Naar Niger | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
dakoro
07:36, Sunday 28 March 2010
.. Link
acclimatisation succeeded
07:28, Sunday 28 March 2010
.. Link
Zal nog maar eens iets schrijven want vorige keer was het niet zo makkelijk. Ondertussen heb ik echt een goei week achter de rug. Ik had dinsdag mijn computer ook gekregen met Autocad, want dat excell tekenen was toch nie zo handig ...papier gaat wel als er tenminste biccen zijn maar het bureau is toch wel echt een stofkot. Mijn map , mijn notitieboekje , t is allemaal nogal stoffig hier dus als ik nu alles wa op de computer Daarna zal ik wel een tabel fixen waar we dan een richtprijs kunnen vr maken per m² metselwerk...genoeg technisch gedoe.. In elk geval , bouwen zit hier wel dankbaar eenvoudig in elkaar, hangt er een beetje van af wat want heb verschillende projectjes , t ander is al wel groter en in steen , daar komt dan wel al schrijnwerk in , stromend water en electriciteit en ventilatie en betonnen of betegelde vloer, ...maar voorlopig zit ik met een “hangaar” zal ik maar zeggen, wat I profielen in de grond (hout wordt door de termieten vrij snel opgegeten) , metalen spanten laten lassen, golfplaten op het dak en Secko (stro achtig) tegen de warmte op de golfplaten. “Muren” zullen we met kunststofgaas op houten raamwerk maken zodat compartimenten ontstaan waar sensibilizerings acties plaatsvinden (o.a. familyplanning, voeding, hygiene), waar de kindjes gewogen en gemeten worden, ev. Koorts gemeten en hun opvolgingsfiche wordt ingevuld , ...en afh. Van deze parameters verschillende voedselprogrammas krijgen en opgevolgd worden elke week...kindjes met malaria, meningitis, of zwaar verzwakt worden meegenomen naar de basis hier in Dakoro waar een echt hospitaal is (dat voor de afdeling pediatrie moet uitgebreid worden met 70 bedjes, hetgeen het “grote” project is dan in steen da k zal prepareren en wie weet ook al met de uitvoering kan starten voor september, oktober , november, zou leuk zijn mocht ik het afkrijggen natuurlijk. Aah, vrijdag tijdens de siesta naar de markt geweest in Dakoro met Elise. We hadden daar nogal bekijks, zij naar ons en wij naar hun, hahaha, vergezeld van een handvol kinderen van kraamke tot kraamke, ja , ik begin het hier wel te apprecieren, t leven in Dakoro, En vooral ook leuk da we zo n zalige 30, 35 graden hebben, tegenwoordig met een (niet frisser) briesje. Toen ik hier pas aankwam was het effe een hittegolf denk ik want de laatste week is het echt wel beter, s nachts moet ik zelfs een tshirt met lange mouwen aandoen en hoeft de airco helemaal niet aan, daarvan had ik echt wel last gecombineerd met da stof hier had ik al meteen keelpijn Maar het is hier in elk geval fijn, ik hoop da het zo blijft en dat alles vlot zal verlopen. Groeten en tot de volgende, Ik heb met mijn gsm wa foto s genomen en op de blog gezet maar ik zie dat het precies ni zichtbaar is, snap ni waar bloghost ermee hene is ik zal later wel is durven over de markt gaan met mijn goeie kodak maar voorlopig durf ik ni echt op zo n drukke plaatsen war ie’een u ziet staan, om foto s te gaan trekken. Aiai détail, t is al van da, he, heb mij al nen burka gekocht, allé, ik zocht ne sjaal tegen t stof voor mijn mond en keel wa te beschermen, nu zie ik in feite da da die (tafel)doeken zijn die alle vrouwen hier dragen op hun hoofd tot aan hun bovenbenen, ma goe, ik draag hem dus als sjaal, no worries, zal hem nooit als burka dragen (tenzij misschien als mijn haar pas gewassen is en er veel stof en wind waait op de weg als haardoek, no moslima for me , thx, hahaha
07:26, Sunday 28 March 2010
.. Link
Dakoro Niger
01:13, Sunday 14 March 2010
.. Link
Ha , eindelijk Het hospitaal, onze bureau en ons huis zijn allemaal op wandelafstand maar de mensen bekijken u nogal..ik geraak het moeilijk gewoon. Ze denken ook meteen dat ik dokter ben ofzo. De andere opdrachten zijn de ombouw van een aantal CSI’s , dat zijn verder afgelegen consultatieruimtes waar we de geïsoleerde bevolkingsgroepen willen bereiken die anders soms dagen moeten stappen om bij een dokter te geraken. MSF doet goed werk op die manier. Er zijn er 7 en binnenkort een 8ste. De mensen zijn wel lang onderweg in de 4x4 maar de auto transporteert ook de erge gevallen telkens die in het hospitaal moeten worden opgenomen. En is dus een ambulance service. Het team hier is heel leuk, we zijn met een 10-tal personen maar de meeste zijn belgen (zelfs 4vlamingen). Goed , ik ga later verder schrijven want anders wordt het te lang.Zo hebben jullie toch al een beetje een idee. Enerzijds leven en bouwen ze hhier wel heel ecologisch, genoodzaakt weliswaar: op sommige plaatsen zit het grondwater dieper dan op andere plaatsen, als het niet diep zit, dan graven ze daar een grote put en gebruiken de klei-achtige grond om met een mal stenen te maken . Het is hier echt wel kleien en pottebakken wat bouwen betreft. Ze gebruiken geen cement. Deze klei wordt gebruikt voor de stenen te maken maar ook om ze