Kniestory
Bijna 2 jaar na 1e operatie
Toch nog maar even mijn Blog opfrissen 
Op dit moment gaat het prima met me. Mijn linkerknie (2 jaar geleden geopereerd) gaat super!
Daar merk ik amper nog iets van.
Mijn rechterknie (11 maand geleden) gaat ook goed. Wel voel ik nog meer zwakte dan in de andere knie maar dat was vorig jaar ook zo met de linker.
Deze zomer eindelijk weer op vakantie gegaan naar de Oostenrijkse bergen en mijn knietjes hebben het daar voortreffelijk gedaan! 
In november moet ik weer op controle en dan wordt er besloten wanneer de titaniumvijsjes eruit gaan.
Die storen me toch wel hoor.
De littekens blijven wel gevoelig, hopelijk gaat dit met de jaren toch wat slijten.
5 maanden na operatie
Ja hoor, al 5 maanden zijn we verder en ik voel me uitstekend.
Ik loop rond met 2 frisse knietjes, de ene al wat sterker dan de andere, maar de linkse heeft natuurlijk al een jaartje training meer achter de rug, en het allerbelangrijkste: ik heb GEEN PIJN meer in mijn knietjes.
Dat ik 6 jaar geleden dat ik dat nog heb kunnen zeggen 
Voorlopig ben ik nog volop met kinesitherapie bezig maar eind deze maand hou ik ermee op.
1 april begin ik terug te werken en de combinatie is dan erg moeilijk en zwaar.
Ik kijk er enorm naar uit om weer aan het werk te kunnen
Langs deze weg wil ik dan ook alle mensen en vooral goeie vrienden te bedanken voor al hun steun het laatste anderhalf jaar 
, jullie stuen betekende heel veel voor mij!
12 weken na operatie
Ja hoor, we zijn al 3 maanden ver, wat gaat de tijd snel 
Nu is het alleen nog maar vooruit gaan
Sinds vorige week ga ik bij mijn kinesiste thuis trainen, een verbetering natuurlijk want daar zijn heel wat meer toestellen en materiaal voorhanden.
Eerst train ik een dik half uur boven en doe mijn oefeningen, na een stevige massage ga ik dan naar beneden, naar de fitnessruimte waar ik mij lekker opwerk op de step (5') en op de roeibank (15').
Het gaat prima, ik ondervind er de dag erna geen last van 
Met rondwandelen moet ik toch nog wel rekening houden met de vermoeidheid die snel toetreedt, dan merk ik dat ik nog heel wat spierkracht moet vergaren 
Ik ben blij dat de feestdagen achter de rug zijn want ze zijn toch vermoeiend hoor en voor een bezige bij zoals ik staan er dan soms geen remmen op met een fikse afstraffing achteraf 
Voor iedereen een superfijn 2008 en vooral een hele goede gezondheid
9 weken na operatie
Ik plooi dus al 135° in werkelijkheid
Vorige knieoperatie zaten we toen 4 1/2 maand ver
Trappen doen gaat al stukken beter, ik gebruik sinds een week geen krukken meer, tenzij ik even wegga en daar een stukje moet stappen, de kans dat ik nog even 'doorzak' is nog bestaande dus passen we nog even op.
Gisteren ben ik ook voor het eerst weer de auto ingekropen, hallo vrijheid 
en het gaat prima!
7 weken ver
En ik plooi 125°
Ik ben supercontent, wie had op voorhand kunnen denken dat het zo vlot zou gaan, denkende aan vorig jaar
We fietsen elke dag 3 x 20', verstevigende oefeningen doen en voor de rest elke dag een stapje vooruit.
6 weken na operatie
En het gaat nog steeds goed
Het plooien gaat nog steeds als een fluitje van een cent. Ik zit nu op 105° op mijn Kinetec en op 11 december zou ik aan 120° moeten zitten!
