De operatie is goed verlopen.  Er zijn 3 interne hernia's (holtes die ontstaan zijn door het gewichtsverlies) hersteld (lees: dichtgenaaid), waarvan 2 preventief.  In eentje zat inderdaad een stukje darm gekneld.  Mijn dunne darm is dus afgerold en weer rechtgetrokken als een tuinslang (woorden van Dr. Vleugels himself).  Ik heb 3 uitwendige littekens waarvan de draadjes er vrijdag alweer uit mogen.

Ik heb eigenlijk weinig pijn gehad, ben wel behoorlijk misselijk en duizelig geweest.  Gelukkig heel goed verzorgd geweest daar op het derde, de verpleging is daar echt top.  De eerste nacht alleen doorgebracht, tijdens de tweede nacht een lieve kamergenote gekregen die haar appendix ook aan Dr. Vleugels had moeten prijsgeven.

Overmorgen mag ik alweer aan het werk, dus ik ga nog even van de rust genieten.

Wow, 10 maanden alweer!  Op gebied van gewichtsverlies niks nieuws te vermelden, ik blijf op hetzelfde gewicht staan. 

De operatie die er zat aan te komen staat gepland voor overmorgen.  Gisteren met hevige pijnen naar de chirurg gebeld die ik enkele uren later kon zien.  Na een bloedafname en een RX van de bovenbuik, was het heel duidelijk: er zit een stuk darm afgekneld en dat moet operatief hersteld worden.  Het bloedonderzoek wees gelukkig uit dat de darm nog voldoende zuurstof krijgt en daardoor was ik geen spoedgeval en mocht ik mijn operatiedatum zelf kiezen (op voorwaarde dat het binnen de week was).  Dus vrijdag 16 januari gaan we ervoor.  Om 12 uur word ik verwacht in het HH Leuven, om 14 uur zou de operatie volgen.  De dag erna mag ik naar huis en enkele dagen later al terug aan het werk.

Laparoscopisch herstel dundarmobstructie

Wat gaat er nu gebeuren: door het vermageren is er een holte ontstaan in de buikholte waar een stuk darm doorgekropen is.  Dat stuk darm zit dus afgekneld.  Telkens als daar eten of drinken passeert, heb ik pijn.  Gevaar hierbij is dat de afgeknelde darm kan beschadigd geraken of zelfs breken (waarbij de inhoud in de buikholte terechtkomt), iets wat absoluut moet vermeden worden.  De chirurg gaat vrijdag de hele dunne darm bekijken, het afgeknelde stuk voorzichtig uit de holte halen en de holte dichtnaaien zodat het niet meer kan gebeuren.  Dit gebeurt laparoscopisch, dit keer met 3 sneetjes en helaas kan hij de vorige niet hergebruiken, want hij moet zijn instrumenten lager kunnen inbrengen.  Na een week mogen de draadjes eruit.

Ik ben hier vrij gerust in.  Ben nog altijd heel blij met de gastric bypass.  Dit is een vaak (lees: 5%) voorkomende complicatie.  Meer nieuws volgt.

Volop genietend van het ene feestje na het andere, moet ik toegeven dat ik nog nauwelijks besef dat ik een gastric bypass heb gehad.  Ik eet minder, veel minder eigenlijk, maar voor de rest is er niets veranderd.  Ik aperitief met een glaasje champagne en enkele kleine hapjes, eet een bordje mee van het hoofdgerecht met een glaasje witte wijn en eindig met een tas thee en een klein stukje van het dessert.  Nog altijd heel erg genieten dus, maar met mate, iets dat me vroeger simpelweg niet lukte.

Intussen heb ik corticoiden in mijn rechterheup ingespoten gekregen en wordt dat waarschijnlijk herhaald aan de linkerkant in januari.  Nog 2 beurten kine en ook dat zit er weer op.

Het vermoeden van een interne hernia is er nog steeds, maar omdat de pijn momenteel draaglijk is (sommige dagen zelfs afwezig) hebben de chirurg en ik besloten om nog even af te wachten met een eventuele kijkoperatie.  Op de scans was een heel klein breukje te zien, maar niets alarmerend.

En nu rest me niets anders dan iedereen prettige feestdagen te wensen en uiteraard veel plezier en geluk in 2009!

11/12

Gisteren naar de endocrinologe geweest: mijn bloeduitslagen waren alweer perfect, ik heb geen tekorten en van diabetes is al lang geen sprake meer. Ze had al voorspeld dat het gewichtsverlies nu zou stagneren, maar ze vermoedt dat dat na een paar maanden terug in gang gaat schieten en ik dan nog een paar kilootjes ga verliezen.

