Wednesday 31 October 2007 - Afscheid...

Helaba… Hier ben ik weer,…. Met weer een kleine samenvatting van mijn laatste ervaringen … maar zoals het cliché luidt “aan alle mooie verhaaltjes komt een einde,..”, zal ook dit het einde zijn van mijn verhalenbundel over mijn ervaring als erasmusstudente.

 Maar treur niet,… want elk einde is een begin van iets nieuws,…. En daar komt nog eens bij dat ik nu eens lekker lang uitgebreid mijn laatste periode voor jullie zal omschrijven.

DUS,…….

Ondertussen is er WEER eens een zusje me komen opzoeken. (De mensen onder jullie die het nog niet wisten, ik kom uit een groot gezin van 5 kinderen, dus daarmee,… bijna iedereen is mij eens een bezoekje komen brengen,… alja bijna iedereen ;-) )

Toen ze arriveerde in Madrid wist ze dat ze even zou moeten wachten voor ik haar kon ophalen. Zij kwam aan om 12u. maar dan is mijn les van Judo net gedaan. Ondanks mijn geweldige conditie heb ik nog altijd niet de capaciteit om op twee plaatsen tegelijkertijd te zijn,…  dus het duurde dan ook even voor ik op het vliegveld geraakte, maar ik had me gehaast! Ik keek er echt naar uit om ze terug te zien. Ondertussen had ik al een sms aangekregen: “Mij vind je terug, rechts aan de uitgang buiten… lekker aan het genieten van het zonnetje.” Ik schoot in de lach dat wil je niet weten, ik dacht hier gaan we ‘men zus met veel humor is gearriveerd.’ Na haar te hebben opgebeld, bleek echter dat ze voor 1 keer niet aan het lachen was. Ze meende wat ze schreef! Compleet niet beseffend hoe GIGANTISCH het vliegveld is had zij zich lekker genesteld aan één van de meer dan vijftig uitgangen! Het lachen verging me dus even,.. Uiteindelijk hadden we elkaar snel gevonden. Uiteraard zijn we eerst in het  Retiro park een kijkje gaan nemen gepaard met een picknick, gewoon gezellig genieten en bijbabbelen. Stiekem ook dat ze een beetje kon relaxen en uitrusten… zij had weer een 24-uren durende werkshift achter de rug! Jaja dat werken zit in de familie… allemaal WORKAHOLICS ;-).

Maar al snel was het avond en zijn we naar huis gegaan om ons even wat op te frissen en wat lekkers te gaan eten, een traktatie van men zus! Beide waren we doodop en zijn we al snel in ons bedje gekropen. Wat een goed glas wijn, een lekker etentje en oververmoeidheid toch wel niet kan doen.

De volgende dag vroeg uit te veren, ik had geen les en samen zijn we de winkelstraten onveilig gaan maken. Geloof me ik overdrijf niet! We gingen zo in het extreme dat we beide een handbagage hadden gekocht om alles te kunnen dragen, als dat er niet overgaat dan weet ik het niet meer! Haha… Ik had mij gedurende heel mijn verblijf ingehouden en praktisch niets gekocht, maar die schade had ik dan weer snel ingehaald! Merci é Godiva, ik was net zo trots op mezelf! Haha…

Na het shoppen zijn we weer wat lekkers gaan eten en nadien rustig iets gaan drinken in ‘Hora Bruja’. Een Erasmus caféke! Wat vrienden van me tegen gekomen en er een gezellige avond van gemaakt tot in de vroege uurtjes. Mijn zus dacht stiekem hier in Madrid wat bij te rusten… nee, nee dat kwam er maar niet van!

De volgende dag moest ik wel naar school, ik had een uurtje Judo. Maar er was 1 probleem, een vriendin (Laura) van België kwam deze kant uit.  Ja dat hoor je goed… WEEEEER BEZOEK!!! Haha… Mijn zus kon ze niet oppikken van het vlieghaven omdat zij nog verschillende foto’s moest trekken voor haar eindwerk. (studente fotografie) Dus heb ik mijn vriendin een uitgebreid plannetje opgestuurd in de hoop dat ze het zou vinden. Maar ons Laura nam gewoon de taxi. Zij redeneerde als volgt; “Ik ben op vakantie voor iets!” GROOT GELIJK zeg ik dan! Haha… Na mijn les Judo had ik gebeld waar mijn bezoekertjes zaten. Ze zaten rustig te genieten van het zonnetje op een terrasje van de Starbucks. Natuurlijk ben ik er snel bij gaan zitten en hadden we weer veel tegen elkaar te vertellen.

En wat dacht je, drie vrouwen… natuurlijk zijn we weer gaan shoppen! Haha… deze keer heb ik mij ingehouden en aan mijn budget als studentje gedacht, één uitschuivertje was genoeg, maar de twee andere dames gingen er weer voor! Jaloers dat ik was…. Al hadden ze nu iemand die mee kon helpen dragen,… ik leek net een kleine muilezel….Haha…

Al snel ging de zon onder en dat wilden we niet missen en zo zijn we van de zonsondergang gaan genieten in Park de Oueste, gepaard met een picknick en 3 Erasmus vriendinnetjes van me. Gek toch ergens niet? Zonsondergangen picknicken in het park,.. dingen die je thuis amper doet omdat je er simpelweg geen tijd voor maakt,… maar in Madrid werd het bijna een gewoonte,… genieten van de meest simpele dingen die we vaak aan ons laten voorbijgaan zonder het te beseffen. Ja lieve mensen,… hier zit een moraal in,.. neem nog eens de tijd om van het simpele natuurlijke te genieten,… het is niet dat een zonsondergang uren duurt he,.. dus tijdsverlies kan je het niet bepaald noemen!!!

Achteraf zijn we als drie blondinenetjes een club onveilig gaan maken. Gieren, brullen, shaken in club Moma was onze taak! Rond iedere vinger hadden we een Spanjaard, als we wilden! Zoals het cliché luidt: Blond voor de mannen van Spanje… dan ben je een Godin!  Maar rond 04:00u. moesten we terug naar mijn appartementje, want mijn zus keerde terug huiswaarts. Rechtstreeks van het nachtleven het vliegtuig in… en zij dacht hier wat te rusten? Haha… (Merci, é zus voor de onvergetelijke tijd hier…X)

De volgende dag ben ik en Laura weer gaan shoppen, weer met veel pijn in men hart! Haha… natuurlijk zijn we ook wat gaan bezichtigen. Aangekomen op mijn appartementje heb ik wat lekkers gekookt en zijn we achteraf een dansje gaan placeren in discotheek Budda del Mar. Dat was weeral meer dan de moeite waard…. Wat een geslaagde avond… é Laura (ff een onderonsje, ik kan toch moeilijk ALLES aan iedereen vertellen hihi…)

Na een nachtje stappen tot in de vroege uurtjes dachten we eens goed uit te slapen en nadien deze rust verder te zetten met een picknick in het park. Natuurlijk gepaard met vele interessante gesprekjes over de liefde! Haha…na onze relaxatietherapie was de avond al snel teruggekeerd,… dat komt ervan als je  als een nachtuiltje gaat leven,…doch hadden we onze wilde plannen geschrapt en wilden we lekker vroeg onder onze dekentjes liggen…Ik had dan ook een drukke dag in het vooruitzicht en ons Laura zou gaan sideseen.

Zo ben ik als ijverige student naar school getrokken en is ons Laura Madrid in getrokken met een kaart. Na een lange dag school heb ik Laura gebeld met de vraag waar zij zich bevond. En kreeg ik als antwoord kom maar naar Fuencarral en dan gaan we wat lekkers eten in Lateral als cadeautje. Daar aangekomen volgde een uitgebreid verhaal met haar dagverloop, natuurlijk altijd veel interessanter dan die van mij, na een dagje school. Zo hebben we wat tapa’tjes gegeten, en hebben Filip en Thomas ons vergezeld. Natuurlijk wisten deze jongens ons te overtuigen om nog een stapje te gaan zetten in het nachtleven, rechtstreeks die vlieger op was hun argument. Ik zat maar met het gedacht, dat ik rechtstreeks naar school moest…nee liever niet. Maar al snel volgden enkele glaasjes Rosé , die er dan weer voor zorgden dat het verantwoordelijkheidsgevoel minder sterk werd… DUS dan maar richting  Joy (discotheek die alle dagen van de week open is.)  

Na een gezellig avondje stappen in Joy moest ons Laura haar vlucht halen en ik mijn trein naar school. Geloof me dat was me een vermoeiende dag!!! 

Na al mijn bezoek en werk voor school moest ik er toch even tussen uit voor ik aan mijn examens begon. Dus ben ik een kijkje gaan nemen in Alicante waar Thomas een Belg (die ik hier heb leren kennen) verbleef voor een maand. Hij moest hier nog een cursus Spaans volgen, en daarom dacht ik hem toch maar even te vergezellen op het strand. Hihi…

Aangekomen in Alicante zijn we meteen een kijkje gaan nemen op het strand. Het was te laat om nog een plons te nemen, maar gewoon al de zeelucht opsnuiven was zalig, dat mis je toch wel als je in een grote stad zit,…. . Uiteindelijk zijn we op zijn terras beland en hebben we wat gepraat over van alles en nog wat, met het gedacht… morgen lekker op het strand te gaan liggen.

Al vroeg waren we van de partij en zijn we op het strand gaan liggen samen met nog twee andere Erasmussers van Texas. Genieten was dat… lekker languit…

Terug aangekomen in het appartement was het niet meer genieten voor Thomas. Hij zag zo rood als een tomaat! Hij heeft me dan ook gedurende mijn slaap enkele keren wakker gemaakt met de vraag of ik hem kon insmeren met after sun! Haha…ocharme m’n dutske!

