gaedaan hebben,
super hier ,
benieuwd naar t volgende
groeten







Camperen in Argentinië

01:47, Tuesday 20 November 2007 .. 0 commentaar .. Link
Hoi , hier ben ik weer,
wel even wennen aan de primitieve kampeerstijl van de argentijnen,
ze maken hier ook vaak uitstapjes met hun gezinnetje ofzo, maar die op
de camping lijken zo eerder op zigeuners ofzo, de kinderen zwerven
maar wa rond en iedereen loopt er in lompen bij, enfin, een heel
alternatieve levensstijl overheerst hier wel, maar best gezellig, ze
zijn tenminste heel vriendelijk en eerlijk (denk ik toch want iedereen
laat hier zomaar vanalles rondslingeren , ik ben de enige met een slot
op mijn tent denk ik, ook zijn ze allemaal zo mager want die eten
volgens mij nie, die drinken alleen mate en enkel voor s avonds kopen
ze een kilo vlees - da s hier heel goedkoop, da smijten ze dan op een
BBQ ( waarvan er op elke campimg wel 20 gemetst zijn) ze stoken dat
met hout da ze in boskes gaan zoeken en volia, smullen maar. op de
campimgs kan je praktisch gratis staan, 1 euro ofzo, sommige hebben er
dan ook een langdurige verblijfplaats van gemaakt en zetten er een
brikkebrakkapotte caravan op of maken een afscherming tegen de wind
rondom hun tent met golfplaten of spullen die ze vinden hier en daar
op t stort,
ik weet nie van wa ze leven maar op die manier lukt het hun toch en ze
doen da met veel plezier en vreugde
genoeg camping sfeer geschetst, ben nu onderweg naar Marleen daar heb
ik donderdag mee afgesproken in El Chalten bij Calafate, joehoehoe ,
de heerlijke Fitz Roy en andere trekkings komen eraan, we kijken er
beide naar uit, daar zal t anders kamperen worden want daar zijn
vooral europeanen op reis , veel minder argentijnen, heel veel fransen
ook hier, ik ben wa teleurgesteld in mijn spaans, frans daarentegen
begint wel stillekesaan terug te komen precies, enfin, da s dan dat ,
he,
ik heb ook een geweldige tijd gehad met de walvissen, ik heb mij die
dag echt een kriek gelachen met die twee hollandse meiden, s avonds
nog eens lekker gaan eten en gaan drinken, we zaten om de beurt met
tranen in de ogen van t lachen, hahaha, en die walvissen kwamen zo
kort bij, ene heeft ons zelfs met het water uit zijn spuitgat helemaal
nat gemaakt, hahah, en dan zwommem die onder onze zodiac ik dacht oeps
als die te snel bovenkomt vliegen we de lucht in,
zo groot maar je ziet ze nooit in hun geheel, dan komt hun kop en rug
en op een andere keer de staart, hun kop staat vol schelpen dus je
herkent geen ogen ofzo, heel lelijk eigenlijk hun kop, maar de staart
is mooi, heb zelfs foto van zonsondergang met staart , een beetje
jammer is wel da ik geen walvissen op t strand gezien heb, dat seizoen
is voorbij, op een andere plaats meer naar t noorden vind je er
misschien nog maar daar heb je een auto voor nodig en ik heb net
niemand tegengekomen om mee mee te kunnen rijden,
ik kan nog zoveel vertellen maar laat het hier maar voorlopig bij,
velevele groetjes aan iedereen
Ciau






Verliefd

05:22, Friday 9 November 2007 .. 1 commentaar .. Link
olalala olalala amigos ,
wat overkomt mij toch allemaal hier, heb nu al zeker twe dagen
vlinders in de buik, alsof ik verliefd aan t worden ben op argentinie,
of op denatuur, of op reizen, of de combinatie,
ben momenteel wel stikvermoeid, daslapen doen we maar tussendoor of
overslaan momenteel ben ik wel effe in een stortbui terechtgekomen,
vandaar zal ik straks misschien al de nachtbus pakken naar buenois
aires, deze morgen om 3.30h de bus gepakt van estancia de ibera, dat
is een geweldig gebied van estancia s (soort pampa grasland met
ondiepe lago s - meren - met floating islands, de estancia is de
ondiepe overgangen van land naar meer - moerassig eigenlijk, daar
leven dan veel waterdieren en planten, otters waterratten,
reptielen,kaaimannem van bijna 3 meter die roerloos blijven zitten
zelfs als we er maar een meter af zijn!!!ongeloofelijk , familie van
piranha s , dieleggen eieren tussen de vegetatie , alleen in de
ondiepe delen , denk ik , of was t nu in dedipe dele, enfin, di bijten
alleen maar als je drijft in t water, maar dus nie als jeblijft
bewegen, die film van de piranas die elk kind nachtmerrie sbezorgde
klopt dus niet, maar ben toch nie gaan zwemmem want er was ook een
douche in de hostel dus kon ik evengoe 2 of 3 keerdouchen per dag om
af te koelen,
de tweede dg in de namiddag sloeg het weer plots helemaal om, de bus
isook niet komen opdagen, m0gelijks in de taller, enfin, niemadweet
dat eigenlijk waarom niet, da gebeurt gewoon, er zijn ook maar 2
bussen per week naar Posadas vanaf de estancia Pelegrini, en dagelijks
- in principe naarMercedes.Pelegrini is moeilijk bereikbaar , er
ismaar 1 weg die bij hevige regen kan maken dat de estancia totaal
geisoleerd geraakt voor enkele dagen. Daarom hebben wenie gewachrt op
de bus van de volgende namiddag en hebben we gegokt op de nachtbus,
een chancewant het is blijven regene en ik hoop dat de andere die
vandaag pas vertrtokken, nogeen bus vinden die er door geraakt, oef, t
was wel een paradijs maar moelijk om te leven, om eten te vinden ed
de zonsondergang heeft indruk gemaakt , zo stil met de boot en de stok
en dan die500 vogelgeluidn, kikkers, insecten, padde (bah tot 20cm
groot!), ::::
ben ondertussen in BA, heel leuke stad, zit echt in de leukste buurt
San Telmo en verhuis zodadelijk naar VIAVia hostel, nekeer zien of
daar belgen zitten die misschien zin hebben om mee naar de voetbal te
gaan want La Bocca moet deze namiddag spelen,
ik hebhier gisteren al heel de atod doorgelopen en gvonden wat ik
zocht, eindelijk een goede rugzak ,nog wel het model met een
hoefijzervornige rits hahaaa!! bedankt aan de sponsors, het beste
kadeau!! nu ben ik gelijk de echte, se, ipv dat oud scharminkel dat
nog met touwtjes aan elkaar hing