Deze ochtend bij de chirurg een ietwat ander verhaal:

- hij vermoedt een interne hernia (omdat ik pijn blijf hebben na het eten links van mijn maag en ik voel dat daar iets niet juist zit, het borrelt daar ook geweldig) en ik ga morgenochtend om 9 uur terug voor een echo met contrastvloeistof (voor alle duidelijkheid: door snel gewicht te verliezen ontstaan er holtes in de buikholte waar een stukje darm zich kan innestelen en daar dan ingekneld geraken.  Als dit niet verholpen wordt - darm uit de holte halen en de holte dichtmaken - zal de darm beschadigd geraken en kan hij knappen waardoor de inhoud in de buikholte terecht komt, een levensbedreigende situatie)
- sinds ik een dag hevige maagpijn heb gehad (3-tal weken geleden), neem ik dubbele omeprazole (maagbescherming). Hij vraagt me nu om dat af te bouwen en te bekijken of ik dan tegen maandag terug pijn zou hebben. Dan volgt misschien een gastroscopie. Waarschijnlijk heb ik door iets scherps te eten een kras gemaakt in mijn maagje en daar dan iets zuur op gegeten wat dat flink geirriteerd heeft. Zo ontstaan maagzweren.
- hij was blij met mijn gewichtsverlies na 9 maanden en zegt dat ik er ben. Ik ben nl de vooropgestelde 70 % van mijn overgewicht kwijt. Hij zegt dat ik door strikt gezond te eten en meer te bewegen nog een 4-tal kilo zou kunnen kwijtraken, maar hij vindt dat niet absoluut noodzakelijk. Een bmi van 25 najagen vindt hij echt niet nodig.

12/12

Ik dacht deze ochtend even voor een echootje langs het HH te snellen, maar dat draaide wel even anders uit. Eerst maakten ze 2 foto's van mijn buik en moest ik weer naar de wachtzaal. Daarna mocht ik aan een tafeltje een heerlijke pastis (lees: contrastvloeistof) gaan drinken (en me inbeelden dat ik op een terrasje in Parijs zat). Na een kwartiertje kwamen ze me halen voor een CT scan (en helemaal geen echo dus!) en kreeg ik nog van dat heerlijke goedje terwijl ik al op de scantafel zat. Ik kreeg ook een infuus met contrastvloeistof voor de aders (waar ik helemaal warm van werd). Na 4 keer door de scanner (adem inhouden, dank u) mocht ik eraf en intussen bibberde ik al terug van de kou (ik schijn het deze winter niet echt warm te kunnen krijgen, bibber gewoon mijn vel uit).

Dr. Vleugels heeft me gezegd dat hij morgen belt met de uitslagen (jaja, op mijn GSM, dat noemen ze een persoonlijke relatie met je chirurg opbouwen ), ben benieuwd!

14/12

Vandaag 9 maanden post-op.  Dr. Vleugels heeft nog niet gebeld.  Vermits hij morgen met vakantie is, zal ik hem dinsdag proberen te bereiken.  Morgen moet ik terug langs Dr. Wildiers voor de problemen met de ontstekingen op mijn heupen.

Intussen is de medische mallemolen ook even naar de achtergrond verschoven, want wij hebben dit weekend ons prachtige nieuwe (achter)neefje mogen verwelkomen in onze familie!

Alweer een heerlijke bijeenkomst gehad met de patienten die we op de site leren kennen.  Deze keer waren Louis en ik aan de beurt om het te organiseren in Leuven.

Met meer dan 50 waren we, op de bovenverdieping van het Cafe de la Gare.  Naar goeie gewoonte was het gezellig, leerrijk en simpelweg leuk om met lotgenoten te kunnen praten (heb ook een paar reacties op deze blog gekregen, dus ik weet weer waarvoor ik het doe).

Ongelofelijk maar waar: we waren allemaal samen 1140 kilootjes kwijt (en dat ging dan van 7,5 tot maar liefst 70 kg per kop).  Geen idee of we die bovenverdieping ook hadden kunnen riskeren VOOR onze operaties...  

Ik zet ook nog even een foto van mij en Louis bij het album.

Blijkbaar totaal vergeten om met 7 maanden post-op iets te komen melden!

Intussen:

• heb ik mijn haar ultrakort moeten laten knippen omdat er nog zo weinig overschoot.  Gelukkig groeit er al nieuw haar
• ben ik 23 kg kwijt
• heb ik een longontsteking achter de rug en ben ik aan het vechten tegen sinusitis
• heb ik een inspuiting gehad in de rechterheup (ontsteking van de slijmbeurs en aanhechtingspezen) en 18 beurten kine voorgeschreven gekregen
• buigen meerdere dokters zich over de problematiek van mijn lijf (in 2 maanden tijd 2 ontstoken heupkoppen, een tenniselleboog, een vermoeden van jicht in mijn linkerpink, een diepe bronchitis/beginnende longontsteking, sinusitis, maaglast en waarschijnlijk een interne hernia die nog zal moeten verholpen worden (aan de aansluiting van mijn nieuwe maagje met de dunne darm is door het vermageren een holte ontstaan waar een stukje darm inkruipt met heel veel pijn als gevolg - de volgende keer dat ik de steken voel opkomen, moet ik onmiddellijk naar het ziekenhuis omdat het in het slechtste geval tot een darmperforatie zou kunnen komen)
• er zijn verschillende bloedafnames gebeurd om na te gaan of mijn lichaam verzuurd is, of er een verhoogde ontstekingsgraad is, of ik tekorten heb, of ik een verlaagde weerstand heb, ...