te metsen en nadien te bezetten. Het zijn dus uitsluitend uniforme aardebruine dorpen maar het mooiste zijn de grote voorraadkamers. Het lijken wel kruiken die met een pottebakkerstafel gevormd werden , maar alleen zijn ze een tweetal meter hoog . De opening boven wordt met een rieten dak afgewerkt voor ventilatie. Weet ni hoe ze dat maken maar denk niet dat die dingen een geraamte van takken hebben (wat vaak voorkomt). Het lijkt wel of ze de klei met toevoeging van strooien vezels (overschot van het gerst) gebruiken om de enorme potten op te bouwen. In elk dorp staan er soms wel een 10-tal van deze aarde afgeronde enorme kruiken, heeel mooi is dat. Enkele 10-tallen meters buiten de dorpjes meestal, zie je s morgens en s avonds vrouwen en kinderen rond de waterput staan die ze met emmertjes en touw ophalen (soms 20-tal meters diep). Diegenen die een ezel hebben die de grote gele jerrycans kunnen dragen kunnen al wat meer meenemen naar huis. Dan zijn ze met zijn allen wel eventjes bezig met litertjes over te gieten . De anderen komen de dag door met kleine hoeveelheden die ze op hun hoofd dragen. Hier lopen de vrouwen en kinderen zowat altijd met dingen op het hoofd, da begint van een jaar of 4, vaak met nog een kleiner broertje of zusje op hun rug gebonden. De volgende taak is het hout gaan sprokkelen of er kopen, langs de weg verzamele zich soms mensen met 10-tallen bundels bijeengebonden hout, afkomstig van verdorde bomen en struiken die je op sommige plaatsen wel ziet. Dan begint het stampen en zeven van de gerst zodat er bloem is. Ik weet niet juist onder welke vorm ze dat klaarmaken , denk platte broden ofzo. Vuur aansteken om water te koken , enfin. Het is duidelijk dat kinderen hier niet veel kansen zullen krijgen om school te lopen . Er is in de meeste dorpen dan ook geen school te bespeuren en tevoet is het eenheel eind om bestaan meestal uit 1 kamer maar soms wel een vrij groot geleeg voor de kippen, ezels, ossen, karren. Er zijn gewoonlijk gn toiletten, noch douches. Ze gaan gewoon int wild maar er zijn dorpen waar ze wel een publieke toilet hebben (al wordt die misschien ni al te vaak gebruikt), als ze vol is wordt het residu gebruikt om over het land uit te spreiden als meststof. Ik Niger
11:18, Friday 19 February 2010
.. Link
Helaba, hier zijn we eindelijk...met een plan, een goed plan, k zijn content.
Jawatte, nu heb ik lang moeten wachten om mijn eerste echte buitenlandse vertrek met Artsen Zonder Grenzen, van in oktober 2009 toen ik mijn opleiding kreeg in Italië en in Merchtem, samen 14dagen,. intensief was dat wel, di eopleiding, maar heel leuk en ook een heel tof team leren kennen,
Daarna een blitsaktie met het tentenkamp in Brussel Noord, dat was ook wel heel intensief, heb er even lang van moeten bekomen dan dat de aktie geduurd heeft...maar nu eindelijk een echt project en dan nog wel in Afrika, voor diegenen die nog ni op de hoogte zijn...ja, de kans zat er wel in natuurlijk, Haiti had gekund maar is dus niet!
Het gaat om een project in Dakoro, Niger, West Afrika (grenzend aan Nigeria, aan Mali, aan Algerije en Libië). AZG is al vele jaren aktief in Niger in meerdere projecten ivm met ondervoeding en kindersterfte. Het jaar 2010 ziet er bovendien zeer slecht uit op dat gebied, er is een echt voedseltekort. Door de verdere verwoestijning en de klimaatsveranderingen ziet de toekomst er niet rooskleurig uit voor de bevolking van Niger die al altijd in belangrijke mate afhankelijk is geweest van buitenlandse hulp. De ombouw- en uitbreidingswerken van de materniteit en pediatrie van de plaatselijke kliniek is in opdracht van AZG. De werken zijn reeds in uitvoering en ik zal instaan voor verder de werken op te volgen, als ik het allemaal goed begrepen heb. Verder nog enkele kleinere polykliniekjes , zeg maar, waar de tijdelijke constructies moeten vervangen worden door "stenen"permanente constructies. Ben alleszins benieuwd. heb er absoluut wel zin in! De opdracht is voor 9maanden., 't zal zweten worden aan de rand van de woestijn denk ik. Hou julliein elk geval op de hoogte,
check op www.bloghost.be/griet
CIAO
pictures
11:09, Monday 16 June 2008
.. Link
venezuela in het lang(dradig)
02:06, Monday 24 March 2008
.. Link
aaah , hier nog is nieuws van dedees,ja heeft wel lang geduurd ma ben momenteel ne vetten break aan t nemen, heb hier een appartementje gehuurd op Isla Margarita, zo n typisch brochure - eiland met palmboomstranden en gekleurde vissersbootjes enz, wel heel mooi zelle, de huizekes zijn bijna allemaal geschilderd in van die felle vrolijke kleurencombinatiekes , pistachegroen met kanariegeel,azuurblauw met marineblauwe boordekes, daarnaast weer een fuchsia gevelke, ne mens wordt er zowaar zeer vrolijk van, ja da mag wel want ons lies is weg, toch een beetje triest geweest dus, want ze heeft me hier toch wel als een uitgeputte vod achetrgelaten (heerlijk overdrijven natuurlijk), de laatste twee weken waren we superactief en de laatste 5 dagen was zij absoluut onvermoeibaar ,(terwijl ik in t begin nog in t ritme was van 200per uur)ma t is heeeeeel fijn samen geweest , he "mi amor", ja , iedereen spreekt iedereen hier aan met "mi amor"of "mi corazon", da s toch gewoon super: "kan ik hier een bus nemen naar pamaptar?" "nee mi amor, dan moet je 2 cuadras verder zijn , daar is de halte!!" thanks sugar, zo gaat het hier , best leuk want da zeggen ze nu anders nooit tegen mij ook nie ,he, (zeker nie als ze me kenne, hahah) ja wat een evolutie en revoluties maakten wij hier allemaal mee; ... een grappig evolutieke is die van onze "posada"keuze (=particulier hotelleke), ik herinner mij de eerste posada in Merida : woning van de gewone of eerder iets lagere klasse met een patiooke met een versleten scheve vloer en dito kookfornuis onder een golfplaten afdak, vrij basic (lees armzalig)kamerke, ikke al enthousiast, "ooh een patioke en een keukeske, goe voor mij deze posada..." tot ik lies haar gezicht zag, oei, die heeft duidelijk ander verwachtingen...bon, we zijn geeindigd voor een kleine prik meer in een heel zwitserse posada met dakterras en heel netjes! (nooit meegemaakt in mijn hele reistijd, goe lies, trouwens het perfecte bed om weer eens twee dagen bedziek te zijn voor mij (is nu al de 4de of 5de keer what the fuck is wrong with me?)!! het laatste hotel waar we zaten was een maat erger dan t eerste hierboven beschreven: geen patio en keukske meer, enkel nog een very basic kamer met venster zonder glas (wel dievenijzers) en 2 bedden , ik dacht , zie ons hier nu zitten voor de laatste avond samen en die lies: "ma ja , da s toch ma om te slapen, da s toch nie zo erg, he!! " alle, waren we eindelijk vollenbak gerodeerd en al lang gewoon aan de zuid amerikaanse normen zonder het zelf te beseffen en toen vetrok ze dus, achteraf bezien wel grappig ma vrees da k alleen fotos heb van de mooie posada voor illustratie verder zijn hier ook wa minder leuke (r)evoluties :den chavez zet hier om de 5 voet het land op zijn kop, dien probeert hier nog dingen te doen die de fidel zijne kameraad 30jaar geleden in cuba deed en wa ze daarvoor in rusland deden en wa dus al lang nie meer aanvaardbaar is in deze tijden, de controlefreak, en nu is hier bijgevolg nie eens melk te verkrijgen , rijst ook nie met momenten, bloem,drinkbaar water,.... alle van die supernoodzakelijke dingen da ze zelfs in ethiopie wel tot bij de mensen krijgen tegenwoordig, nee, alcohol is met hopen en goedkoop te krijgen evenals benzine en that s it, den chavez is in feite dezelfde propaganda figuur dan zijn aartsvijand Bush en alles wa met amerika te maken heeft, venezuala boven alles dus hier komt geen stella artois binnen zelle, alleen vreselijk venezolaans afwaswater (dat men hier dan cerveza durft te noemen, nee, t bier drnken zal ik noodgedwongen afgeleerd zijn tegen da k thuis ben) anderszijds heeft men hier, tgv al deze vrijheidsbeperkingen en het ontbreken van vrije markteconomie, wel een schitterend milieu gecreeerd in smokkel en zwarte markt handel, bravo chavez, nog wa meer aanwakkeren van illegale circuitjes zal de veiligheid hier nog wa meer in t gedrang brengen, in een notedop, klote besturing van het land is storend want verschillende basisproducten zijn niet te krijgen of zeer duur (bvb.een appel aan de witte marktprijs kost hier 1,35euro PER STUK, niet per kg) ten tweede is t hier onveilig na zonsondergang door de grote armoede zijn de sukkels verplicht om toeristen of zatte of andere onwetenden te overvallen (nee niet enkel pickpocketjes) met of zonder wapens of glazen fles of whatever ten derde is t al donker om 18.00 ,gelukkig waren we met twee en hebben we ons nooit moeten vervelen in die lange avonden, ma de kortheid van de dag om activiteiten te doen is hoedanook toch storend , ma bon, in belgie zal t nie beter zijn, k zijjn in elk geval wel supercontent met de aangename temperatuur hier , da s een streling voor de huid zelle, alle, venezuela is nie klaar voor toerisme, toch nie voor backpackers, wel all inclusieve paketten , zo is dit het tweede land in mijn leven waar ik met mijn bankkaart geen geld uit de muur krijg en ook nie in de bank, ik moet dus ook illegale praktijkjes doen noodgedwongen, lang leve chaves komt me da dan weer wa voordeliger uit, ma toch, een plattegrond van de nationale parken is hier onvindbaar evenals andere toeristische info, vergeet ook maar leuke soevenierswinkeltjes ofzo, jammer voor jullie dus ma k kan alleen t maximum aan ruhm meebregengen want aan alcohol is hier dan weer nooit gebrek en ook geen enkele beperking of controle (da s blijkbaar t enigste da ni moet gecontroleerd worden door de regering)volia , t is eruit, is goe gelachen met die apenregering hier (om nog maar te zwijgen van de oorlogstroepen die den chavez al had laten aanrukken om tegen het -door amerika gesteunde colombia- wa boel te gaan stoken, was ook effe spannend hier toen ze ene van de guerilla vermoord hebben) en nu het verslagje van de fantastisch -all in -tour die we gedaan hebben, super