morgen nog mijne was afhalen , t was teveel om zelf te wassen ,
bovendiem achtervolgt mij de regen dus krijg ik het niet tijdig droog,
heerlijke proper gewassen kleren,
dan nog geld afhelen (weeral, t gaat er hier veel te vlug door ),
hopelijk kan ik in patagonie gratis gaan kamperen of ik haal die 6
maanden niet, tenzij via vrijwilligerswerk.Maar vrijwilligerswerk zou
dan in Peru zijn via Handson org.(opruimen van de schade van de
aardbevinbg afgelopen zomer)en da s niet op mijn weg.
Straks nogeen bus vastleggen naar Purto Madryn (walvissen!!)en ik wil
nog zeker ook La Bocca gaan bezoeken en een tango avond meemaken,
gister dan maar alleen eenpint gaan pakken , maar da was nie erg, ik
heb mensen ontmoet van hier, een heel tof koppel van San Telmo
(Porte;os zijn de inwoners van buenos aires), dan een architect die
met zijn dochter op cafe zat na een daguitstap, een toffe roemeen die
op congres was en alles betaalde (!!!_)en nog een ander jong koppel
waarvan zij engels , frans, portugees en italiaans sprak en natuurlijk
castellaans!!! die is straffer dan de belgen.
alle, k ga nu maar eens beginnen met mijn taken , t is goe weer!!!
PA , ben hier net aangekomen de dag van Creamfields maar bennie
gegaan, t was da of ne rugzak, he, moest de ViaVia nie volzet geweest
zijn hadden we zeker met ne groep mensen van daar gegaan maar goe, ik
heb nu tenmiste een deftige rugzak, daar heb ik mementeel mijn geld
beter aan besteed,

Van Creamfields weet je ook al wat je nagverwachten, eenvoetbalmatch
in La Bocca zou een nieuwe ervaring zijn !!! laat maar komen
vele vele groetjes,
ik probeer ook nog wat mails persoonlijjk te beantwoorden, bedankt
voor diegen die al mails teruggestuurd hebben, da s fijn!!!
groetjes


Over mezelf


Hallo,
Ik ben Griet.
Sinds oktober 2007 trek ik met mijn rugzak doorheen Zuid-Amerika. Al mijn ervaringen tijdens deze trip pen ik in deze blog neer.

Home


Archief



Kalender


«  February 2012  »
MonTueWedThuFriSatSun
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
272829 


Recent Geplaatst

dakoro
acclimatisation succeeded
Geen titel
Dakoro Niger
Niger

RSS Feeds

Abonneer je op deze Blog door op onderstaande link te klikken en je wordt automatisch via mail op de hoogte gehouden van nieuwe posts.
Abonneer Mij


Downloads

Heb je nog geen RSS reader dan kan je via onderstaande link een gratis reader downloaden
Download RSSReader

Ben je niet thuis in RSS, dan kan je hieronder een handleiding in pdf formaat downloaden
Download hier een handleiding voor de RSS-reader (in pdf)

Heb je nog geen Acrobat Reader?
Download Acrobat Reader





Wie schrijffouten vindt, mag ze houden of vervangen door één van volgende tekens : "abcdefghijklmopqrstuvwxyz123456789".

Bezoek Digisales Music  Shop en bekijk filmpjes van product demonstraties en
ontdek onze lage prijzen van
elektrische gitaren, klassieke gitaren, western gitaren,
basgitaren, gitaarversterkers,digitale piano’s, akoestische tweedehands piano’s,
mondharmonica’s, keyboards, studio materiaal, DJ materiaal, geluidsversterking en meer…!

Nieuw bij Digisales...

↑ Grab this Headline Animator



Gratis Weblog op www.bloghost.be