Voorlopig voel ik nog geen weerstand van mijn spieren tijdens het plooien
Sinds maandag ga ik de trap op en af met één kruk en de andere hand aan de trapleuning. Ik voel de sterk verminderde kracht wel in mijn been maar alleen met veel oefeningen en stap voor stap vooruit te gaan, kan ik dit verbeteren.
Ik stap dus rond met 2 krukken, mag momenteel 20 kg steunen, tegen vrijdag mag ik dat verhogen naar 30 kg, wat eigenlijk niet zoveel is. Maar we trekken ons plan, als je wilt kan je toch heel wat doen, voor mij is dat dan in het huishouden. Want 't is niet altijd gemakkelijk om alles zien te liggen en niet veel te kunnen doen.
Gelukkig heb ik hier een fantastische man rondlopen die alles hier goed beredderd 
1e controle na 2e kraakbeentransplantatie
Vandaag voor het eerst na mijn operatie op controle geweest bij Dr. Vanlauwe.
Ik ben met een héél blij gevoel terug gekeerd
Heel verwonderd keek hij toe op de graden dat ik al kon plooien!
Ik mag nu beginnen steunen, met 2 krukken, rustig aan
Daarna overschakelen op 1 kruk en dan hoop ik ergens in december weer op mijn beide benen rond te lopen, al zal het nog rustig aan zijn!
Als uitmuntende leerlinge heb ik dus een prima rapport gehaald vandaag
4 weken ver
Eindelijk ... we zijn al 4 weken na operatie!
Nog 2 weken en ik mag eindelijk stap voor stap beginnen steunen, ik ben mijn rolstoel meer dan beu 
We zitten nu op 45° plooien, ik kan al wel dubbel zo ver plooien maar we volgen netjes het schema .
Dus vandaag gaat die op 50° en zo verhoog ik de volgende dagen stilaan met elke keer 5°. We laten de knie de kans zich ook aan te passen, natuurlijk.
Voor de rest gaat het voortreffelijk.
Zoals bij de vorige operatie heb ik ook aan deze kant een gevoelloze plaats rechts van mijn operatiewonde, een lange strook. 't Geeft een raar gevoel als je erover wrijft, maar dat is dan ook het enige.
Het gevoel aan mijn andere knie is een beetje teruggekomen maar een deel blijft toch gevoelloos 
Mijn linkerknie heeft nu wel een beetje te lijden onder mijn gewicht, ze moet nu alles alleen dragen als ik me voortbeweeg op krukken en dat voelt ze wel. Zo merk ik dat mijn spieren in mijn linker bovenbeen dus nog een lange weg af te leggen hebben.
Mijn plan: als ik goed hersteld ben van mijn rechter knie dan ga ik me iets moeten zoeken waarmee ik mijn bovenbeenspieren goed kan opbouwen en sterk maken. Iets wat in mijn tijdsschema past, natuurlijk, wat niet zo evident is met mijn werkuren, maar dat zien we tegen dan wel
3 weken ver
Even mijn blog aanvullen!
We zijn alweer 3 weken ver, de revalidatie loopt goed.
De eerste 10 dagen hebben de immense bloeduitstortingen in mijn onderbeen mij nogal parten gespeeld. Blauw, geel, groen ... pure kunst
Men brace duwde hier dan nog eens tegen dus heel veel deugd heb ik daaraan niet gehad.
Na deze 10 dagen beterde het en kon ik weer wat van mijn dag genieten.
Het plooien gaat traag, tot vervelens toe maar het schema moet gevolgd worden dus luisteren we daar maar naar.
3x per week komt de kinesiste. Een week en een half na mijn operatie... zoals altijd plooit ze mijn knie handmatig alvorens we aan de andere oefeningen beginnen. De verbazing is groot
Ik weet nog hoe ik vorig jaar gevochten heb om elke graad te halen, hoe ik blokkeerde op 60° en op 90° en nu ... nu lijkt alles zo vlot te willen gaan.
Maar dit uiterste plooien blijft dus beperkt tot die enkele buigbewegingen samen met de kinesiste.
Mijn Kinetec staat nu op 45°, die moet ik na 4 weken halen en we zijn nog maar 3 weken ver
Ach, we doen gewoon zo verder, we zien wel.