geweldig naar de hoogste waterval ter werled gereisd, eerst met een klein sportvliegtuigske, lies en ikke op de achterste bank, verdorie als we ons hoofd bewogen om beter te kunnen kijken naar buiten dan bewoog precies heel da vliegerke mee, nene hele kilo zweet verloren op een half uur tijd , wa was me da, dien piloot wist ook van ons "geluiden aaaah s en oooh s en oeh s )ma hij kon er wel goe mee lachen, beter als wijle schrikkpieten, enfin, na de landing met een gemotoriseerde kano de rivier op , ma omda we wat achter zaten op t schema gingen die zotten doorheen alle rapids op de rivier (terwijl je daar volgens de veilighiedsregels voor moet uitstappen en over land stappen zoda enkel de bootman en de bagage door de rapids gaan) bon, ma goe want het was nog uren varen tot we helemaal in den donker de weg moesten zoeken en doorweekt en bevroren aankwamen maar gelukkig gezond en zonder anakonda s onderweg, in ons campament met theelichtjes onze weg gevonden naar de hangmatten (gelukkig was t volle maan) en ook nog eens van die leuke lichtvliegskes, ikke moe gaan slapen, en die lies nog den boel meegaan uithangen met een deel van de rest van de leuke bende wel (ja diene australische verpleger die de aboriginals moet genezen heeft haar uit hare slaap gehouden natuurlijk )dus de volgende dag zij met klein oogskes , zenne,haha,oeps terug een paar uur met onze speedkano, woeffel die gingen er nogal door man, ongeloofelijk, hoe die opp de rotsen in t water aftevenen , rekening houdend met de stroming die ons er dan net van afdrijft zoda we mooi tussen twee rotsen doorsjeezen, als die nekeer missen en met zo n snelheid op een rots knallen, en dan die piranhas in da water, poelalala toch allemaal zo gedoe hier, dan een mooie wandeling door de selva, da was wel ontspannend, tot aan de beroemde Angel-falls , onze groepsamenstelling was ookal zo geflipt, een deel backpackers nog die samen en/of onafhakelijk reisden, allemaal fijne interessante mensen, en dan die familie die hier de bruiloft kwam voorbereiden tussen hem, nen ausrtalier, toffe zot, en zij een sjike venezolaanse met haar ma en dan de toekomstige schoonouders en dus de getuige verpleger aboriginals met z n sappige grappige verhalen (beide nogal sappige mannen in feite), nie anders als watervallen onderweg terwijl zijn broer vorig jaar doodgevallen is met een accident met een waterval (psychologisch gezinsdrama-trherapie toestanden enz, en hare pa is vermoord enkele jaren gelden met een carjacking in venezuela - waar andes- dus die mochten ook niemeer buiten na 19.00h en nie zomaar reizen waar ze wilden in gevaarlijke colombiaanse streken enz, tja, t was allemaal wel wa geflipt ma iedereen wel met het nodige begrip voor de situaties hetgeen de groepsgeest nog versterkte), alle, we hadden nog een extra dag geboekt en prachtige wandelingen gamaakt door een nog authentiek indianedorp , die laatste dag konden we dan ook eens foto s pakken van de tepuis want het waren zo n natte dagen geweest da we bijna geen foto s konden pakken van al die belevenissen zonder risico voor waterschade aan de kodak , I ll show you later for the foto s en t verder verhaal zal misschien life in belgie zijn want het kort hier serieus af, nog een dike 14dagen, oeieoeieoi!!! CIAO san pedro de atacama very nice
02:42, Monday 28 January 2008
.. 6 commentaar
.. Link
Ola, hier ben ik nog eens, deze keer lekker uitgeslapen, joehoe, weg van de jeugdige argentijntjes, nie da die nie mogen feesten en zingen heel de nacht, ma toch wel vermoeiend geweest (4weken nu al) als je overdag ook nog dingen wil gaan bezoekn, eerst en vooral dingen wilt bezoeken trouwens!! ja, weer in chili doe wel goe, nie alleen veel leuke mensen ontmoet, weliswaar ook europeanen na 4 weken uitsluitend argentijntjes tussen de 17 en de 24!!!nog eens goe kunnen tetteren, ze zullen het geweten hebben, de Javi, den Alvaro en de twee hollandse meiden marion en gonny (in t nederlandsnog wel , da s helemaal alles geven geweest) uiteindelijk toch goe aangekomen in san pedrode atacama -chili na een fantastische rit vanuit purmamarca via de paso de jama,
(foto purmamarca)
nie zonder gezever trouwens, eerste keer da ik wel kon blijten , die verdomde camionchauffeurs wilden mij nie meenemen naar de grens van argentinie met chili : - eerst waren er weer maar twee bussen per week om van purmamarca -Arg. naar San pedro de atacama -Chilli te geraken, die waren goe volzet tot de week erop en in purmamarca kon ik geen hele week mij bezighouden (laat staan tussen de fierlantijntjes) dus bon, nog maar eens liften, -intussen weer ziek geworden (artisanale geitekaas zeker , verdomde artesanias!!hahaha ) alvorens het laatste dorpje voor de grens te bereiken, nl. susques op ong 3400m gelegen, zeer typisch boliviaans altiplano dorpje, (want ja, toch wel effe pijn in t hart gehad omTupiza en Uyni in Bolivia links te moeten laten liggen nu ik daar zo verdomd kortbij was, ong 40km aaagh),( achetrf bezien oke want san pedro is ook suuuuuper