Mijn laatste dag dat ik kon genieten van het strand, zee en zon was ik natuurlijk al weer vroeg uit de veren. Thomas moest alle geluk naar school, zodat hij toch even kon recupereren. Ik dus op men eentje naar het strand. Maar als blondje op een strand in Spanje….lig je niet lang alleen, al snel werd ik vergezeld door een Frans man. Nadat Thomas gedaan had op school kwam hij me oppikken aan het strand en heeft hij wat lekkers gekookt,  spaghetti carbonera. Het was de max., een man dat kan koken? Dat kom je ook niet veel tegen… Nadien zijn we nog even gaan kijken wat Alicante te bieden in het nachtleven. Al snel hadden we de straten gevonden… net Lorette de Mar! Laat hadden we het niet gemaakt omdat we beide moe waren en nog het één en het ander moesten doen voor school. Wel heb ik de kans gekregen om een echte slang in men nek te leggen. Aangezien aan een bar een man stond met slangen in zijn nek, om deze door te geven aan cliënteel. Zo dat heb ik dan ook maar weer eens meegemaakt. (Merci é Thomas voor je gastvrijheid!)

Na mijn drie daagjes Alicante was ik weer helemaal uitgerust om aan mijn examens te beginnen. Ondertussen aangekomen in Madrid ben ik beginnen blokken. Niet simpel als de zon zo mooi schijnt. Heb me van 21 mei opgesloten tot 14 juni…. BLOKKEN was de boodschap…ze noemde me wel eens de NEURD! Haha… maar als je Spaans nog niet optimaal is, vraagt het je meer tijd om een vak te studeren in het Spaans… Maar ik heb het hier in Madrid mooi afgerond:

Sociologia del deportes:           6/10  (Had ik het meeste bang voor…)

Judo                                        7/10

Expresion Corporal                  8,5/10

Hablitudes                               6,22/10            +          8/10

Spaans                                    6,5/10

Niet slecht é voor een blondje van een 1m 60? Hahaha…

Na mijn examens ben ik natuurlijk gaan feesten met een heel groep Erasmussers… Eerst zijn we wat gaan drinken in een barretje tot 3u. en dan zijn we doorgegaan naar PACHA tot in de vroege uurtjes… Het was een feestje!!

Maar het hoogtepunt van heel mijn Erasmus ervaring mocht ik dan ook voor geen goud missen, REAL MADRID dat kampioen speelt… Man man wat was me dat een ervaring!!! Tienduizenden mensen… allemaal op ’t straat om de overwinning te vieren! Maar die voetballers hebben het ons spannend gemaakt dat wil je niet weten… eerst 0-1 tot over  55minuten achterstaan en dan uiteindelijk winnen met 1-3!!! Het gejuich de samenhang de sfeer,… het is niet te omschrijven! Het was gewoon geweldig, en zeker om mijn Erasmus ervaring mee af te sluiten! Samen met de spanjaarden roepen gillen en feesten, ik voelde me één met Madrid…. Nu ben ik onderweg naar Barcelona… jaja nog ff chille in ’t zonneke gepaard met ’t strand, je moet jezelf wel even verwennen als je niets anders hebt gedaan dan blokken! Nadien zal het werken worden en hopelijk mijn diploma in ontvangst nemen!

Zoals ik in het begin al aankondigde,… “aan elk sprookje komt een einde” en met spijt in het hart is dit het einde van mijn sprookje,… Soms voelde ik me echt als een sprookjesfiguur,… in het begin weggerukt van alles wat je vertrouwt is en helemaal alleen overgelaten aan je lot,… zonder een uitgestippeld  plan,… zonder bekende mensen rond me,… Natasha die losgelaten wordt in een sprookjesbos,… Donkere paden en zonnige oases,… Het was een sprookje, het was een reis,…. En het was mijn leven de afgelopen maanden. Nooit had ik gedacht de kracht te hebben dit alles te kunnen ervaren,… uiteindelijk heb ik er enkel meer kracht door gekregen,… ik zou zelfs kunnen zeggen dat ik afscheid neem van een deel van mij,… afscheid van mijn tweede thuis,… afscheid van mijn sprookje,…. Afscheid van jullie….

Treur echter niet,… want ook al eindigt dit sprookje,… ik weet dat mijn verhalenbundel nog lang niet volledig is,… Nu breekt een nieuw hoofdstuk aan,… een nieuw sprookje,…

Hasta luego,

Tuesday 15 May 2007 - ... SCHOOL - BEZOEK - STUDEREN...

Blijkbaar is er opeens een golf van gemis ontstaan bij het thuisfront,…. Mist iedereen mij dan zo hard,…. Is het te stil, is het te saai?? Hehe Wel ik vind het geweldig om zoveel bezoek te krijgen. Al moet ik bekennen dat ik ondertussen een volleerd gids kan zijn voor Madrid,… en deze nieuwe job is soms wat moeilijk combineerbaar met mijn full time job als student.

Vanaf nu ben ik dus Natasha; gids voor Madrid, entertainer en student,…. Respect voor alle mensen met meerdere jobs,… want ik kan je vertellen soms vergt het veel geduld en moet je de stress zwaar onderdrukken,… maar liever een goed actief leven dan…

Waar moet ik beginnen? Wie is mij het eerst komen opzoeken?

 NUMERO UNO; Mijn grote zus,… jaja ze miste me. Of was het voor het shoppen hier in Madrid? Haha… Nee, nee mijn grootste zus is me komen opzoeken met een vriendin van haar. Van zondag tot dinsdag. En zoals ieder reisverhaal begonnen de eerste problemen al bij het vertrek…. De dames hadden namelijk al bijna hun vlucht gemist. Ze kregen dan ook gemene blikken en als opmerking: “Komaan dames lopen op jullie hakjes!” Haha… Dus hun reis begon al goed…Hier aangekomen in Madrid was ik dan weer te laat om hen op te halen. Ik had met de metro vertraging: “15 min.” vastgezeten in het donker.REKEN NOOIT OP HET OPENBAAR VERVOER,… of laten we het citaat aanhalen “ openbaar vervoer is altijd een beetje reizen…” en zoals eerder vermeld brengt reizen problemen mee,… oo nee verspreking ik bedoel het brengt ‘avontuur’ mee… Vele Spanjaarden waren in paniek omdat ze terug dachten aan de terroristische aanslag op 11 maart 2004. Het was een hele ervaring, ik had het eerlijk gezegd toch ook wel moeilijk… op zulke momenten is 15min. heel lang. Je krijgt echt wel de tijd om na te denken en je voelt de paniek toenemen,… Uiteindelijk aangekomen op het vliegveld zaten ze al rustig wat te drinken en na te praten over hun eerste ervaring als huisvrouwtjes weg van huis.

Super was het om mijn zus een dikke knuffel te geven, het spijtige was wel dat we niet veel samen hebben kunnen doen omdat ik maandag en dinsdag naar de les moest. Ja soms moet je je prioriteiten stellen niet waar en geloof het of niet, maar ja mijn prioriteit als eramusstudente is wel degelijk STUDEREN!!

GEEN PANIEK, zoals ik al zei wisten ze zich hier wel te amuseren in de winkelstraten van Madrid. Telkens ik terug kwam van school was mijn kamer meer een etalage dan wat anders, en typisch meisjes volgde dan ook de catwalk! Haha… Maar op zondag en iedere avond heb ik mij wel weten te amuseren met mijn zus en Ellen. Het zijn ondertussen al twee moedertjes dus echt tot in de vroege uurtjes zijn we niet op stap geweest, hun bioritme is dan ook echt erin gestampt. Zo heb ik zelf weer even de kans gekregen om even te recupereren. We zijn uiteraard tapa’s gaan eten, ( dus ik ben ook een beetje culinaire gids in wording,…)een kijkje gaan nemen in het Retiro park, lekker uitgestrekt wat zonnen met ‘Sangria’ bij de hand, gepaard gaande met al mijn wilde verhalen van hier in Madrid. ( hier dus mijn rol van entertainer) Het was zalig en een beter ‘compañera ’ als ons Ellen kon ze niet meepakken! Maar ons Elleke zal Madrid ook nooit vergeten. Eerst de vlucht en nog geen 2 uurtjes later haar tas weg, gestolen. Paniek… maar niets aan te doen! Nogmaals….hier in Madrid is het een must om je spullen goed bij je te houden…!! Zo heeft mijn zus en Ellen ook enkele uurtjes kunnen doorbrengen op de politiebureau…hier in Spanje, wat toch ook wel zijn charmes heeft. Niet dames? Haha… Maar goed al snel moesten ze terug naar huis, kindjes en man die hen op stonden te wachten… 3 dagen was ook voor hen genoeg, want hoeveel keer ik heb moeten horen dat ze hun ventje en de kinderen miste… dat wil je niet weten hoor!

Na 1 dagje alleen slapen kreeg ik een super goede vriendin over de vloer, ons Anneke! NUMERO DOS Hihi… Zij had het mooie weer in België achtergelaten. Het was net België hier, maar dat hebben we niet aan ons hart laten komen.Om nog eens van een omgekeerde wereld te spreken. Wat een geluk dat ik gedurende haar verblijf geen les had, zo hebben we Madrid bij nacht onveilig kunnen maken… en zijn we verschillende discotheken afgeschuimd en heeft ze de kans gekregen om verschillende vrienden van mij hier in Madrid te leren kennen. 

Al snel werd de bezoek vermenigvuldigd en kreeg ik ons mams en paps over de vloer. (jippieeee moederlijke liefde, warme gezinssfeer,….) NUMERO TRES Dit was geen probleem want mijn oudjes zijn misschien niet meer zo jong als ik maar volgen kunnen ze nog wel op alle vlakken! Haha… ( de appel valt niet ver van de boom he!) Zo heeft ook ons Anneke de kans gekregen om Madrid te zien overdag. Het was gewoonweg zalig om ons mams en paps terug te zien, dan besef je toch maar weer wat voor superouders ik heb, en nee ik zeg dat nu niet om op een goed blaadje te staan! Dat heb ik niet nodig! Haha… Wat hebben we allemaal gedaan?