Ondertussen zijn hier al heel wat vrienden over de vloer geweest, waaronder een bende motorvrouwen , die mij elke keer weer weten op te kikkeren!
Zaterdag op zondagnacht heb ik buikgriep gekregen, probeer het je maar voor te stellen, een uur aan een stuk op het toilet vertoeven in mijn toestand
Gisteren mijn bed van de hele dag niet uitgeweest, al mijn spieren deden pijn, mijn buikgriep bleef tot 's avonds opspelen.
Maar na een goeie nacht slapen ben ik er weer bovenop
En ondertussen verslind ik het ene boek na het andere ...
2e kraakbeentransplantatie
Dinsdag 16 oktober ... eindelijk is het zover
Ook deze keer hebben ze een epidurale gezet, mijn beentjes vielen al snel in slaap en ik ... ik verkoos om wakker te blijven
Zo had ik dan af en toe een gesprek met mijn chirurg, hij aan de kant van mijn knie, ik achter den doek lekker aan het relaxen, dan ontstonden er zo van die situaties dat hij vroeg: "en, gaat het daar een beetje?" waarop ik dan antwoordde: "ja, heel goe, en hoe gaat het daar aan den andere kant"
Na een ontspannen operatie (voor mij toch) lag ik om 12.30u op de recovery.
Weer allemaal vriendelijke verpleegsters!
Toen kwamen ze toch voor de zekerheid mijn epidurale verdoving testen, daar hadden ze ondertussen mijn pijnpomp op aangesloten die er dan normaal donderdag of vrijdag uit mocht. Dus die anesthesiste spuit mij wat adrenaline in, mijn hartslag gaat daarvan plots de hoogte in, ik zie die al een gezicht trekken van "oei"... da zag er dus niet goed uit.
Als je hartslag omhoog gaat na adrenaline-inspuiting wil dat zeggen dat die katheter in een bloedvat geschoven is en dat was dus het geval bij mij hé, doeme toch, 't wilt weer lukken 
De anesthesiste zegt heel rustig: "dan gaan we in uw lies prikken"
Maar dat viel dus heel goed mee, ik voelde er amper iets van, ze heeft dus een katheter in een het femoralisbloedvat (hoofdader van het bovenbeen) gestoken om zo de bovenkant van mijn been te verdoven (werd dus op de pijnpomp aangesloten).
Om 15.50u kwam ik eindelijk terug op mijn kamer aan.
Ondertussen was die femoraliskatheter beginnen lekken 
, nu dat weer. Anesthesist erbij geroepen die toch voorstelde het nog te laten zitten omdat mijn been toch nog deels verdoofd bleef.
'k Had er meer miserie mee dan dat ik er voordeel mee had dus hebben ze woensdagnamiddag besloten om de katheter eruit te trekken, oef.
Maar nu had ik wel geen pijnpomp meer, dus gaven ze me een spuitje Dipidolor, 'k zal die naam nooit meer vergeten!
Samen met die spuit gaven ze me dan via het infuus een klein zakje met medicatie in tegen de misselijkheid, dat was dus echt nodig, 'k ben er de hele namiddag misselijk van geweest 
Ze stelde me 's avonds weer een spuit voor, 'k heb er vriendelijk voor bedankt, ze mocht ze bij haar eigen zetten
Donderdagmorgen, nog maar net wakker, mijn bokes stonden net klaar en daar stond al één van de artsen met het nieuws dat ik medisch gezien naar huis mocht ..., dat laat ik mij geen 2 keer zeggen!
Ikke direct naar huis gebeld met het goede nieuws!
'k Heb nu wel tamelijk wat pijn, 'k heb eigenlijk meer last van de immense bloeduitstorting die nu mijn onderbeen in trekt dan van mijn knie zelf.
Vandaag komt de kinesiste met het nieuwe toestel om te trainen en dan vliegen we erin hé.
'k Mag 6 weken in totaal niet steunen en binnen 8 weken moet ik 120° kunnen plooien dus nog werk aan de winkel!