de moeite !EN nieuw!) -na genezing , al weer genoeg tijd verspild hier,dus , hups , zo snel mogelijk eindelijk naar die verdomde grens nu toch geraken, ...ja wadde, gene enkle camion die mij meepakt, hoe kan da nu? -bergpas tegen de middag schijnbaar weer open ma die chauffeurs doen gewoon of ge niebestaat en negeren u vollenbak, nu , zoals te peinzen was hebben ze schrik voor drugssmokkel over de grens, (we zitten hier vlak op het 3punt van chili-bolivie-argentinie)denk ik,ma goe,zo zien ik er nu toch nie uit. Op de koop toe had ik al nachtmerries gehad over hoe fucking traag die volgeladen , vaak met 2 aanhangwagens, camions vooruit puffen, t is echt nesuper hoge bergpas met 4800 - 5000meter waardoor de moteren ook nog eens superzwaar belast worden door te weinig zuurstof in de lucht. die 140km tot aan de grens kan dus best 6 uur duren en dan nog eens 165 van de grens naar san pedro, einde is wel meer bergaf, bon, had al nieveel goesting om 12uur naast dezelfde te moeten zitten en met hun accent versta ik er toch niks van, wa moet ik daar nu zolang tegen gaan vertellen ,weeral heel mijn reisverhaal uit de doeken doen en de hele historie van belgie die ze moeten weten, pfff. MAAR TOEN KEERDE HET GELUK... joehoe, uiteindelijk kei veel chance gehad van een 4x4 te vinden die nog net 1 plaatjes vrij had (ocharme om dat 1jonske van t gezelschap minderjarig was en dus de grens nie overmocht en terug naar argentinie moest, daardoor was er een plaatje vrij , jammer voor hem,geluk voor mij, ooooh que feo) ikmocht zelfs vragen om te stoppen als ik een foto wou maken enz, super, alleen was t nog steeds heel de weg bewolkt aangekomen in san pedro de atacama heeel fijn typisch altiplano toeristendorp (dus wel iets te doen nog) eerste avond trouwens een optreden van zogezegd typische dansgroepkes, wa was me da, precies de kostuums van een frans kabaret en dan op typische altiplano panfluit bergmuziek, foute boel mij gedacht, volgend groepke met kostuums van Rio de Janeiro en pluimen op borts en hhofdware het nie da die ene nog een wit fluo T shirt eronder aan had ipv een bruingespierde borstkas, hahah, lachen, zelle, en dan die honden da daar tussen die dansrs rondwandelen, t is me toch wel uets allemaal. De dag nadien fiets gehuurd en owowowow, wa heeft de woestijn hier allemaal te bieden, supergrave rotslandschappen, al dan niet met enorme zandduinen (vanwaar ze strandboarden) of uitgedroogde zoutkorsten opde roodbruine aarde wat dan weer , zekerbij zonsondergang, precies een maanlandschap lijkt,heeeeel ferm, echt geweldig , zie maar de foto s . elke minuut kleurt de zon de rotsen weer iniets anders en ma foto s trekken, danmeer gelig, dan meer roodachtig, paarsachtig, was me da allemaal
(foto s valle de la luna)
nadien ook nog de geisers El Tatiogaan bezoeken met een tour, om 4 uur opstaan omtegen zonsopgang daar te zijn, schitterens, prachtig , kijk maar, enige jammere is da t nog steeds zo bewolkt was waardoor de prachtige omliggende El Tatio vulkaan nie zichtbaar was, evenmin als de andere omliggende 5000 a 5500ers, in totaal ben ik zeker 4 of5dagen insan pedro geweest en heb maar 1 keer een glimp kunnen opvangen van de Licancabur vulkaan, de hoogste kegel, dacht ik toch , in deze region, Foto el tatio geiserpark
ma geen gezever, in de namiddag nog de salar de atacama gaan bezoeken, zoutmeren, ook natuurlijke aoutwatermeer waar we inkonden drijven en nadien in een perfect rond zoet meer onsafgespoeld, heel leuk, ook wa onnozel gedaan met optische effecten, alle, goe gelache
weet nie goe wa er gebeurd is met de kwaliteit van de foto s ma in elk geval, t is geen trucage !!enkel optisch bedrog, claro hier nog een sfeerbeeld bvan een altiplano dorpke, bij gebrek aan goede onbewolkte foto s van dealtiplano zelf, mis ik nog steeds ma goe, san pedro had zowieso al veel meer te bieden dan ik verwacht had, heerlijk, see you later groetjes
het kruis boven de woningn van dit dorpje moeten de kwade geesten buiten houden die komen met het sulfaat van de omliggende vulkanen
griet on technology
07:35, Thursday 10 January 2008
.. 5 commentaar
.. Link
ja, kijk me nu eens aan, ons griet heeft ne blogsite kadeau gekregen, se!! nekeer kijken hoe da werkt, straf!!!moet er zelf nog aan wennen en zit hier al een halfuur met ne smile achter da toetsenbord, k ben er wel een beetje fier op, bedankt om mij zo goe opweg te helpen, thanks mate! terwijl direct van de gelegenheid gebruik maken om te zeggen da ik tot nu toe altijd berichtjes vind als ik mijn mailbox open. soms heel korte, soms met bijlages en al, heeeeeel leuk vind ik ze 1 voor 1, echt waar! 2 of 10 zinnen, heuze verhalen,deprimide wintertoestanden of feestuitspattingen, rijmpjes, muziekjes, fototjes, maakt nie uit, it s jut great and thanks for that!!!het doet mij echt plezier!! tegelijk ook sorry da ik nie iedereen persoonlijk altij beantwoord, ma 2 uur zijn vlug verstreken als je soms mails met bijlagetjes hebt enzo, je kent dat wel , he."terug naar inbox" alvorens