We zijn  naar het ROCK CAFÉ van Madrid geweest en ons paps was weer net een klein kind! De oude dansmoves kwamen terug naar boven,…. Hilarisch,… het kind kwam in hem naar boven. Alleen was hij heel teleurgesteld dat er niet veel terug te vinden was van de Rolling Stones, maar wel veel van de Beatles! Zoals al de Beatels en de Rolling Stones fans weten… dat gaat niet samen é! Haha…

Ook zijn we op de Rastro markt een kijkje gaan nemen, grootste markt in Madrid… de moeite waard! Al moet ik bekennen dat ons Anneke en ik het toch wel moeilijk kregen, 10u. opstaan na verschillende nachtjes stappen tot in de vroege uurtjes….we hebben 4 dagen gewoonweg een dubbel leven gehad. ‘s Avonds grote man, overdag ook, alle dat zegt ons mams toch altijd… dus mochten we ons ook niet laten kennen. Zondag hebben we toch wel even ons kopke laten hangen en hebben we het heel moeilijk gehad! Anneke natuurlijk wel wat meer als ik, haha… (ik ben de schrijver, dus ik bepaal het verhaal….haha…) Ons paps heeft er natuurlijk van genoten om af en toe een goede steek te geven, geen eieren eronder leggen was de boodschap!

Vooraleer dat Anneke en ik naar een discotheek gingen moesten we natuurlijk wat gaan voordrinken en dan hebben mijn ouders ons telkens vergezeld, wat leuke gespreksonderwerpen met zich meebracht. Alcohol is de DUIVEL. Natuurlijk werd het mooi weer hier in Madrid meermaals aangekaart en het SUPER SUPER slecht weer in België… Haha…Nee ik weet het, het is andersom. Maar zoals ik zei, wie het laatst lacht best lacht?

HAHAHAHAHAHAHHAHAHAHAHAHHAHAHAHHAHAHAHAHHAHAHAHA….

Jaja, het is hier momenteel 32 graden! En bij jullie, regen heb ik vernomen of …

Ook hebben we wat nieuwe woorden bijgeleerd zoals ‘dalken’, voordat je schoenen koopt moet je eerst van overtuigd zijn of het goede ‘dalk’ schoenen zijn, klinkt dit Chinees of  Spaans in je oren? Haha… dat betekend op z’n Meers = goed om op te kunnen dansen, feesten, wandelen,… zonder pijn te krijgen. (Jaja ons Anneke en ons Paps hadden elkaar wel gevonden.) En “tjop, tjop” werd Anneke en mij meerder keren nageroepen, de dag na een zwaar avondje stappen! (= vooruit, volgen) Ja, dan waren wij niet meer diegene met de jonge benen…En ook “Check, check… dubbel check!” Waarom? Een gewoonte van mij is dat ik dikwijls mijn sleutels vergeet van de deur, zo heb ik al verschillende keren moeten wachten op mijn kotgenoten voordat ik binnen kon. Natuurlijk was het ook voorgevallen wanneer mijn ouders er waren. Dus konden ze mij er op wijzen dat ik op dat vlak nog niet veel bijgeleerd had. Bijgevolg heeft ons Anneke mij een zinneke geleerd en nu moet ik toch wel zeggen dat ik tot nu toe nooit meer mijn sleutels ben vergeten: “Check, check… dubbel check!” Dus voor alle vergeetachtige zielen onder ons,…. Laat dit je nieuwe motto zijn,…

Ook zijn we een kijkje gaan nemen in het Retiro park, dat is toch één van mijn plaatsjes dat ik altijd toon en heel trots op ben! Dus kon ook dit bezoek dit wondermooie park niet ontnemen! Daar hebben we ons op het gras gelegd en hebben we liggen picknicken, maar al snel lagen ik en Anneke te ronken op het gras…en zijn mijn ouders een wandelingetje gaan maken in het park gepaard met een terrasje…

Een dag voordat mijn ouders terug naar België moesten, vertrok ons Anneke huiswaarts. Ik had een heel plan gemaakt…. hoe ze tot in het vlieghaven geraakt en enkele praktische tips. Een hele uitdaging voor ons Anneke maar het is haar toch gelukt! Hihi… ben trots op haar…

Zo heb ik nog van mijn laatste dag met mijn ouders kunnen genieten, want zij moesten om 3u. ‘s nachts naar de vlieghaven vertrekken.

Dus om af te sluiten zijn we met z’n drietjes wat gaan drinken en heb ik over al mijn ervaringen hier in Madrid verteld. Nadien zijn we rustig terug naar huis gekeerd en hebben mijn ouders nog even een dutje gedaan en heb ik mijn volgende bezoekers moeten ontvangen, Davina en Stephanie. Ja dat lees je goed, mijn volgende bezoekers! Wat was ik blij dat ik geen school had…Zij wilden natuurlijk ook eens proeven van het nachtleven hier in Madrid dus had ik met hen afgesproken om 2u. op mijn appartement, het moment dat zij arriveerden op mijn appartement moest ik mijn ouders wekken. Vervolgens hebben zij zich klaargemaakt en heb ik ondertussen wat ingedronken met mijn vriendinnen…. Het lijkt net al een routine, mensen ontvangen,.. de algemene richtlijnen doornemen en dan PARTY.

Om drie uur heb ik mijn ouders op een taxi gezet en zijn zij huiswaarts vertrokken en ben ik nog een stapje gaan zetten met mijn vriendinnen in een discotheek ‘Budda del Mar’ (Zeker de moeite om eens een kijkje te gaan nemen als je hier in Madrid bent!)

Met deze twee dames heb ik niet veel sideseeing gedaan, maar meer het nachtleven gaan opsnuiven zodat ik toch ook een beetje kon herstellen. Ja herstellen,… aangezien ik net het nacht- en dagleven moest combineren werd ik nu enkel een nachtmens,… Wel zijn we ‘Churros’ gaan eten. Een lekker tussendoortje, wat heel bekend is hier in Madrid. Een churro is eigenlijk een deegstengel dat wordt gefrituurd en dat je uiteindelijk in Chocolade moet soppen. Een calorieënbom zeker en vast, maar veel te lekker om niet geproefd te hebben! O ja, DAMES EN HEREN ik heb EINDELIJK een paal gevonden!!! (paaldansen...) Haha... spijtig genoeg iets te groot! Haha...

Ook dit bezoek was dus weer geslaagd en heb ik er weer super van genoten!

De pret zat er bijna op... maar voor dat ik er terug in moest vliegen voor school heb ik nog even een match kunnen meepakken,... wat? Een match?... EEN TOP MATCH! Haha... zoals ik zei, zou er zeker nog een vervolg komen op het stadium bezoek van Real Madrid, en jaja... ik heb een match live mogen meemaken: Real Madrid - Sevilla! Eerst stond Real Madrid 0-1 achter maar met de tweede helft hebben zijn ze terug gekomen en hebben ze gewonnen met 3-2! HET WAS SUPER SUPER SUPER SUPER GRAAF! Hier enkele foto's...

Nu zat de pret er wel op en moest ik weer veel schade inhalen van de afgelopen week op vlak van school. Dus bijslapen ging ook niet…Nee, nee het is hier zeker niet altijd feest. Zoals jullie weten heb ik heel de paasvakantie binnen gezeten en voor school gewerkt, terwijl vele andere aan het rondtrekken waren of naar hun moederland trokken. Ik had nog mijn eindwerk dat ik nog voor een groot deel moest doen voor mijn bezoek van Dhr. Peeters. Gepaard met vele presentaties dat ik moet maken voor verschillende vakken hier in Spanje. Zo heb ik 2 presentaties van Judo (32 pagina’s, Spaans… geloof me een hele opdracht als je Spaans nog maar basic is.) en ook heb ik een presentie van Paaldansen moeten maken voor Expresion Corporal.

Ondertussen heb ik een ‘trabajo’ terug gekregen van ‘Sociologia del deportes’. Hier heb ik een 8/10 voor gekregen. Hij wist me te vertellen dat ik hard werkte. Super goed nieuws, want dit is een theorie vak waar ik het meeste bang voor heb, met de examens. Maar natuurlijk kon het niet alleen bij goed nieuws blijven, nu blijkt dat wij NOG een ‘trabajo’ moeten maken voor dit vak. Geloof me hier zit je langer aan dan een werkje in België. Dan komt er nog eens bij dat er hoge verwachtingen zijn,… dus zijn compliment dat ik hard werk is eveneens een stressfactor,… het volgende werkje moet dus minstens even goed zijn,…. AAAAAA

Ondertussen heb ik mijn werkjes voor het thuisfront afgewerkt; Hypes gevolgd en besproken, mijn werkje van Opvoedkunde afgerond… Jaja,… het is niet alleen cultuur opsnuiven, rond trekken, feesten… werken is ook de boodschap. Maar begrijp me niet verkeerd ik neem het er graag bij,… Al moet ik zeggen dat ik geen spannende verhalen kan vertellen over al het studiewerk dat ik verzet,…. Ik zou pagina’s kunnen voltypen met spaanse teksten of delen van mijn eindwerk, maar dan denk ik dat ik jullie aandacht snel zal kwijtgespeeld zijn!! Maar ik wil toch even nog maar eens benadrukken dat het niet één groot feest is! Misschien is dat net de moeilijkheid hier,… combineren,… leren nee zeggen, DISCIPLINE,….. (hoor me nu bezig hehehe)

Nu ik mijn eindwerk praktisch af had…. kon Dhr. Peeters een kijkje komen nemen hoe ik het hier stelde in Madrid. Zo had ik met hem afgelopen maandag afgesproken op de Universiteit om 15u. aan het treinstation. Maar voordat hij een sms kon sturen had ik hem al gespot op het gras. Het was veel te mooi weer om niet te genieten van het zonnetje. Ik ben bij hem bij gaan zitten en wij zijn 2uren aan het praten geweest over al mijn ervaringen hier in Madrid, gepaard met mijn eindwerk.