Teleurstelling
Vandaag met spanning de post gaan uithalen want mijn vermoeden was er dat ik vandaag nieuws zou krijgen ivm mijn operatie voor de kraakbeentransplantatie.
En ja hoor, der zat een brief van UZ Leuven bij ... maar de teleurstelling was groot toen ik het volgende las
"We hebben voor u een opname voorzien in UZ Leuven - campus Pellenberg op dinsdag 16 oktober om 7u"
Ik had me er al zo op ingesteld dat het 9 oktober zou zijn, zoals ze me gezegd hadden, nu is het nog een week langer wachten.
't Is dat het zo moet zijn zeker!
Dan mijn huis nog maar eens helemaal poetsen zekers
De dag na de kijkoperatie
Donderdagmorgen met hoofdpijn opgestaan, na een half uur was het niet meer te harden, ‘k had al wel een Dafalgan fort genomen maar dat hielp niet
In de vroege voormiddag kreeg ik telefoon van het dagziekenhuis van Gasthuisberg Leuven om te horen hoe het met me ging.
Ik heb haar dan verteld van die hoofdpijn en dat ik het vermoeden had dat het een gevolg was van de spinale verdoving (ik had hiervan iets gelezen op het infoblad dat ik had meegekregen ivm medicatie). Een half uurtje later belde ze me terug met de boodschap dat ik plat moest gaan liggen en veel water drinken.
De anesthesist ging de hoofdanesthesist raadplegen en ze zouden me terugbellen. Iets na 11u terug telefoon met de boodschap dat ik terug binnen moest komen.
Ik dus weer naar Gasthuisberg ... weeral, zoals woensdag, ongelooflijk vriendelijk personeel die alles in het werk stelde om mij zo snel mogelijk een bed te verschaffen en me naar het operatiekwartier te vervoeren.
Omdat ik zoveel hoofdpijn had (het leek wel of alles op springen stond) lieten ze me liggen in bed en moest ik zo een bolletje maken voor de ruggeprik.
Maar al liggend is het veel moeilijker om een ruggeprik perfect uit te voeren met als gevolg dat ze 4 keer hebben moeten prikken zonder resultaat ... ik kan veel verdragen maar de 4e keer kwam er toch een klein kreuntje uit …
Ze vroeg dat ik me dan toch wou rechtzetten om zo te kunnen prikken. Ik vroeg haar toen waarom heb ze dat niet van in het begin had gevraagd.
Ze zei me dat ze me wilde sparen om me recht te laten zitten omdat ze heel goed weet wat voor soort hoofdpijn dit is. Ik zei haar dat ik geen flauwe mie ben en ze zei dat ze dat al wel gemerkt had , maar dat ze ook geen beul is en dat ze op haar normale werkwijze had moeten vertrouwen.
Ze verontschuldigde zich een paar keren maar ik zei haar dat ik dat niet nodig vond, als verpleegster weet ik dat je tenslotte maar mens bent...
Enfin, rechtzittend lukte het dus meteen. Daar hebben ze dan bloed van mij ingespoten dat een soort van korstje moet vormen op het gaatje in mijn spinale kanaal, een bloodpatch noemen ze dat dan.
Wat ze allemaal ni kunnen!
Daarna hebben ze me een latexvrije kamer op recouvery gegeven waar ik vlak aan de verplegingbureau lag. Het was heerlijk om het reilen en zeilen daar af te zien, ik verlangde terug naar m'n verpleegtijd en ik mis het enorm. Er was er zelf eentje jarig, 30 jaar, en "'t is lekkere cake" ... en mijnen buik maar grommelen, .
Enfin, om 17u ben ik dan mogen vertrekken, de hoofdpijn was weg maar door het vele prikken in mijn rug kon ik nog amper stappen of rechtzitten, dus ben ik al liggend in de auto thuis geraakt.
Thuis gekomen toch maar iets gegeten (’t was al van ’s morgens geleden) en weer mijn beddeke ingekropen. ‘s Nachts een vrij goede nacht gehad.