hetvolgende bericht te kunnen lezen, duurt soms gewoon al 2minuten, nog iets heel leuks!!!!!! griettechnology heeft eindelijk een deel van de liekes kunnen op haar MP3 copieren, thanks for sending, mates!!!al is het een prulleding die MP3 da k hier gekocht heb, die batterij ga ma een uur ofzo mee , maw zit hier tegenwoordig nogal eens op de compu, al is het om de warmtevan de namiddag te ontvluchten, da blijft hier precies maar een hittegolf, 42 graden, eerst in Mendoza, dan Cafayate , nu in Salta, k zal nog wa hoger de bergen in moeten en da zie ik nog goe zitten ook, de laatatse daagjes hier stillekens aan in Argentinie, nog wa altiplano en misschien is wa sporten eerst morgen en overmorgen , en dan steken we voor de laatste keer (ooh wat triest klinkt da toch, gedaan met smilen als ik daaraan denk) de grens overnaar chili - San Pedro de Atacama om zo naar Santiago de Chile af te zakken en dan na Venezuela te vliegen, to meet another griet, lies dus, hahaha zit hier nu dus in Salta, veel te grote stad, op de camping speciaal omda ze daar een zwembad hebben, was daar weeral geen water in, kei groot zwembad echt enorm, ze zijn ergister beginnen vullen met water , misschien kan ik sewwens al tot aan mijn middel erin ofzo, ma t schijnt duurt het een heel week dag en nacht eer da vol is en da geloof ik goe, ma zolang wacht ik nie zelle, morgen ben ik hier weg, t zit hier ook wel bommestevol met argentijnen die nu verlof hebben en er met de tent op uittrekken, echt in geen enkel camping van de laatste 2weken ben ik nog nene europeaan tegengekomen, nu, die gaan denk ikwel meer in hostals ofzo, de rijkerikken, hahaha, wel weer een paar spectaculaire tripjes achter de rug, Cafayate ,jaja, met de fiets door de Quebrada de las Conchas 48km, verdorie , had toennog nie goe door hoe heet het hier is, da s toch nie zo gezond precies ma heb wel weer heerlijke kiekjes kunnen pakken op mijn eigen gemakje (stiekem dubbel zo hard genieten als ik demensjes het toeristenbusje zie instijgen "Vamos - Vamos") ma heb toch serieus gezweet om aan het "gevamos" te ontsnappen, zelle, Cafayate bleek uiteindelijk toch ook nie the relief te zijn waar ik op gehoopt had, enkel de eerste nacht, vo de rest zitten die groepen jongeren hier uitbundig en vooral luidruchtig te amuseren, t leek wel camping Dallas in Blankeberge, de hele nacht door op gitaar of ander instrument, nie da k ze da nie gun, ma 4 nachten achtereen was me nu toch wa teveel (begint meestal tegen 23 a 24h , is goe op gang tegen 3 a 4u en dooft wa uit tegen 6, 7, 8 u als de eerste vroege hane dan weeral beginnen mate te zetten als ontbijt. gelukkig hebben ze hier een schaduwrijk dorpsplein/park waar ik dan overdag nogal eens ging uitpuffen (eindelijk mijn eerste leesboek uit na 2,5mdn, t was super spannend van Chris Ryan) de laatste nacht op de camping echt superhard onweer gehad, zo erg was ik verschoten da de muesli uit mijn handen vloog toen ik die donder hoorde, eerst was ik denk ik beginnen muesli eten van het ongemak terwijl ik zat te wachten tot het doorregende in de tent, en misschien toch ook wa van schrik, gelukkig was ik op een camping ma ik denk da diene bliksem in 1van die hoge bomen is geweest,uiteindelijk denk ik wel da een camping relatief veilig is want je ligt plat op de grond en je moet maar zien da je droog blijft dan zal de bliksem wel naar interessanter plaatsen gaan, bovendien hebben we toch ook nie meer van die canadeese tenten met ijzer stokken, hahah,nee zever zever, ma t ging toch allemaal door mijn koppeke toen, waar die bussen hier in s hemelsnaam doorrijden, via de quebrqdq de Calchaiquie naar Calchi, prachtig gewoon, de aarde helemaal op zijn zij gekanteld, perfect 90graden gelaagde rotsen over vele vele kilometers, schitterend, wel geen foto s kunnen trekken want die ruiten in de bus waren goe gebarsten en terug aaneengetaped enzo, die tikten zo hard door die putten da ik dacht da elke minuut die ruit erwwer ging uitvallen of barsten, oelalala, nie op mijn gemak, zeker ook wel 8 waterstromen over de weg door moeten rijden en denk nie dat er ergens asfalt ligt, zelle. Da laatste 88km hebben we met 12 man in een 4x4 moetem afleggen want daar rijden geen bussen niemeer, da was van Angastaco naar Cachi, we hebben dus een nieuw record van ong 9uur voor 260km deze keer, van cachi na salta via PN Los Cardones, waar de bergflanken bezaaid zijn met Cardon- cactussen tegen roodverbrande rotsen op de achtergrond . aan de andere kant van de bergflank is er dan weer meer weelderige groene begroeiing tewgen de bergflanken die hier rond de 4000metre zijn (bergpas rond de 3400) en vrij steil , soms zie je ook da door de regen stukken afzakken van de weg, pfff met die lompe bussen vind ik da ook ma niks, die maken hier ooknogal verdacht vaak een kruisje die buschauffeurs, ken de betekenis nog nie goe ma heb toch wel da vermoeden tot gauw met hopelijk gauw nog wa foto kes van de gekleurde rotsen en canyons en van de hoogvlaktes enzo
los andes lo mejor!