(Zoals vele onder jullie weten gaat mijn eindwerk over Madrid. Ik moet een soort gids maken voor diegenen die volgend jaar ook zulke levenservaring willen meemaken.)

Hij wist me te vertellen dat het zeker in orde was en dat je kon zien dat ik er veel tijd in had gestoken. Wel moest ik nog wel enkele dingen toevoegen over de lerarenopleiding in het algemeen van de Universiteit hier in Madrid en niet alleen specifiek LO aanhalen.

Al snel kon je ons terug vinden op een parking van de Universiteit waar Dhr. Peeters mij twee dansjes moest aanleren die hij de volgende dag gedurende Expresion Corporal ging geven. Zoals jullie weten is het niet een hip hop dansje of aerobic, maar een dans gepaard met veel expressie en gebaren. Dus kregen we ook vele blikken naar ons gericht met gefronste wenkbrauwen,… “Wat zijn die toeristen nu weer aan het doen?”

Nadat hij mij de twee dansen had geleerd was het al zeven uur vooraleer wij huiswaarts keerden. Aangekomen in Plaza de España, vroeg ik Dhr. Peeters om toch de dansjes even uit te schrijven voor me zodat ik deze kon inoefenen als ik thuis was gepaard met een woordenboek. Aangezien de bedoeling was dat ik zijn les zou vertalen naar het Spaans.

Bijgevolg hebben we een terrasje gedaan en nee niet om van de mooie warme zomeravond te genieten met een lekkere cocktail… Hij heeft de dansjes even omgezet tot woorden, zodat ik kon beginnen te vertalen. Later heb ik hem nog even enkele dingen getoond die zeker de moeite zijn om een kijkje te gaan nemen, wat hij dan ook nadien heeft gedaan en ik ben huiswaarts gekeerd om de dansen in te oefenen en de danstermen te vertalen.

De volgende dag heeft Dhr. Peeters les gegeven aan mijn klas van Expresion Corporal en heb ik vertaald naar Spaans,…. wat ik kon dan toch. Engels – Nederlands – Spaans waren de talen die we gebruikten,… het bracht meerdere keren hilarische taferelen met zich mee. MAAR we zijn er in geslaagd om de twee dansen te geven. De klas was zeer enthousiast en wisten me de dag nadien ook te vertellen dat ze het super leuk vonden! Doch denk ik ook dat mijn docent van in Spanje hier inspiratie uit heeft geput. Aangezien wij eerst voor Expresion Corporal een video moesten maken over iets in de maatschappij dat niet goed is. (vb.: vervuiling, discriminatie,…) Nu mogen wij echter ook een toneeltje (live) voordragen… iets wat iedereen wel zag zitten.

Ook ben ik wat tapa's gaan smullen  gepaard met een glaasje sangria met Dhr. Peeters en hebben we nog wat nagepraakt over ons geslaagd lesje. Het was super gezellig...

Nu weet je weer wat meer over hoe het er hier aan toegaat, maar nu ga ik je toch moeten laten… heb nog veel werk te doen…

Hasta luego,

Thursday 19 April 2007 - Nee ik ben niet van de aardbol afgevallen…mijn oprechte excuses…

Helaba… nee ik ben niet van de aardbol afgevallen…mijn oprechte excuses… het is echt wel een tijdje geleden dat ik jullie op de hoogte heb gehouden hoe het dagelijkse leven hier verdergaat…

Ondertussen ben ik weer wat cultuur gaan opsnuiven hier in Madrid. Ik ben een kijkje gaan nemen naar verschillende gebouwen, museums,… Cultuur moet niet saai zijn en zeker niet hier,… ( wat wil je met zo een mooi decor ;) )

Ik zou jullie graag een gedetailleerde beschrijving geven van elk gebouw en elk museum, maar de woorden kunnen het beeld niet vastleggen,… je moet het gewoon zelf eens gezien hebben. Dus Madrid is niet enkel een winkelstad of uitgaansbuurt, NEE het is een cultureel centrum dat hoog aangeschreven staat binnen Europa! ( dus geen argumenten om onze gatenkaas eens op te vullen met culturele verrijking )
Ok dan toch een klein voorsmaakje voor de mannen…. HET STADIUM VAN MADRID!!! Jaaaaa voetbal ( zie je wel; culturele uitstappen zijn voor iedereen bestemd) Wel voor een kleine tien euro komt elke jongensdroom in vervulling! Jaaaa,… je krijgt niet enkele toegang tot het stadium, maar wordt ook meegenomen naar de “verboden plaatsen”. En vrouwen treur niet, ook jullie meisjesdroom komt er tot vervulling! Want rarara,… je mag een kijkje nemen naar de doucheplaats waar ons grote idool zich douchte ( DAVID BECKHAM).

Hier enkele foto’s: (Zeker de moeite waard om een kijkje te gaan nemen,…)

Hier komt nog zeker een vervolg van, want ik ga sowieso een wedstrijd van die mannen live meemaken!!!

Ook is een maatje mij in Madrid komen opzoeken samen met een vriend van hem. Het was de MAX door hen heb ik de kans gekregen om Chueca te leren kennen… het is één van de meest authentieke maar ook kosmopolitische delen van de binnenstad waar ik toch even de aandacht op wil vestigen. ( ok ik kan het niet laten om toch nog eens een klein sociaal-cultureel/ historisch aperitiefje op te dienen)  In het begin van de jaren 80 stond het nog bekend als een vervallen buurt, maar later begon hier ‘La Movida’, ofwel de nieuwe culturele revolutie van Spanje, die onder meer streed voor gelijke rechten voor homoseksuelen. Chueca staat nu bekend als dé buurt voor homo’s en lesbiennes, maar in werkelijkheid is het publiek vooral zeer gemixt en levendig. Daarenboven heb ik de kans gekregen om dit toch wel speciale gedeelte van Spanje te mogen ervaren van dichtbij. Door mijn toch wel speciale bezoek, haha… Gevolg hiervan was dat ik gedurende hun verblijf hier in Spanje elke dag in Chueca te vinden was. En ik moet zeggen dat dit deel van de stad letterlijk volgepakt is met restaurants, bars en terrassen, en het is één van de meest gezellige wijk hier in Madrid. Het was echt de een ultieme zalige ervaring! Één ding kan ik je meegeven, maar wat ik stiekem al wel wist, een feestje kan je wel bouwen met die mannen!



Ooo, heb wel commentaar gekregen op men kleding. Dus hebben ze mij in het nieuw gestoken… een make-over extreme edition ( I am beautiful…… lalalala)!! Haha… lachen ze… Maar de moment ik het straat op kwam moet ik wel zeggen dat er toch wat blikjes mijn kant uitkeken…  Look for yourself… haha…;

Conclusie: GOOD JOB BOYS!! Haha… merci é schattekes, voor de super tijd en jullie cadeautje (wat niet had gehoeven, maar waar ik stiekem toch wel heeeeeeeel blij mee was hihi)…

Van 1 van men maatjes hier is heel de familie op bezoek geweest…eerst waren we met ouders en al wat gaan drinken in een trendy discotheekske ‘Moma’ waar je wel eens bekende mensen tegen het lijf kunt lopen en natuurlijk jezelf moet bedwingen… Haha… (Heb ik ook maar horen zeggen zelle…) en nadien hebben we een dansje geplaceerd met de jeugd in Pacha… was super…Hier enkele foto’s…

Gedurende de paasvakantie ben ik niet gaan rondtrekken of het thuisfront gaan opzoeken. Wat praktisch alle andere Erasmus studenten wel deden… en daar heb ik dan gebruik van gemaakt, om voor school te werken… geen afleiding…niemand die belt om wat te gaan doen!! En het weer stelt hier momenteel ook niet veel voor… JAJA… bij jullie is het momenteel de “zomerweer”., maar nu misschien beter zo. Want vanaf het moment dat het zonnetje hier begint te schijnen, BLIJFT hij schijnen en bij jullie is het maar even op bezoek… Haha… Dus zoals ik al zei geen afleiding en geen goed weer, dus wat kon ik beter doen dan voor school werken?

RESULTAAT VAN DE KORTE PAASVAKANTIE: ik ben weer een stap verder met mijn eindwerk en heb verschillende taken kunnen maken en wat Spaans kunnen leren. Dus echt een vakantie heb ik niet gehad,… Dus sorry mensen maar geen wilde uitspattingen,…

Schandalig… ben gewoon rats vergeten om mijn vorige tekst op mijn webblog te zetten… Dus komt er al meteen een vervolg bij… Ondertussen is het al weer een week en een half school en heb ik verschillende taken binnen gebracht en enkele punten terug gekregen, waaronder een 7,6/10 en een 8,8/10 niet slecht é…(Voor het vak Hablitudes) dus al mijn tijd en kracht is wel de moeite waard geweest. En ook heb ik trots mijn werk binnengebracht van het vak Sociologia. Ik moest 1 van de twee artikels lezen die we hadden gekregen. Beide waren ze +/- 20 pagina’s en hierover een eigen mening schrijven van 3 tot 4 pagina’s, wat onmogelijk is als u vocabulaire nog niet zo rijk is in het Spaans. Dus dacht ik beide artikels te lezen gepaard met een eigen mening.