Mijn hoofdpijn is dus inderdaad weg, je kan niet geloven hoe blij ik ben! De pijn in mijn onderrug is er nog wel en zal nog wel enkele dagen aanslepen.
Oh ja, ‘k zou bijna vergeten waarvoor ik eigenlijk geopereerd ben met mijn knie gaat het prima!
Deel 2: de rechter knie!
Woensdag 12 september was het dan zover: de start van mijn 2e knie (rechts) werd genomen!
's Morgens al vroeg binnengegaan, 'k stond er als eerste op om geopereerd te worden, latexallergie heeft zo zijn voordelen
De spinale verdoving liep deze keer prima en al gauw lag ik onder warme dekens te wachten op mijn kijkoperatie.
Het fijne hieraan was dat ik nu eindelijk eens kon meekijken en er op toezien hoe het gesteld is in mijn knie.
Van a tot z heb ik uitleg gekregen en de schade aanschouwd aan de achterkant van mijn knieschijf.
De stukjes kraakbeen voor kweek werden weggenomen.
Tegelijkertijd heeft Dr. Vanlauwe de twee schroeven in mijn linkerbeen eruit genomen omdat die me alleen maar stoorde, ergens tegenaan botsen was al genoeg om wit weg te trekken
Dus 2 kleine slipjes en hechtingen later was de operatie al achter de rug.
Post-operatief verliep alles vlot, alleen een hevige hoofdpijn speelde me parten, maar dat was waarschijnlijk te wijten aan de grote honger die ik ondertussen gekregen had.
Toch maar Dafalgan ingenomen. Om 14.30u werd ik uit het ziekenhuis Gasthuisberg ontslagen.
Thuis aangekomen heb ik nog een pijnstiller voor de hoofdpijn bij ingenomen, van mijn knie had ik eigenlijk geen last.
'k Ben dan maar mijn bedje ingekropen waar de hoofdpijn al gauw beter werd.
Maar telkens ik opstond kwam die hoofdpijn weer opzetten.
Nog een pijnstiller genomen en dan maar vroeg mijn bedje in vanavond, hopend dat de hoofdpijn de dag erop weg zou zijn.
Laatste controle voor de rechter knieoperatie
Laatste consult bij Dr. Vanlauwe vandaag.
Na een maand heb ik dus duidelijk ondervonden dat rusten wel een helende oplossing is voor vele zaken, ook voor de last in mijn spier!
Mijn knie zelf geeft me hoegenaamd geen last of pijn meer, toch wel zalig en nu ben ik er des te meer van overtuigt dat ik mijn andere knie ook die kant op wil sturen.
Ik kijk er met gemengde gevoelens naar uit.
Langs de ene kant kan het niet snel genoeg gaan, langs de andere kant weet ik nu wat me te wachten staat. Het feit van afhankelijkheid zal me het zwaarste wegen... zeker als je gewoon bent je eigen plan te trekken, maar 'k heb fantastische mensen om me heen en dat maakt toch wel veel goed!
Bespreking KST
Vandaag terug op consult geweest bij Dr. Vanlauwe.
Op KST is niets speciaals te merken ivm de stekende pijn in mijn proximale tibialis.
Dan maar even de kinesist erbij roepen en eens horen wat die te zeggen heeft.
Hij heeft mijn gang nagegaan en was daar erg tevreden over omdat ik toch wel goed vooruitga in mijn revalidatie
Ik kreeg wel de raad om elke dag mezelf op de middag een uurtje rust te gunnen, benen volledig gestrekt ... dat laat ik mij geen 2 keer zeggen, zo elke dag een siësta zie ik wel zitten
Ook zou ik dagelijks een half uurtje moeten fietsen, dat zal iets minder evident zijn maar we gaan ons best doen.
Het dragen van hoge hakken (voor zover ze hoog waren) is vanaf nu verleden tijd, voor niets gezond dus
Het eerstvolgende dat me nu te doen staat is mijn pre-operatieve onderzoeken ondergaan voor mijn rechter knie... die zit er dus ook aan te komen
Controle Dr. Vanlauwe
Vandaag op controle geweest bij Dr. Vanlauwe.