03:29, Sunday 6 January 2008
.. 0 commentaar
.. Link
Ola , heeeeeeeerlijk, eindelijk eens een computer die het goe doet en die geen eeuw duurt om een foto te downloaden, zo kan ik jullie honger eindelijk nog eens wa stillen, heb het gevoel da ik jullie wa in de steek laaaaat (aalleen de "a"blijft wel steken) in die koude winteravonden , dus bij deze, de aconguagua awas een heerlijke trekking, de andes amet weer een ander gezicht, prachtig prachtig , I really love it!!! met de foto s te zien fleur ikzelf helemaal op want ikmoetzeggen dat het hele stuk tussen baariloche en cafaaaaaaaayate waar ik nu zit- wel redelijk tegenviel, ni veel te beleven, snel reizen dus duur (weeral t zelfde liedje) ma hier in Cafayateis het wel een supedagje verlof pakken denk ik, lezen en slapen en schaduw pakken, evb. een zwemmeke, hoe uitynodigens het water soms ook is op 1 of andere trekking, zwemmen lukt nooit vanwege de kou , ookal brandt de zon, in gletsjermeer lukt het niet, hoor, de naburige camping heeft wel een zwembad, zal wel zien ma heb in elk geval ma 5 uurkes geslapen, was gistr naar een foklore festival in naburig dorp geweest, pfff da doen i toch nie meer , zelle, de laataaaaaaaaaste groepen waren oke ma atoen was t al 3u s nachts en was ik bevroren van de kou (whad geen pul bij want dascht da de bus ons om 1u ofzo wel zou terugbrengen na ons dorp ma naee, die gaaat apas terug op t einde van t feest om een uur of 5s morgens verdomme, zat al lang met koppijn van die sechte groepen in t begin, wat een gekraaai isme da, precies uit het gesticht ontsnapt en dan da gedans op diene maaacare, een kruising tussen ne boertige lompe volksdans met kleren van een spaanse flaamenco en precies helemaaaal uit de maat, !!!enfin, denk nie da hethier altij rozegeur en maneschijn is, zal nog eens wa onnozeligheden vertellen die oo gebeuren en die ik op t moment helermaal nie leuk vind en loop te vloeken , los van de mP3 toestanden -ander verhaaal. met kerst zat ik in mendoza in een hostel, was we fijn , groot tuinfeest met gevulde kip, we waren wel met ne man of 80 geloof ik , van alle nationaliteiten dooreen, zat tussen een ouder koppel van buenos aires en een jong baskisch koppel, heel de avond dus fijn in t castellaans reiservaringen uitgewisseld, heeeel fijn, om 4u gaan slapen , om 6u eerste keer gaan overgeven, daarna om de 2uur de hele esrtdag lang, ben oo de volgende nachten dag noodgedwongen in t hotel moeten bliven om terug op kracht te komen wa wa as me da, denk da ik in een van de dagen daarvoor iets verkeerd gegeten heb, enfin, beter met kerstdag ziek in bed want dan is toch alles gesloten en rijden er nieveel bussen , zou toch verloren dag geweest zijn sowieso, door het vele slapen van het ziekzijn heb ik tenminste nie zoveel tijd gehad om het thuisfront -kerstfeest te missen. daaraaana anaar auspallata gegaan, richting acongaaugua, op t gemak eerst nog wa recuperene avorens te aaklimatiseren alvorens de hoogte in te gaan, tenteke opgezet onder de bomen voor beschutting van regen en zon, s avonds wil ik binnengaan , heeft daar toch wel gene vogel recht op mijn voordeur zijn best gedaan zeker, baa, dan glijdt da er nogaf en trap ik er nog eens met mijn voet in ook, bijde volgende kampeerplaats in puente del inca gebeurde toch wel nie net hetzelfde zeker en nauw net vorige week , zat ik ook nog effein de schaduw op een terasje vlug iets te eten tussen twee busritten in, weer een vogeldrek recht op mijn schoot enhad eindeijk mijn kleren eens heerlijk laten wassen , hoe kan da nu toch, gelukkig op mijn schoot en net nie in mijn bord ma diene mosterd da ze bij den biefstuk gaven a, pfff t smaakte toch nie meer nadien , zelle die dingen gebeuren dus ook ma zie je nie op de foto s ,he, nu ja, kan er ondertussen zelf ook wel omlachen,op t momnent zelf de eerste 4minuten nie meestal, ma na die 4 minuten collere kan je ofwel wenen ofwel lachen om da soort accidenten, dan moet iknatuurlijhk altij lachen da s zo stom allleen, hahaha acongauagua awas dus supergeweldig, ben daar op 31/12/2007 toch vertrokken met de tent tot Confluencvia gegaan op 3300m, de meesten kwamen hier met groepen toe (500pesos) om dan hun gerief te laten dragen door paarden en als ze aanakomen op de base camp staaan er allemaa tenten kaar voor hun, er waren zelfs tenten met bedden die je kon huren (waarvan ik de prjs nie eens moet weten) enfin, die tenten zijn natuurlijk speciaaal tegenkoude en wind ma demijn heeft het toch ook goe gedaan, wel weer alle leren mioeten aantrekken s nacxhts + twee slaapzakken, ik bendan ook op 31/12 nieblijven wachten om om 0.00h de ander visitors gelukkig nieuwjaarte wense, vanaf 21h is hetecht wel kouen kruip ikgewoon mijn tent in , daardoor heb ik de tocht in 2 dagen gedaan ipv 3dagen en ben onmiddeellijk afgezakt naar het eerstvolgendelager gelegen dorp. echter was het uur veranderd (zomer-winteruur)die nacht buiten mijn weten om waardoor ik benden aangekomebn, de laatste bus naar het dorp 100km verder heb gemist, uiteindelijk dan toch nogvoor den donker een truck gevonden die me heeft meegepakt want veel gerij was er niemeer om 21.00 op 31/12, was dus doopop nadat ik mijn tent eindelijk heb opgezet om 23.h ma tochnog moedig na de vuurwerkjes gaan kijken in t dorpje en pintje gedronken, da was nieuwjaara, niks speciaals dus ma heb ook absoluut nie t gevoel iets gemist te hebben groeten aan iedereen en allerbeste wensen voor iedereen !!! ![]() ![]() ![]() ![]() ![]()
the end of patagonia - candellaria Mancilla
11:34, Tuesday 18 December 2007
.. 0 commentaar
.. Link