Bij het inleveren van mijn werk heb ik dat uitgelegd aan mijn docent en gevraagd of dit inorde was… en hij was aangenaam verrast dat ik zelf naar een oplossing zocht en vond het een goed initiatief van me! ( leve de creatieve kant ) Nu nog hopen dat hij mijn een eigen mening kan ontcijferen… haha… ;)

Ook heb ik een plannetje van mijn Universiteit kunnen bemachtigen… zodat jullie eens van dichtbij kunnen kijken hoe groot mijn school wel niet is… Zoals ik al zei voelde ik mij in het begin dan ook heel klein, ( niet van fysieke grootte maar gezien de omgeving, want ik hoor de grapjes al weer) maar daar is ondertussen al verandering in gekomen en ik weet mijn weg wel te vinden…. In dit klein universiteitsstadje, een wereldje apart.

Ook had ik jullie beloofd enkele foto’s te bemachtigen van de lessen van Expression Corporal, maar mijn professor wist me te vertellen dat zij die allemaal op een site zal plaatsen… Probleem is dat er nog steeds geen site bestaat… we zitten dan ook in Spanje, mañana, mañana,… Uitstelgedrag wordt hier dus niet aanzien als een probleem maar als normaal,… gelukkig leidt bij deze mensen uitstel niet meteen tot afstel….

Zoals jullie al wisten volg ik verschillende dansen op school samen met aerobic en beachvolley… ondertussen ga ik ook twee keer in de week zwemmen… ik houd me dus echt wel actief bezig…Ben ook niet voor niets aan het studeren voor sportleerkracht! Haha…

Ondertussen heb ik een bijverdienste gevonden…wat echt wel nodig was als arm studentje hier in Madrid… het geld vliegt er dan ook letterlijk door! Ik had een Finse meid (Frieda) leren kennen die hier niet studeert maar wel 18u. de week Engels geeft in een school en heeft hier geen diploma van. Dus moest je geen werk vinden daar in België en je kan een mondig woordje Engels,… en je zou het Spaanse cultuur van dichtbij willen beleven,…dan zou ik zeggen; “ Waag je kans!” Ik heb enkel mijn CV moeten opsturen en de volgende dag kreeg ik meteen telefoon dat ik langs mocht komen op gesprek,… Veel hebben we niet moeten bespreken… het was meteen in orde.

En nu geef ik privé les aan 2 kinderen van één dezelfde gezin. Een jongen en een meisje van 4 en 11 jaar. Ik geef hen 3 uur per week Engels. Het is een hele ervaring en je wordt er dan nog eens goed voor betaald. 16 Euro/u. Na school rij ik met de trein tot station Chamartin en daar komt hun moeder mij oppikken en dan ga ik wat met de kinderen doen. Soms is het aan de tafel zitten en wat grammatica oefeningetjes doen en de andere keer gaan we wat spelen in het Retiro park! Als er maar Engels wordt gesproken en geen Spaans… langs de ene kant voor wat extra centjes, maar langs de andere kant … zo betert mijn Spaans niet echt… maar soit, ik leef toch deels mee met een spaans gezin!

Ook ben ik weer wat gaan sideseeing afgelopen weekend, zo ben ik met het mooi weer, jaja het is hier momenteel stralend weer… DUS NIET ALLEEN BIJ JULLIE…heb toch gezegd dat het zonnetje bij jullie maar even op bezoek is… Haha…, verschillende terrasje gaan opzoeken in de wijk ‘la latina’ samen met wat Sangria erbij… gewoon weg genieten… ook heb ik de kabellift genomen om Madrid vanuit de lucht eens te bekijken…

En raar maar waar, ik heb de Rastro markt van dichtbij gezien… op zondagmorgen vroeg uit de veren, wat niet gemakkelijk is voor een student… haha…Toch wel de moeite,…je vindt er echt wel alles terug… zo heb ik verschillende oorbelletjes gekocht…

Tot de volgende… Dikke kus

Friday 23 March 2007 - Valencia "Las Fallas"

Deze keer ben ik er wat sneller bij... ben dan ook 4 dagen naar Valencia geweest gedurende de las fallas. Dus heb ik super veel te vertellen.
Om het even kort te omschrijven, het was SUPERFORMIDABELZALIGGEZELLIGHEVIG!

Ik ben samen met Alexandra (ersamus student van Holland) wat cultuur gaan opsnuiven. We zijn met de bus richting Valencia getrokken. Daar studeert een maatje van me (Wannes) dus hadden we ook meteen een plaats om te slapen. (zie foto) Hij was zo lief om zijn kamertje 3 nachten aan ons af te staan en bij zijn vriendinnetje te gaan slapen... (stiekem denk ik niet dat hij het zo erg vond...haha...)

Het moment we aankwamen kregen we meteen een rondleiding in Valencia gepaard met uitleg over wat er juist allemaal gaande was. (Wat wel nodig was...) Want overal zag en hoorde je vuurwerk. Alle kinderen stonden op straat te spelen, met vuurwerk, ik wist niet wat ik zag. Je kon dan ook in elk winkeltje vuurwerk kopen. In Valencia was zelfs de wet dat de kinderen vanaf 8 jaar vuurwerk mogen kopen en gebruiken. Ik heb dan ook een discussie gehad met een verkoper. Zijn argument was dat vuurwerk niet gevaarlijk is maar wel diegene die het gebruikt. Daarom dat ik niet goed begreep dat een kind van 8jaar al genoeg verantwoordelijkheidsgevoel heeft. Is het niet een beetje vragen om problemen, de kinderen zijn nog het verschil tussen goed en kwaad aan het leren en laten ze al met vuur spelen, dit zowel in letterlijke als figuurlijke betekenis.  Soit...

Zoals ik al zei, overal waar je liep zag je mensen (oud en jong) met vuurwerk spelen. Ik moest er echt wel aan wennen, stel je voor, rustig aan het wandelen, en opeens uit het niets op amper een meter van je af KABOEM. Mijn hartje is in ieder geval meerdere malen sneller gaan slaan. En niet omwille van de Knappe Spanjaarden (haha...) (ook wel zelle...) Haha...

Buiten dat,  was er ieder dag om 14u. mascletas op ´Plaza ...´ te zien, beter gezegd te horen. Heel het plein staat iedere keer vol mensen maar ook de straten rondom zijn gevuld door mensen. Dan werd er vuurwerk afgestoken, maar veel van lichtspektakel viel er niet te bespeuren er was enkel immens veel rook en lawaai. Het gebeurde dan ook in de dag, maar soms had ik eerder het gevoel dat ik me in een oorlogszone bevond dan op een groot feest,….. Ik vond het persoonlijk niet zo mooi, maar om de mensen hun expressie en gedrag te observeren was de max. Zij leefde zich volledig in... er was nadien dan ook een groot applaus. Heel het plein al de straten rondom, beginnen de mensen te applaudisseren. Echt vreemd om te ervaren. Ach ja iedere stad heeft hier zijn eigen vreemde tradities ;-)  (Foto van het plein, na de mascletas...net een veldslag...)

Buiten dat was er iedere avond om klokslag 01.00u. vuurwerk van de overheid: SUPER SUPER mooi...Iedereen trekt naar ´Plaza´ met allemaal een fles drank. Er wordt gewoonweg gefeest op straat gedurende deze dagen. En iedere dag worden op klokslag 1u. alle lichten in Valencia gedoofd. (huizen, straatverlichting,...) maar iedereen is dan ook op het evenement terug te vinden. Op het plein en de straten. De wegen worden zelfs niet afgezet dat wordt gewoon gerespecteerd. Alle mensen zitten op de rotonden, bruggen, kruispunten, straten... 20 min. te genieten van het spektakel. Het was zo mooi... ik heb er enkele beelden (video) van genomen, maar het was eigenlijk niet vast te leggen. Het is iets dat je zelf moet ervaren. Het wordt niet voor niets het grootste vuurwerk van Europa genoemd. En hier heb ik dan 3 nachten van kunnen genieten... ZALIG!

Ook heb ik de parade kunnen zien van de fallaras en fallaros. Hier enkele foto´s;

Iedere buurt heeft hun fallaras en fallaros. Iedere buurt heeft ook zijn fallas. Hier een foto van de Falla van de buurt waar ik verbleef gedurende mijn 4 dagen in Valencia en ook een foto van een fallaras uit dezelfde buurt.

Enkele foto´s van andere fallas:

De fallaras en fallaros gaan gedurende deze parade rond heel Valencia gekleed in zeer speciale kleding. Maar voordat deze parade begint is er in iedere buurt een soort miss verkiezing waar de ´...´en de ´...´ wordt uitgekozen. De mooiste (vrouw) fallara en (meisje) fallara. Zij mogen dan ook in hun groep vooraan lopen tot aan de Plaza de la Virgin.

Hier staat een heel groot beeld dat de Virgin Maria voorstelt. En hier brengen de vrouwen hun bloemen naartoe. Het is zeer emotioneel, bijna alle vrouwen wenen op het moment zij hun bloemen afgeven aan de virgin. Het betekent zeer veel voor hen. (Wat juist konden ze wel niet verwoorden, maar hoe dan ook het maakte een diepe indruk op elke vrouw) Op het beeld zelf zijn allemaal mannen (fallaros) afgebeeld die de bloemen ontvangen en op het beeld plaatsen. Zij volgen een bepaalde patroon zodat de Virgin na twee dagen een heel kleed heeft dat uit bloemen bestaat. Zoals ik zei 2 dagen. Er is 2 dagen aan een stuk een stoet van 16u. tot 24.00u. Zo zie je dat Valencia echt wel de 3de grootste stad is van Spanje. (1.100000 inwoners) Hier enkele foto´s;

De vrouwen met een witte doek zijn nog niet getrouwd en diegene met een zwarte zijn getrouwd. De fallara van mijn buurt wist ook te vertellen dat de kleding zeer veel woog en ook de juwelen in haar haar. Het was voor hen een zeer vermoeiende dag, fysisch maar ook mentaal. (De kinderen waren zo schattig...)

