A stroll through my brain

Mensenschil

Eenvormigheid

bepaalt mijn lot

Anders ben ik

wil ik zijn

kinderspel

Verlaten

huilend liep je weg

wiegend bleef ik achter

in het verleden

zonder ons

geen ik

Licht der leven

Ontmoeting

Stop - Rood

Je ziel raakt me

onder het geraas van de stad

Rust - Oranje

Je vervult me

verwarmt mijn hart

in die ene knippering

Ga - Groen

zonder omkijken

verpulver het verleden

en volg het pad...

lost tree

Inktzwarte duisternis

verovert

grenzen vervagen die duidelijk waren

wind raast door mijn hart.

the beginning

Vergane glorie

Kuste haar zieltogende hart

Het schrok op

Stilstand

In stollende aderen

Waar komen deze woorden toch weer vandaag. Lang geleden dat ze nog de weg vonden naar mijn hart, doorsijpelden naar mijn vingers en ongenadig het computerscherm vulden.

Chaos…chaos van gedachten…

Hypocrisie

Vult deze wereld van vage beloften.

Egoïsme is wie we zijn…Wie denkt eerst aan de ander? Niemand, want onszelf tekort doen , doen we enkel met oog op de dood.

Fout! Helemaal fout! Wat niet mag, vind plaats …

Uitbarsting van letters.