Meer nieuws volgt dus.  Ik ga in ieder geval hoestend, proestend en vermoeid de winter in.

Maar toen ik onlangs een leuke vrouw met een normaal figuur in een ruit zag, deed het me toch veel deugd om te beseffen dat ik dat was!

Deze ochtend bij de chirurg geweest voor de check-up van 6 maanden post-op:

- gisteren een hypo gehad (te lage bloedsuikerspiegel). Als het nog gebeurt deze bestrijden met trage suikers, geen snelle!
- de vreselijk pijnlijke scheuten in mijn linkerzij zijn waarschijnlijk een kink in mijn darmen (interne hernia). Ook het geborrel op die plaats kan wijzen op een verminderde doorgang. Als het nog gebeurt moet ik naar spoed voor een scan. Ik heb hiervoor een briefje meegekregen zodat ze onmiddellijk weten wat er aan de hand is.
- mijn bloeduitslagen van augustus waren perfect, dus er zijn even geen nieuwe nodig (in december sowieso bij endocrinologe)
- mijn leverwaarden zijn verbeterd, wat wil zeggen dat mijn lever minder hard moet werken om vuiligheden weg te werken, wat dan weer wil zeggen dat ik misschien wat langer ga leven
- ik ben net geen 22 kg kwijt
- volgende afspraak op 1 jaar post-op

Wat heb ik te melden:

• het vermageren gaat nu een heel stuk trager, maar dat geeft niet, ik hoop dat mijn vel zo zal kunnen volgen
• ik ben terug begonnen met Infraligne, 2 keer per week
• ik ben begonnen met "start to run" en vind het heerlijk om te gaan lopen (tot zelfs in de regen toe, als ik er zelf niet was bijgeweest, zou ik het ook niet geloven)
• ik heb van de chirurg groen licht gekregen om alles te mogen eten en drinken en ben dus aan het experimenteren
• omdat alles zo vlot gaat, zie ik de chirurg pas eind september terug, maar begin augustus heb ik nog een bloedafname en afspraak bij de endocrinologe
• de afspraken met de dietiste heb ik geannuleerd: wat kan ze me nog vertellen nu ik terug alles mag/kan eten?
• bij de huisarts was mijn bloeddruk alweer lager en mocht ik 1 van de 2 resterende bloeddrukverlagers halveren

Het enige negatieve dat ik kan meegeven, is dat (ondanks dat ik geen tekorten heb) mijn haar met pakken aan het uitvallen is. 

En voor de rest: ik voel me goed, ik voel me goeoed!!! 

Natuurlijk konden Tanneke en ik daar niet ontbreken als afgevaardigden van het HH Leuven en dus vertrokken we al op de middag richting Kortrijk.  Met onze zonnebrillen op en TomTom om ons te begeleiden kon het niet meer stuk.  Helaas was het in de Vlaanders veel slechter weer en kwamen we samen onder een paraplu en met soppige sandalen (ikke) toe.

Het werd een gezellige namiddag met veel bekende en onbekende gezichten en uitwisseling van ervaringen.  Het is toch anders om over de gastric bypass te spreken met mensen die het allemaal zelf meegemaakt hebben.  Louis bracht een fantastische speech en Tanneke kreeg bloemen omdat ze - ondanks al haar tegenslagen - er toch de moed in houdt.

De volgende meeting wordt Limburg in september en daarna ga ik aan de slag voor Leuven in november.  Ik heb ook een foto van onze namiddag op het album geplaatst.

3 maanden geleden is het al en soms vergeet ik compleet dat ik geopereerd ben!  Alles gaat prima, ik kan zo goed als alles terug eten, al is mijn smaak veranderd.  Toen ik onlangs spekjes bakte voor een slaatje, werd ik misselijk van de geur.  Vlees en brood zeggen me niets meer en daar het belangrijk is om 's ochtends granen te eten om de verbranding te starten, ben ik dan maar overgestapt op harde grany koeken.  Stokbrood en pistolets smaken me wel en gaan ook goed binnen.

Deze week heb ik mijn kleinste broek moeten aantrekken, dus ik hoop het nog vol te houden tot de solden om nieuwe kleren te gaan kopen.  Na 2 weken stilstand, is mijn gewicht terug gezakt en ik ben nu 16,2 kg kwijt. 