Natuurlijk hebben we ook het belangrijkste van heel het gebeuren niet gemist. Maandag om klokslag 02.00u. werden de fallas in brand gestoken. De fallas waar ze een heel jaar aangewerkt hebben worden gewoon in brand gestoken. (Er zijn mensen die als werk heel het jaar door de fallas maken, zij worden betaald door de overheid. Ieder jaar worden er nieuwe gemaakt) 1 hiervan wordt nooit in brand gestoken... hiervoor is er een soort verkiezing. Hoe het juist te werk gaat weet ik niet. Maar de falla dat wordt uitgekozen (de mooiste deel ervan) wordt in een museum bewaard. Er is 1 falla dat nooit mee doet met de verkiezing omdat het altijd als mooiste wordt beschouwd (diegene die op ´Plaza...´ terug te vinden is.) Ik kon het niet geloven. De beelden zijn zo mooi, ik begreep ook niet dat het geen pijn deed als ze dat moesten doen. Het was gewoon weg om kippenvel van te krijgen. Ook hier heb ik beelden van, maar het gevoel en sfeer kan je gewoon weg niet vastleggen... Zo zie je maar weer dat er veel cultuur verschil is. Gewoon al de kosten... al het vuurwerk de beelden, arbeid,...
Maar het was dan ook een zeer mooie en unieke ervaring dat ik iedereen aanraad! Het was echt super...

Nadat de fallas zijn opgebrand zijn er grote feesten op straat (eigenlijk iedere dag gedurende de las fallas) Overal podiums met bandjes, dj´s... alle sjares van muziek! Gewoon weg de max... Zo zijn we met heel de groep gaan feesten op straat hier enkele foto´s van ZOTTE BELGEN! Haha...

De volgende dag moest ik om 17u. weer richting Madrid. Het was zeer vreemd, Valencia was net dood. Het was zeer stil... (geen vuurwerk meer) alles lag er zo verlaten bij, zeer weinig mensen op straat... het was net of ze aan het rouwen waren...(echt een vreemd gevoel)


Buiten de las fallas zijn we ook het stad op zich gaan bezichtigen. Zo zijn we de  4  unieke museums van Valencia gaan bezoeken. De gebouwen waren prachtig! Wie van architectuur houdt en modern... aanrader! Zie enkele foto´s:

Natuurlijk hebben we ook een dagje op strand gelegen... ZALIG... 25 C, dat hebben jullie daar in België nog niet kunnen doen é... haha... (Jaja...PA... NIET SLECHT É!!!!!)

Dus hier weer een korte samenvatting van 1 van mijn vele ervaringen! Tot de volgende...

Tuesday 13 March 2007 - School - Carnaval - Feesten - Toledo

DAG BELGIE

Hier ben ik weer... er is ondertussen veel gebeurd dus werd het nog eens tijd om een tekstje te schrijven… ( want iedereen wil wel eens stiekem meegenieten van het leven in Madrid)
Vorige keer was ik vergeten te vermelden dat ook hier Carnaval wordt gevierd. Ik ben naar de stoet gaan zien en naar een spektakel op de Plaza de Mayor. Hier enkele foto´s ( vette party) :

Wednesday 28 February 2007 - Beetje meer uitleg over mijn vakken... en het afgelopen weekend.

Hier ben ik weer. Ondertussen is er al weer veel gebeurd. Heb al veel verschillende vakken bijgewoond; Hieronder heb ik telkens een korte uitleg weergegeven van de vakken die ik hier volg.

-         ‘Neuves Tendencias en la actividad Fisica’ dit heb ik jullie vorig keer al uitgelegd.

-         ‘Fundamentos de las habilidades deportivas gimnásticas, acrobáticas, rítmicas y su didactica’  Dit vak krijg ik van twee verschillende docenten. Eén hiervan geeft dans en acrobatie en de andere geeft gymnastiek.

Dans op zich is zeer interessant, we zien veel verschillende soorten dans. Van hip hop tot klassiek ballet. Het is soms zeer grappig, want het niveau bij de studenten is hier zeer verschillend…. Van topdanser tot toogdanser… (Zeker de jongens) 

Acrobatie heb ik nog niet gehad, hier ga ik volgende keer meer over kunnen vertellen.

Bij gymnastiek is de inhoud praktisch hetzelfde als bij Dhr. Mennes (docent van België à voor mijn niet-klasgenoten) De manier waarop de leerstof naar voor wordt gebracht is echter dag en nacht verschil. BEY BEY Belgische structuur…..  En niet enkel de manier van leerstof aanbrengen verschilt, maar ook de manier van sociale omgang tussen de docenten en studenten… De docenten zijn hier veel losser… misschien is de Spaanse zon toch een medicijn voor vele stresskwalen… EN TOCH maken de studenten er geen misbruik van integendeel het ‘familia-respect-begrip’ werkt door tot in de klaslokalen. Genoeg over ditjes en datjes,… dus; het vak is praktijkgericht, ik ben verplicht om 80% van de klassen bij te wonen ( en dat is niet niks in deze spaanse lescultuur). Ook moeten wij een soort portfolio maken in groepjes van drie. Af en toe moet ik iets voorbereiden tegen de volgende les. (vb.: een spel, een stretching,…) En in juni heb ik hier een exaam van. (ooo krijg al kippenvel van het gedacht alleen)

-         ‘Expresión Corporal’ Is een zeer boeiend en leuk vak. Je kunt dit vak voor een deel vergelijken met dat van Dhr. Peeters (docent van België à voor degene die nog steeds niet doorhebben dat ik voor mijn klasgenoten een vergelijking maak,… kwestie dat ze zich wat kunnen inleven) MAAR toch is er een verschil. Hier doen wij constant oefeningen waar we heel ons lichaam bij moeten gebruiken. Soms gaat dit gepaard met muziek maar soms ook totaal niet. Het is een leuk vak voor mij omdat ik de taal nog niet goed onder knie heb, hier komt veel lichaamstaal bij te pas. LICHAAMSTAAL = DUIDELIJKE TAAL. De inhouden zijn gewoon zeer creatief en origineel. Van ons wordt dan ook input verwacht en mogen we onze creatieve zijde eens extra in de verf zette à gevolg ; hilarische taferelen…Ik heb aan mijn docent gevraagd om enkele foto’s door te mailen. Deze zal ik jullie zo snel mogelijk tonen. (maar niet vergeten ik zit in Spanje… en ook al kennen de spanjaarden internet,… op één of andere manier werkt dat toch trager dan bij ons….) Wat ik juist moet doen voor dit vak weet ik nog niet.

-         ‘Yoga’  Dit zou ik normaal gevolgd hebben voor credits maar het was zo SLECHT dat ik een theorie vak bij doe. (Geloof me dan moet het echt slecht zijn, theorie is een pak moeilijker als praktijk) Gedurende deze twee uren ging ik gewoonweg door een HEL! De lesgeefster was net een dril sergeant! Het is dag en nacht verschil met Yoga bij ons. Bij mijn weten moet je gedurende Yoga ieder spier aanspreken en is het de bedoeling om jezelf terug in balans te brengen, zo kan je soepeler en makkelijker, zonder al te veel pijn, je weg voortzetten. Zoals de meeste onder jullie wel weten ben ik veel te prestatiegericht en luister te weinig naar men lichaam, en daardoor geraak ik dikwijls in onbalans. Dus toen ik de cursus yoga zag tussen de verschillende vakken, vond ik het een schitterend idee om meer ervaring op te doen van het ‘body-in-balance’ gedachte ….. MAAR zoals ik al zei, hier ben ik van afgestapt. Het is helemaal niet leuk en zeker niet rustgevend. (Dhr. Peeters, je zou het echt een keer met mij moeten volgen als je hier in Madrid bent.)

-         ‘Aerobic’ Dit volg ik uit vrijwillige basis. Ik doe het 2 keer in de week. Het is echt wel lachen. Onze lesgeefster is niet meer één van de jongste, maar energie heeft ze nog in overvloed. Ze geeft les aan ongeveer 60 deelnemers. Het is zeer afwisselend, soms is het een dansje dan weer aerobic, afwisselend met stepaerobic.

-         ‘Bailes Marchosos’ Dit volg ik ook uit vrijwillige basis, zo zie je maar hoe gemotiveerd ik ben hé, hihi.. Momenteel zijn we de Salsa aan het leren. (jaja ik leer sensueel met men kontje schudden en dat is moeilijker dan het eruitziet ziet!!)We zijn ongeveer met z’n 30 en er is een super leuk koppel dat ons lesgeeft. Ze hebben zeer veel geduld, en dat is wel nodig. En hun zien dansen is ZEER MOOI! Dat ze aan wedstrijden mee doen kan je dan ook goed zien ( de tandpasta-smile verbergt de hoge concentratie) .

Gedurende deze klassen moeten we telkens wisselen van partner. De groep op zich hangt ook zeer goed aan elkaar. We gaan één van de weken met zen alle naar een salsa bar in het weekend om eens te ervaren hoe het er echt aan toe gaat.

-         ‘Sociologia del deporte’ Dit vak heb ik nog niet bijgewoond omdat ik nog maar net heb beslist dit vak ter vervanging te nemen voor Yoga.