ola, hier ikke nog eens, he, Patagonie
01:26, Tuesday 4 December 2007
.. 0 commentaar
.. Link
ola, here i am again, amaai al heel wa achter de rug ondertussen, een supergeweldige prachtige trekking van 4dagen naar de fitz roy, veel waw en ooh en aah kwam er nie meer uit op den duur want het was te mooi voor woorden, een openvallende mond en af en toe een binnensmonds gemijmer van ongeloofelijk ongeloofelijk,te meer aangezien de weergoden ons abnormale mooie zichten bezord hebben. k weet nie waar ik da verdiend heb maar weinigen hebben volgens mij de kans gehad om zo n mooie blauwe lucht en goede zichtbaarheid te hebben hier, da maakte het helemaal getikt natuurlijk.en da bleef maar komen, prachtige meren , gletjers, de eerste dag met nog goe gevulde zakken was het even steil omhoog maar nadien was het een gemakkelijk parcours in feite, goe om erin te komen, de foto s laat ik voor zich spreken...de nachten waren redelijk slapeloos van de kou, zelfs met twee slaapzakken en al onze kleren aan (onderhemd, rolkraagtrui, fleece,supertrainingsvesteke van stijn, buf van katia op hoofd , kousen van lara + 2 slaapzakken, wat een ellende maar die zijn we onmiddellijk vergeten als de zonnestralen ons beginnen te verwarmen en we al het moois aanschouwen. het water moesten we gelukkig nie meesleuren voor 4 dagen want da konden we regelmatig bij de riviertjes bijvullen, heerlijk, wel kou om u s morgens te wassen na die koude nachten, brr na de fitz roy zijn we dan naar de perito moreno geweest , ne mega grote gletsjer en gietende regen maar optimisten als Marleen en ik vonden dat dit eigenlijk wel beter was want door de zware bewolking kon je beter het schaduwspel zien van de spleten in dit enorme ijsveld.als de zon te fel zou schijnen zou de reflectie misschien overbelichting op de foto s geven, hahaha, voor alles een uitleg , he, omdat voor marleen de tijd serieus begint te korten zijn we maar snel doorgekomen naar Torres del Paine in chilli, bus in , bus uit, douane, geld wisselen, trekkingmateriaal bijeensprokkelen, (matje + extra slaapzak voor merleen, kookvuur, gas en potten en pannen)extra windhaken voor de tent gaan kopen, (gedroogde) voeding voor 5dagen, ....enfin , nog nie stil gezeten zenne, de volgende dag wijle weer opstap, nog maar amper bekomen van de vorige tocht maar wel gerodeerd. met marleen als trekkingpartner loopt het ook super goe, zo kunnen we het gewicht van het materiaal verdelen, bovendien hebben we zeer veel overeenkomsten wat betreft fysieke inspanningen en organisatie, we komen snel en efficient in alles overeen en we genieten en fotograferen en zien af en vinden ons best wel straf. de tochten in torres del paine zijn wel langer, 3dagen achtereen wel een 17tal kilometer per dag maar weer oerchance, eerste dag stralend weer en fantastische camping s avonds aan een glettsjermeer waar grote blokken ijs in dreven en de ondergaande zon ons nog verwarmde tot we uitgeput gingen slapen. we zagen hoe er zich wolken vormden rond de besneeuwde bergtop door het verdampen van de sneeuw door de avondzon, en we hadden er zlefs een wijntje bij genomen (enkel de noodzakelijke bagage meepakken en 1 extraaatje voor de moeite)da smaakt zeg de tweede dag hadden we net een redelijk zware klim achter de rug (met toch soms heel steil klimmen-klauteren op de rotsen)toen we in een refugio aankwamen om te lunchen en er plots een hevige patagoniscghe stortbui losbarste met hevige stormwinden, oef da we daar konden schuilen, rond 16 zijn we dan toch doorgetrokken -aan hoog tempo uit schrik dat de nog steeds dreigende wolken opnieuw zouden losbarsten en we s avonds nat zouden aankomen op de camping, maar heerlijk, het is pas s nachts beginnen regenen nadat we onze tent al hadden opgezet en gekookt hadden. De volgende dag hebben we een stuk moeten skippen naar de Cuernos want daar heerste zo n harde sneeuw en wind dat je er sowieso geen uitzicht had, vervroegd dus naar de volgende camping vertrokken , weer vette chance gehad want pas het laatste uur is het goe beginnen regenen en ....hier waren warme douches ( eigelijk koude openairdouchecabines maar met warm stromend water)!!!!jiehaaa, heerlijk, de laatste dag hebben we hard geklommem en deze keer wel vette pech gehad, de Torres lagen helemaal in de mist en motsneeuw en wind , onze 9 uren tocht heeft dus niet veel foto s opgeleverd maar we zijn toch blij da we da tocht gaedaan hebben, super hier , benieuwd naar t volgende groeten ![]() ![]() ![]() ![]()
Camperen in Argentinië
01:47, Tuesday 20 November 2007
.. 0 commentaar
.. Link
Hoi , hier ben ik weer, Verliefd
05:22, Friday 9 November 2007
.. 1 commentaar
.. Link
olalala olalala amigos , |
Over mezelfHallo, Ik ben Griet. Sinds oktober 2007 trek ik met mijn rugzak doorheen Zuid-Amerika. Al mijn ervaringen tijdens deze trip pen ik in deze blog neer. HomeArchiefKalender
Recent Geplaatstdakoroacclimatisation succeeded Geen titel Dakoro Niger Niger RSS FeedsAbonneer je op deze Blog door op onderstaande link te klikken en je wordt automatisch via mail op de hoogte gehouden van nieuwe posts.Abonneer Mij DownloadsHeb je nog geen RSS reader dan kan je via onderstaande link een gratis reader downloadenDownload RSSReader Ben je niet thuis in RSS, dan kan je hieronder een handleiding in pdf formaat downloaden Download hier een handleiding voor de RSS-reader (in pdf) Heb je nog geen Acrobat Reader? Download Acrobat Reader Wie schrijffouten vindt, mag ze houden of vervangen door één van volgende tekens : "abcdefghijklmopqrstuvwxyz123456789". |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||