Vandaag is het gastric bypass patienten meeting in Kortrijk en samen met Chantal (die ik leerde kennen in het HH) ga ik er naartoe.  Ben benieuwd om de gezichten achter de nicknames te ontmoeten.

Deze week helaas weer horror-verhalen te horen gekregen over gastric bypass operaties die zijn misgelopen, mensen die intraveneus moeten gevoed worden, die knikken hebben in hun darmen, die nog 29 kg wegen.

Maar ik voel me super en laat ons eerlijk zijn: aan elke operatie zijn risico's verbonden!

Toedeloe, ik ga me mooi maken om mijn lotgenoten te ontmoeten ...

Meer dan 2 maanden post-op, dus de hoogste tijd voor nog een update:

* deze week een hormoonspiraaltje laten zetten, daar de pil waarschijnlijk niet voldoende in mijn lichaam wordt opgenomen
* ik kan sinds vorige week 3 slokken na mekaar nemen, heerlijk met dat warmere weer
* ik ben verslaafd aan nectarines en watermeloenen, doe waarschijnlijk in mijn eentje de verkoop ervan stijgen
* volgens de chirurg gaat het allemaal perfect, nu nog wachten op de bloeduitslagen
* om mijn vent een plezier te doen, ben ik terug beginnen snurken , ik zal het maar op een verkoudheid houden
* toch heb ik het niet koud meer en mijn fleece dekentje is dan ook zonder pardon naar de TV-kast verbannen
* er moet een oplossing gezocht worden voor mijn ringen, want één dezer ben ik ze kwijt (tikte tegen een ballon en mijn ring vloog de hele kamer door )
* kan haast niet wachten op de solden om nieuwe kleren te gaan kopen
* ik sta nu op het laagste gewicht van de voorbije 10 jaar

Vanavond ga ik Mexicanen met vriendinnen, olé!

Vandaag 9 weken post-op en deze week weer allerlei uitgeprobeerd.  Vorig weekend zowel Chinees (4 scampi met look op een bedje van sla) als pizza gaan afhalen (halve kinderpizza) en gisteren zelfs een broodje als lunch en er de helft van opgekregen.  Het is ongelofelijk hoeveel geld we nu uitsparen op ons huishoudbudget, haha!  De drang naar fruit is er nog steeds en als ik mijn 3 porties fruit niet krijg op een dag, ben ik in staat om een fruitkraam langs de kant van de weg te overvallen.  Aardbeien, nectarines, watermeloenen, peren, appels, het gaat allemaal vlotjes binnen!

Intussen smeer ik me ook alle dagen in met een verstevigende gel van Dove, kwestie van de boel wat soepel te houden.  Al moet ik bekennen dat de neerwaartse beweging waar mijn vel al aan begonnen was, zich lijkt door te zetten .

Maar alle gekheid op een stokje: ik voel me nog altijd bijzonder goed en ben heel blij dat ik de beslissing heb genomen om me te laten opereren!

Het blijft zakken, traag maar gestaag.  Volgens de dietiste die ik deze week bezocht, doe ik het erg goed, ik moet alleen opletten dat ik genoeg granen eet (dat komt ervan als je je 3 jaar lang in low carb hebt verdiept).

Gisterenavond ging het weer mis na het eten van een kippenvleugeltje.  Ik heb 4 uur lang staan overgeven, alles zat compleet vast.  Zelfs een slok water geraakte er niet meer door.  Ik zal de kip voortaan dus verbruiken in de vorm van worsten of gehakt.

Ik ben 8 weken post-op en buiten het debacle van gisterenavond gaat alles echt goed met me!

Met alle feestgedruis alweer rats vergeten om hier vrijdag een berichtje te plaatsen.  Onze dochter is 4 jaar geworden en alle feestjes zijn intussen achter de rug.  Ze heeft er geweldig van genoten (en wij natuurlijk ook).

Verder niet veel te melden, het gaat heel goed met me! 

Deze week voel ik me echt super.  Heel energiek overdag, wel doodmoe 's avonds, maar daardoor slaap ik als een roosje.  Eten gaat vrij goed, zolang het maar traaaaaag gaat en ik goed kauw.  Ik krijg nog de best ontwikkelde kaakspieren van het land.

Ik ben terug mijn eigen zotte zelf en dat doet deugd.  Mét gaten in mijn geheugen en verwardheid zodat mijn collega's me soms vragen of Dr. Vleugels ook een bypass in mijn hersenen heeft gelegd .  Ik zal het maar op de narcose steken.

Volgende week wordt mijn prachtige dochter 4 jaar en ga ik me toeleggen op het organiseren van feestjes, het bakken van cake en taarten, het inpakken van cadeautjes, het ontvangen van gasten.  Ik kijk er al naar uit!

Ik ben vandaag 6 weken post-op.