-         ‘Spanish course’ Dit vak volg ik in een andere faculteit. Hier zitten wij met 15 in de klas. Het is een zeer leuke groep, met veel verschillende nationaliteiten. (Japan – China – Denemarken – Duitsland – Frankrijk – Luxemburg – Nederland – België – Polen – Amerika – Brazilië ) Het grappigste is dat ik pas na mijn derde les tot de conclusie kwam dat er een Belgische jongen bij mij in de groep zat. Hij had al meerdere malen tegen mij gesproken in het Nederlands, maar omdat je zoveel verschillende talen spreekt heb je op een gegeven moment niet meer door welke taal je aan het spreken bent. Het was echt zo grappig. We lachen er nu nog steeds om. Maar om even te tonen hoe blij ik ben dat ik een Belg heb leren kennen; JOEPIE, JOEPIE, JOEPIE!!!! Haha…

Denk nu niet dat ik al duidelijkheid heb over mijn lessenrooster. Neen, ik ben nog geen stap verder. Maar normaal gezien weet ik op het einde van de week mijn definitieve lessenrooster, nu maar hopen…. Alja dat ik het volgende week ergens heb,..; want het woord deadline is voor deze mensen onbekend.

Zoals vele onder jullie weten is mijn schatje afgelopen weekend mij komen bezoeken hier in Madrid. Zoals het een goede gids beaamt heb ik hem verschillende dingen kunnen tonen. Wat ik juist doe en waar ik allemaal uithang. We zijn verschillende keren in het Retiro park geweest. Het is een park dat midden in Madrid ligt. Het is oneindig groot en zeer mooi. Hier ga ik ook altijd lopen om de schade te minimaliseren met al dat lekker eten hier!

Enkele foto´s van m´n schatje en ik in de retiro park;

Palacio de cristal: (in de retiro park)

Ook zijn we gaan shoppen, het zijn hier nog steeds ‘rebajas’ (SOLDEN) Jaja…en vrouwen en solden dat gaat HEEL goed samen! Haha…De vrouwen onder jullie, hier hebben ze 4 ZARA ’s in één straat met allemaal verschillende kledij en GOEDKOOP!!! Haha…

En natuurlijk zijn we tapas gaan eten, om toch maar te tonen wat voor lekkers hier allemaal te eten valt.

Het was super leuk om mijn schatje terug te zien en hem alles te tonen. Nu weet hij tenminste als ik mijn verhalen vertel waar ik het in godsnaam over heb…Maar mooie sprookjes duren nooit lang en na het weekend moest ik mijn schatje terug afstaan en hem naar huis laten keren,…. Snik snik,…  

De luchthaven hier in Madrid is immens groot. Ze hebben 4 tribunalen. En om bij tribunaal 4 te geraken moet je zelfs een bus nemen. Er zijn gewoon geen gepaste woorden om aan jullie te tonen hoe groot het wel niet is! Ik denk dat het misschien wel 4 keer Zaventem is, misschien zelfs groter. HET IS GEWOON SUPER SUPER SUPER SUPER SUPER SUPER SUPER groot, als ik me niet vergis zelfs één van de grootste van Europa! Krijg je er een beeld van? Haha…

Maar goed dat ter zijde. We waren op tijd voor het inchecken. En zo hebben we samen nog wat gegeten. En nadien afscheid genomen. Maar al snel kreeg ik telefoon. Mijn schatje had zijn vlucht gemist. Hij heeft zijn vliegtuig gewoon zien opstijgen. Hij mocht niet meer instappen. Er was iets verkeerd gelopen tussen het inchecken en het boarden. Dus ben ik snel terug gekomen ( stiekem hopend dat er nooit meer vliegtuigen zouden opstijgen en hij wel bij mij moest blijven…tja, een mens mag dromen he.) Toch hebben we alles gedaan om nog een andere vlucht te regelen zodat hij zijn vergadering niet zou missen op maandag morgen. Maar tevergeefs was alles vol boekt. En had hij pas een vlucht om 6.30u. de volgende dag. In het begin waren we beide zeer boos, ( wie ziet er graag zijn centjes opstijgen maar zichzelf niet!!) maar al snel hadden we er ons bij neergelegd. En hebben we genoten van elkaar gedurende de tijd die we nog samen hadden. En jaja… de volgende dag had hij zijn vlucht niet gemist! Haha…

Ooo deze foto is voor ons Zenzi; Toen ik dit zag moest ik super hard lachen....

Ai, tot de volgende...

Thursday 22 February 2007 - Sorry... Hier heb je eindelijk deel 2...

Het is al weer een tijdje geleden dat ik jullie op de hoogte heb gehouden van mijn avonturen hier in Madrid. Dus dacht ik vandaag even tijd te maken om wat neer te typen.
Mijn Belgische Kotgenoot Beth is ondertussen veilig in België aangekomen. Nu wordt het noodzakelijk voor me dat ik Spaans leer praten. Ik moet zeggen dat het heel leerrijk is, maar zeker ook vermoeiend. Nu voel ik mij soms heel eenzaam. Diepgaande gesprekken zijn niet meer mogelijk, het is allemaal oppervlakkig.

Op school is er ook nog steeds geen duidelijkheid. Mijn lessenrooster is nog steeds niet in orde. Zoals ik al eerder heb vermeld verschilt de Spaanse mentaliteit degelijk met de Belgische. Ze antwoorden telkens met ‘mañana’ = ‘morgen’. Maar ik heb voor mezelf uitgemaakt dat ik voorlopig de klassen van mijn opgestelde lessenrooster gewoon ga volgen, of beter gezegd bij ga wonen.
Zo ben ik vrijdag om 8uur ‘s morgens mijn eerste les gaan bijgewonen; ‘Neuves Tendencias en la actividad Fisica’.  Aangekomen in de Universiteit moest ik nog zoeken naar het lokaal…. Geloof me; het is daar een doolhof. Alle geluk dat ik goed op tijd was vertrokken. Na wat zoeken had ik het lokaal gevonden, maar er stond op het bord geschreven dat de les ergens anders plaats vond, dus kon ik terug opzoek. Aangekomen in het juiste lokaal was er nog maar één iemand aanwezig die geen woord Engels kon. En toch gaf ze het niet op om met mij te communiceren. Het bracht grappige taferelen met zich mee. Na enige tijd waren er meerdere studenten en ook de professor. Volle moed ben ik mij aan de professor gaan voorstellen in gebrekkig Spaans. In zijn oren klonk het volgens mij zeer goed, want hij begon een heel uitleg in Spaans te doen. Maar al snel onderbrak ik hem met; Lo siento, no hablo mucho españgol. ¿Habla usted  inglés? No. ¿Puede hablar más despacio, por favor?
(= Pardon, ik spreek slechts een beetjes Spaans. Spreekt u Engels? Nee? Kunt dan wat langzamer spreken, a.u.b? )
Hij moest lachen en is dan begonnen in gebrekkig Engels gepaard met wat Spaanse woorden. Zo heeft hij mij proberen uit te leggen wat het vak juist inhield. Om eerlijk te zijn verstond ik er niets van, heb gewoon telkens; ‘vale, vale’ gezegd. Maar door de les bij te wonen, ook al was het in Spaans, kreeg ik meer duidelijkheid. Het gaat over de houding van de mens, hoe men juist moet stretchen en waarom. Ik denk persoonlijk dat het een boeiend vak is. Maar het gaat zeker een uitdaging zijn om heel mijn cursus te vertalen en dan terug in het te Spaans leren.
Wat ik juist moet doen voor dit vak;
- 2 Spaanse boeken lezen
- een werkje maken samen met een klasgenoot (powerpoint + foto’s)
- op het einde van het jaar een mondeling examen afleggen over de twee boeken en de cursus.

En dit is dan nog maar 1 van de 7 vakken. Soms vraag ik mezelf af waar ik in GODSNAAM aan begonnen ben. Wat mij meteen opviel was dat men hier in Spanje zich niet aan de afgesproken uren houden, zelfs de prof niet. Hij begon een 15tal minuten later en eindigde een 10 tal minuten vroeger. DAG EN NACHT VERSCHIL met België. Ook komen de student soms veel later binnen of gaan zij vroeger door zonder iets te zeggen…Dezelfde probleem heb ik met mijn coördinator, zij reageert nooit op mijn mails en komt praktisch altijd 15 minuten te laat of zelfs helemaal niet als we hebben afgesproken. Best frustrerend, maar ik ben het ondertussen gewoon aan het geraken.

Nadat ik mijn klas had bijgewoond ben ik mijn sportkaart gaan aanvragen. Dit verliep vrij vlot. Daarna ben ik ook even de bibliotheek van mijn faculteit gaan bekijken. GROOT! Niet te vergelijken met ons ‘bibliotheekske’…

Nadien heb ik de trein genomen richting mijn appartement. JOEPIE, niet meer in dat kamertje van 2 op 2 maar wel slapen in mijn kamer! Even duidelijkheid brengen; “Beth is naar huis vertrokken…dus mijn kamer kwam vrij.

Jaja... dat zie je goed... 2 bedden! Dus je bent altijd welkom! Hihi...

Jaja... een bureau! Ik moet hier ook STUDEREN!

Jaja... een lavabo voor mezelf, niet vanzelfsprekend hier... (Ik moet me ook af en toe is wassen é!)

Maar al snel verdween mijn glimlach. Mijn gsm was gestolen uit mijn jaszak samen met 10 Euro op de trein. Echt zot… ik heb niet eens iets gevoeld. Ik aangekomen op mijn appartement meteen gebeld naar mijn gsm, maar natuurlijk stond deze al af. Neergeslagen ben ik meteen naar de telefoonshop gestapt met de vraag of ik dezelfde nummer mocht houden en of hij mijn belwaarde nog kon overzetten. Dat was allemaal geen enkel probleem, hier moest ik zelfs niets voor betalen. Maar natuurlijk zonder gsm kan je niet veel doen, dus moest ik wel een nieuw gsm kopen. Maar een man achter mij zei dat ik er geen moest kopen, hij had er nog wel één liggen… ik stond er een beetje verstomd bij en zei dat het niet nodig was. Maar hij stond er op. Hij vroeg me even te wachten, dan zou hij even de gsm gaan halen in zijn auto. En zoals hij had beloofd was hij na enkele minuten terug met een gsm. Zo zie je maar weer dat er ook goede mensen op de wereld zijn. (En dat men blonde lokken echter wonderen verrichten… haha…) Ook had hij zijn nummer gegeven zodat ik hem altijd mocht bellen moest ik iets nodig hebben. Ook de verkoper van de telefoonshop is heel vriendelijk hij ging er voor zorgen dat ik voor 0,18 cent naar één nummer kan bellen buiten Spanje. Maar zoals je weet we zitten niet in België maar wel hier in Spanje, hier duurt dus ook alles langer. Dus kreeg ik plots een sms aan met zijn verontschuldigen en dat hij mij 50 Euro belwaarde had gegeven! Echt ZOT!!!