En hij had goed nieuws nog een klein schaamrandje is er te zien aan de rand achter mijn knieschijf, dat moet nog gevuld worden met kraakbeen.
De rest ziet er voorlopig prima uit.
Goeie punten mee naar huis gekregen op dit ogenblik loop het goed.
Ze zijn voorzichtig met hun uitspraken, best te begrijpen bij zo'n jonge, nieuwe techniek waar men nog niet ver in de toekomst kan kijken.
Mijn kiné mag ik ook stopzetten en daar ben ik niet kwaad om, het begon allemaal een beetje teveel te worden
NMR controle knie
Vandaag op controle geweest voor een NMR van m'n geopereerde knie.
Volgende week moet ik op controle bij Dr. Vanlauwe, 'k ben nu wel benieuwd hoe mijn kraakbeen het doet
Ondertussen loopt alles weer vlot op wieltjes op het werk
De drukte, mmmhh heb ik precies niet gemist
Weer aan het werk
Weer de normale, dagdagelijkse sleur in, het is heerlijk om lang thuis te zijn, als je gezond bent, maar nu ben ik echt opgetogen om weer aan het werk te kunnen.
Gek, ik werk er al 9 jaar, maar toch heb ik kriebels en ben wat zenuwachtig om weer gaan te werken.
Na een dag lijkt het alsof ik niet weg ben geweest.
De patiënten zijn ook weer héél blij me terug te zien, sommige wisten niet waarom ik weg was en vroegen wat ik nu gekregen had, een jongen of een meisje
Het is weer heerlijk om me onder de normaal levenden te bevinden.
Gegevens Dr. Vanlauwe UZ Leuven
Ik zal hier de gegevens van mijn arts nalaten omdat ik vaak de vraag krijg naar zijn specialisatie en adres:
Dr. Johan Vanlauwe
Functie: Orthopedisch Chirurg
Dienst: Heelkunde/Orthopedie
Adres: UZ Pellenberg
Weligerveld I,
3212 Pellenberg
België
Email: Johan.Vanlauwe@uz.kuleuven.ac.be
Tel:016/33 88 27
Professionele aandachtsgebieden:
Kraakbeenherstel en zijn research.
Op dit moment werkzaam in de departementen Orthopedie (klinisch) en reumatologie (research). Coördinating Investigator van een multicentrische prospectief gerandomizeerde studie ter vergelijking van Microfracture en Autologe Chondrocyten Transplantatie met een gekarakterizeerde in vivo kraakbeenvormende celpopulatie (vanuit een biopsie van chondrocyten bij dezelfde patiënt)
Controle Pellenberg
Weer op controle naar Pellenberg, met een klein hartje want het is ondertussen 7 weken geleden tot de vorige controle.
Dus weet ik niet of mijn vooruitgang een 'goede vooruitgang' is
Maar al snel kreeg ik veel lofbetuigingen ik doe dat blijkbaar héél goed.
Momenteel plooi is 130° en blijk ik nog een goeie 10 à 15° van mijn einddoel te zitten
Geen pijn, de stijfheid die bijna weg is ... ik kan me niet beter wensen. De laatste weken voel ik ook mijn spierkracht terugkomen dus 3x per week anderhalf uur trainen bij de kinesiste doet er veel goed aan en is dus wel nodig.
Dus doe ik zo nog wat verder. Half april laat ik een KST van mijn knie nemen en de week erna mag ik voor het resultaat gaan. Ik ben echt wel benieuwd om te zien hoe goed het kraakbeen ingegroeid is
{ Last Page } { Page 1 van 2 } { Next Page }
Over mezelf
Mijn profiel
Archief
Vrienden
Mijn foto album
Links
Categorieën
Recent Geplaatst
Bijna 2 jaar na 1e operatie5 maanden na operatie
12 weken na operatie
9 weken na operatie
7 weken ver