Aangekomen op mijn appartement stond Rosa (de huisbaas) voor de deur. Ze vroeg me zo snel mogelijk van kamer te wisselen, want we kregen er een nieuw kotgenoot bij. Een Mexicaanse. Ik ken haar nu nog maar één dag en ze heeft me al super veel bijgeleerd, zij kan geen woord Engels, en komt hier Engels studeren. Dus we leren elkaar zeer veel!

Raar maar waar...vrijdagavond zijn we niet gaan stappen maar wel een film gaan huren. Iedereen was gewoon dood op. Het was super gezellig…. De film is ook een aanrader, “ BIG FISH ”

Oo ja… ik ging jullie ook vertellen hoe het nachtleven er hier uit ziet? Haha… ik ben ondertussen naar 2 discotheken geweest en verschillende pubs. Discotheek ‘Joy’ was op zich een geslaagde avond. Goede muziek en verschillende mensen leren kennen. Ik ben al meteen uitgenodigd om eens te gaan eten in een restaurant niet ver van mij thuis.
Ik moet wel zeggen dat het aan te raden is om vooraf te gaan indrinken op kot. Want het kost stukken van mensen. Een pintje kost 8 Euro, en een sterke 11 a 12 Euro! Maar dan heb ik weer het voordeel om een vrouw te zijn. Je wordt meerder malen getrakteerd en inkom hoef je niet te betalen als je de juiste mensen kent. Zo ben ik met mijn twee kotgenoten (Braziliaanse) naar een discotheek de Pacha geweest. Moeilijk om te geloven maar Madrid leeft zelfs op woensdag….Nu weet je weer wat meer hoe ik mijn dagen hier doorbreng.

Mijn twee Braziliaanse kotgenoten! (Niet mis é... haha...)

Dank je voor de reacties… echt super leuk om te lezen! Hasta luego…

Saturday 10 February 2007 - Mijn avontuur... eerste deel!

Buenos tardes. Como están usteds? Con mi todos bien…. Hihi… al meteen mijn eerste woordjes aan jullie tonen. (vertaling; Goedemiddag. Hoe gaat het met jullie? Met mij alles goed!)

Ik heb hier enkele hectische dagen achter de rug. Als eerste ben ik naar mijn universiteit geweest voor mij aan te melden. Dat was al een ervaring op zich. Het is immens groot….een dorp op zichzelf! De mensen op de afdeling sport kunnen geen woord Engels, bijgevolg veel gebarentaal, gebrekkig Spaans en leven internet voor de mensen op het secretariaat (online woordenboek) Maar na veel geklungel en op en neer geloop gecombineerd met een paar lieve lachjes was de klus snel geklaard, volgens andere Erasmus studenten. (HET DUURDE 1 DAG, dus wat moet dat bij de andere wel niet geweest zijn.) Zonder veel stress of werkdruk hielpen de mensen me, dus zoals je merkt de Spaanse mentaliteit verschilt wel degelijk van de Belgische. Maar heb maandag al wel meteen een exaam Spaans om 10u., zodat ze mijn niveau kunnen inschatten. En dan heb ik een afspraak met mijn coördinator. Zij zal samen met mij, mijn lessenrooster samenstellen.

Na een lange vermoeiende dag en een korte nachtrust…PIEP PIEP… om 7u. ’s ochtends de wekker. Verdwaasd keek ik op in een veel te fleurige hotelkamer en de zoektocht naar een appartement kon beginnen. Vol goede moed zette ik mij rustig op een bankje met een plaatselijke zoekertjes krant, een kaart van Madrid, een boekje van mijn Universiteit en een woordenboek. Maar het eerste probleem liet niet lang op zich wachten; Hoe huur je in Spanje een appartement? Na de basis woordenschat hebben opgezocht raapte ik al mijn moed bij elkaar om mijn eerste Spaanse telefoontje te plegen. Na mezelf te hebben voorgesteld volgde er aan de ander kant van de lijn een verhaal in versnelt Spaans (dictie lessen zouden hier ook niet overbodig zijn, m.a.w. ik begreep er nada = niets van) Voor zover de telefoontjes, ik moest creatiever worden. Gezien ons moderne wereld herontdekte ik het praktische nut van smsjes. In de plaatselijke kroeg kon een oude Spanjaard die HOERA HOERA een beetje Engels sprak, mij helpen om een standaard bericht op te stellen.

Soy una estudianta belga  y busco piso compartido si hay habitacion libre por favor esscribeme un mesaje ca la dreccir de la calle mi espagnol es malo y es mejor que me escribar mensaja y me dices cuanto cuesta al mes? Gracias…

Gedramatiseerde vertaling; HELP IK HEB EEN APPARTEMENT NODIG!

En iets later volgde dan ook mijn eerste bezoek aan een Spaans appartement… O MY GOD!!! Waren de eerste drie woorden die in mij naar boven kwamen toen de deur geopend werd. Een oud vrouwtje die de moeder van mijn grootmoeder kon zijn opende de deur en ik werd binnen geloodst in een appartement van de jaren stilletjes. Het enigste wat nog ontbrak in de woonkamer was een wandtapijt. Dus je snapt wel wat ik bedoel. Paniek begon me te domineren en het liefst van al had ik me omgedraaid en het op een loop gezet richting België. Maar zoals het een beleefde student beaamt volgde ik het vrouwtje richting naar wat mijn kamer moest worden. 2 op 2m met een boementjes dekbed en een tafeltje met een Maria beeldje samen met een kast waar misschien slechts mijn jas inpaste. Toen wist ik zeker dat het niet mijn roeping was om non te worden. Op naar appartement numéro doce. Ondanks de voorafgaande waarschuwing van de conciërge heb ik toch een kijkje genomen in dit ‘appartement’. Ik moest door de slaapkamer van een Colombiaan, hopelijk zijn ze niet allemaal zo onhygiënisch, om in mijn slaapkamer te kunnen bezichtigen. Nee dit was het ook niet.  Ik denk dat zelfs een camping meer voordelen kon bieden dan dit appartement.

Voor zo ver dag twee voor de eerste keer wist ik wat het was om een zwerver te zijn. Te neergeslagen boekte ik toch nog maar een nachtje bij in een plaatselijk hotelletje.

Dag drie; voor de eerste helft van de dag was de scenario vergelijkbaar met dat van dag twee. IK HAD ER GENOEG VAN. Als ik het nog niet erg genoeg had begon het ook nog te regenen in Madrid. Na enkele wanhoopspogingen heb ik mij neergeploft aan het bankje van de metro, denkend wat ben ik hier in godsnaam aan het doen. Maar als een engel die uit het hemel kwam zat er opééns een meisje met blonde krullen en blauwe ogen naast mij.

(Mijn engel; Katrijn)

Zoals je ziet... Dit kon geen Spaanse zijn. In zenuwachtig Engels sprak ik haar aan; Hello can I ask you something? Waarop ze antwoordde; Je mag ook Nederlands praten hoor…EEN BELG!!! Nog nooit was ik zo blij om de Nederlandse taal door mijn oren te horen galmen. De Belgische solidariteit nam de bovenhand. Zij kende iemand die iemand kende en daar de vriendin van…. Je kent het wel. Bij gevolg belande ik in een appartement om 19u. ’s avonds en je raadt het nooit. Het was een normaal appartement en ik kon er een kamer huren. Maar zoals uit mijn verhaal blijkt verloopt bij mij nooit iets zonder problemen. MIJN kamer komt pas over een week vrij. Mijn creatieve kant nam weer de boven hand en met hulp van mijn Belgische tolk heb ik het voor elkaar gekregen dat ik gedurende deze week in een pietluttig kamertje van datzelfde appartement mag vertoeven. Maar je hoort het goed MIJN KAMER. Natasha está una piso… Hihi… Voor zover mijn eerste deel van mijn grote avontuur.

In de volgende aflevering… Natasha gaat op verkenning…en duikt eveneens in het nachtleven!

Monday 15 January 2007 - Emocionante...

   Spannend… 

Niet meer lang en ik zit in Spanje voor een half jaar… Het dringt nog niet echt door, maar misschien wel in mijn onderbewuste. Langs de andere kant beter zo dat ik er niet  al te veel mee bezig ben. Eerst nog mijn studies tot een goede einde brengen hier in België. Het wordt in ieder geval een levenservaring dat niemand me meer kan afpakken.

Het is iets waar ik een tijd terug alleen van had kunnen dromen. Nooit had ik gedacht, deze kans te krijgen. Zoals ze zeggen pas als je naar de andere kant van de wereld gaat, zal je ondervinden wie je werkelijk bent. Ik heb het afgelopen jaar de kans gekregen om een deel van mezelf tegen te komen. En geloof me zelfkennis is voor de ziel wat een koud bad is voor het lichaam. Bij beide is de eerste gewaarwording vaak schrik, terwijl de tweede van opfrissende en krachtgevende aard is. En geluk ervaren is jezelf leren kennen en dit geluk wil ik niet voor een deel maar wel helemaal terugvinden.

Het is gewoon weg een uniek levenservaring dat ik voor geen goud wil missen!!!

Espagne aqui vengo!!!